|
Bana Bir Dönsen.. Sensiz hergünümün ardından gün batıyor... Başlıyor gün boyu sensizliğimin ruh baskısı Yat yatabilirsen.. uyu .uyu diyorum kendime Kalbim isyan ediyor sensizliğime Neden? Neden? diyorum.neden sensizim ben? İsyan ediyorum kaderime.... Aahhh!!!! Bana bir dönsen... Kalbimin isyanına ruhum. Ruhumun isyanına bedenim dayanmıyor Gözlerimdeki son ışık ümitsizlikle soldu. Duyduğum her şarkı beni ağlatıyor.. Yazdığım her şiirde sen. yanlız sen .. Artık kalemimle bir bütünüm ben. Ahhh!!!! bana bir dönsen.. Biliyor musun nelerle avunuyorum?. Senle geçen günlerimi unutamıyorum Sor bana birtanem. hangi gün? diye Ben hergün seninle sensizliği yaşıyorum.. Bu isyan bu bekleyiş bitecek biliyorum Kaderime kahroluşlarım son bulacak. Ahhh!!! bana bir dönsen. Dökülüyor bahar dallarındaki meyve çiçekleri Ben kokularını duyamıyorum neden? Tükeniyor Tanrı’nın bahşettiği günler Bunu biliyorum gülemiyorum neden? Sensizliğin verdiği ızdırablarla ben Göçüp gitsem de ne olur ''beni unutma'' sen. Ahhh!!!!! ahh!! ne olur bana bir dönsen... Yazdıklarım burada bitmiyecek Sanırım kalemimde beni terk etmiyecek. Ben bir gün.birgün onu terkedersem .. Sen. sen birtanem bembeyaz sayfalarımda Sonsuza dek tertemiz yaşayacaksın. Şiirlerimde mutsuzum yarınlarımdan umutsuzum.. Yinede diyorum.Ahhh!!!! Ahh!!BANA BİR DÖNSEN.. |
İçimde Bir Ben Ölüyor Nefesim elinde bir mezru kefenimin ölçüsünü alıyor Omuzlarımdaki tüm kuşlar güneşli yarınlara kanatlanıyor Önümde maun tabut aczime ağlıyor. Gitmeliyim sarı saçlı kızım çağıyor beni Başakların arasına uzatmış küçük ellerini Yaşıyor muyum yoksa ölüyor muyum muamma Perdeleri kapattım gözlerim güneşe ama. İçimde bir ben ölüyor Çuha çiçekleri ezilmiş son deminde kan soluyor Şiirlerim karanlıklarda yetim kalıyor. Gitmeliyim sarı saçlı kızım çağıyor beni Gülümsüyor babam gelecek diye sevinç alıyor gözlerini Umutlarım bir damla gözyaşına aşina İsmimi bile yazmayın soğuk mezar taşına. İçimde bir ben ölüyor Bulutlar yağmıyor sanki acılarıma ağlıyor Gerçeğin ötesinde bir adam toprağa defnediliyor. Gitmeliyim sarı saçlı kızım çağırıyor beni Yirmi beş sene beklemişken bir kez göreyim gözlerini Muradım yoktur faniliğe dair Kalmadı acı, gözyaşı ve umut bende vesair. İçimde bir ben ölüyor Denizin ortasında maviler yanıyor Ve ateşin içinde sular çağlıyor İçimde bir ben ölüyor. |
Kaybedilenler Güneşli günlerde kaybettik sevdalarımızı, Ya Yalnızlar Sokağı’ nın başında Ya da bir lodos vapurunun bulantılı yolculuğunda bıraktık Hücrelerimizdeki tüm sevdalarımızı Tüm yaşanmışlıklarımızı Ve, Hatıralarımızın yüzlerimizdeki tebessümlerini bile Boşalttık gönlümüzün çöp kutularına Bir daha asla geri almamak üzere... Kara bulutlar göz bebeklerimizin üzerinde kamp kurdu Yitirdiğimiz sevdalarımızın üzerine Sağanak yağışlar boşalttı Kirpiklerimize yıldırımlar düştü Kör olan gözlerimizle ışıklarımızı aradık. El yordamlarımız tutamadı gidenleri... Güneşli günlerde kaybettik sevdalarımızı Ya Yalnızlar Sokağı’nın başında Ya da bir lodos vapurunun bulantılı yolculuğunda... |
İçimde Bir Sevda Doğdu Bahçevan gönül yorulsun, Çünkü bahçemde gül açtı... İçimde bir sevda doğdu, Büyüdü, beni de aştı... Bir orman oluştu bir gülden, Kuşlar öter binbir dilden, Ceylan aşk içerken gölden, Turnalar sevdaya uçtu... Kurtlar yedi ayrılığı, Yırtıldı kaderin ağı, Düğümlendi gönül bağı, Sevdalılar kucaklaştı... Ayrılık tarihe gömüldü, Düşmanlıklar hepten öldü, Hasret adı, vuslat oldu, Dertler bizden uzaklaştı... |
Maskeden insanlar Arkasında belli belirsiz bir hayal bırakarak, Karanlık dehlizlerde kaybolup gidiyor. Görünmüyor artık. Yalnızlık mahzenlerinde çürüyen bu bedenler kime ait? Kokmaya yüz tutmuş ruhların şarkısı çalınıyor. Dinliyor musun? Kulak veriyorum söylediklerine. Çığlıklar yükseliyor havada dönüyorlar. Şu kalabalık içindeki, Yalnızlık çeken ruhu hissediyor musun? Gözlerinden belli oluyor. Gözleri donuk uzaklara dalmış... Gözbebekleri belirsizce donmuş küçülmüş... Dinliyor mu dersin kalabalığın uğultusunu? Görüyor mu dersin kalabalığın renksiz yüzünü? Dinliyor ama duymuyor, bakıyor ama görmüyor. Demirden bir maske sanki yüz. Maskenin arkasında tanınmayacak durumda bir yüz. Her darbenin ardında yüzünde bir iz kalmış. Tanınmayacak durumda bu yüz. Ahhh bu yüz ki! Ne umutlar tüketmiş bir kalbin yansıması. Saklamaya çalıştığı kendini gösteren, Kavgalar içindeki ruhunun boy aynası. Demirden maskenin arkasına sığınmış. Soğuk, buz gibi bir maskenin ardından, Yaşıyormuşcasına bakıyor. Delip geçiyor karşısına her çıkan yüreği. Bu bakışlar ne canlar yakıyor. Ölüler bile bu kadar sessiz değildir. Bir ölüm ötesi sessizlik çöküyor omuzlarıma. Şu karşı kaldırımda yürüyen kadın, O mu dersiniz? Yüzü yine karmakarışık. Makyajının altına sakladığı yüzünü görebiliyorum. Karmaşalarını saklıyor o da makyajdan maskesiyle. Bu maskeler niye? Maskeden insanlarla örülüyor çevrem. Çıkamıyorum, kaçamıyorum, gidemiyorum... Issız çöllerden kopup gelmiş bir serap, Görüyorum. Ruhumu tutsak alıyor. Ben benden geçmişim bu ben değil artık. Gizliden bir sevda sarıyor bedenimi. Gizli bir deliliğin sembolü bu sevda. Maskeler ardına saklanması gerekiyor. Atıyorum bu yüzden içimi yakan kor düşünceleri. Ben yine karanlık dehlizlere bakıyorum. Giden insanları görüyorum... |
Unuttum Seni (Yalan.!!!) Merhaba canim bak yine yaziyorum Seninle gezdigim yerlere hiç gitmiyorum Gözlerinin rengini bile hatirlamiyorum Bak sevgilim unuttum seni Hayata artik dört elle sariliyorum Artik sigara bile içmiyorum Sen ne kadar sevdin ki ben seveyim Bak sevgilim unuttum seni Rüyalarima bile girmiyorsun artik Hayalimdeki beyaz atli prens bile degilsin Seni bosa sevmisim geçen günlerime yazik Bak sevgilim unuttum seni Eskiden hep seni düsünürdüm Sensizligin bir ölüm oldugunu sanirdim Simdi çok geç olsada anladim Bak sevgilim unuttum seni Ben ne yaziyorum böyle bilmiyorum Galiba sadece kendimi kandiriyorum Ne yaparsam yapayim unutamiyorum Ben galiba hala seni seviyorum......... http://img345.imageshack.us/img345/7145/s9a5ex.gif |
Neden Sonra Yaşam gölgesidir sabrımdaki gerçeğin Yorgun damarlarımı sevindiren. Düğümlerin gizini çözmeye geldim, Cinnet orduları geçti bahçemden. Yaşasam, bende kalan doğanın görkemini Çiçeklerle koklaşsam, kuşlarla söyleşsem. Esinlerin dalgasına bıraksam kendimi, Sarhoşluğun bordasına vurdukça evren. |
İçimde Mazi Ağlar Onsuzluktur sabahlarımın adı, günlerim zehir olur, Gecelerim ise hep; yalnızca zifiri bir karanlık, Yalnızca anılarımda onun adı kalır, Onsuzlukta, şimdi ümitlerim artık hep bir anlık... Gözyaşlarımda zehirdir , akar onsuzluk, İçimdeyse; bir başına kalmış mazim ağlar, Bir boşluğa dökülen; acıdan nehirdir onsuzluk, Tükenmişliğimin boşluklarında durmadan çağlar... Dostum, yaşarken ölmek işte buna derler, Toprağa girmeden çürümektir onsuzluk, Ayrılığı yaşamayanlar, nerden bilirler, Bir boşlukta şaşkınca, yürümektir onsuzluk |
Bir vakitler... Koyu renk sohbetleri örten kara kahveler, Çam kokan dolaplardan neme doymuş çay çıkar. Kehribar ağızlıkdaki el sarması tütünler, Ahırdan önce kısrak, ardı sıra tay çıkar. Her zemheri dam boyu kar yağar biz kürürdük, Yollar makine görmez, çığır açar yürürdük. Ak benizli nineler dudaklarında dua, Poşu bağlar fesine, üç etekle dolaşır. Etekleri belinde, çerez verir toruna, Yüreğinden gam sızar, bilinmedik gam taşır. Elimizle yufkadan dürümleri dürerdik, Başlarken biterken Hak’ka şükür ederdik. Sürüler inerdi akşam vakti tepelerden, Kuzunun hasretiyle dertli meler koyunlar. Oturmuş gün batımı inek sağar bir gelin, Yüreğinde gurbete giden yarin derdi var. Gün aşarken gamlanır, ufuklar şahit gama, Karanlıkta nur düşer, en karamsar dünyama. |
İçimde Senin Hislerin Bir eylül yağmurunun, Delice yeryüzüne koşan, Damlalarında buldum , Islak dudaklarının nemini... Seni nasıl öptüysem, Yağmuru öyle kucakladım ! Ve beni kaybettiğinde, Neler hissettiğini. Yağmur dinince anladım... |
| Saat: 00:53 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık