|
gönül yılgın ruh yaşıyor kalp söylüyor dil anlatıyor inanmıyorlar gibi ama gönül umutsuz değil bir ben yaşıyorum bende beni bir ben yaşıyorum bende sizi 'bir girseniz benden içeri' gönül umutsuz değil... |
Ben ve Sen attığım her adımda, aldığım her nefeste, benden özge tüm hayatta, ben ve sen vardık, varız. karanlığın ortasında, gecenin sessizliğinde, mekanın zamanın yoksunluğunda, ben ve sen vardık, varız. derinleşen ummanda, tutsaklaşan düşüncelerde, tedirgin bir yaşamın içinde, ben ve sen vardık, varız. meçhul atimin içinde, mazimin bıraktığı izlerde, hayata hırcınlığımın resminde, ben ve sen vardık, varız. |
ISLAK GÜL Seninle paylaşmak uykularda en büyük günahları Seninle uyanmak nice çılgın gecelerden sonra. Alır, götürür beni kokun uzaklara, en uzaklara Ağzın; dudaklarımda ıslak bir güldür sabahları Tenin çekiyor beni, tenin tutmuş saçlarımdan Afrikalı kölenim senin, esirinim, mecburunum Gözlerin değmese gözlerime kahrolurum Ölürüm, çekersen ellerini avuçlarımdan Dönsün başım, tutuşsun damarlarımda kanım Gel, otur yanı başıma, erişilmez kadınım Yum iri gözlerini, devir kirpiklerini Ser önüme, bir hazine gibi güzelliklerini Sana en muhtaç olduğum şu anda gel. Yaşamak olsan da gel, ölüm olsan da gel... |
Seni seviyorum diye Gelişine kadar rötar yapmış hayatımı Seninle yaşamaya hazırlanırken Sana uzanan yollarımı kapaman niye? Biliyorum haykırışlarım boşuna Şahin pençesinde asılı serçe gibi Nafile tüm çırpınışlarım Boşuna sesleniyorum duymayacağını bile, bile Seni beklemem nafile Gözlerinde zifir siyah bir perde Alkış tutuyorsun alabildiğine Şamdandaki mum gibi eriyip bitişime Sen kulaklarını değil Yüreğini tıkamışsın sana seslenişime Oysa ben Tüm yokluğuna inat varlığını yaşatırken içimde Gül pembesi çizgilerle resmini işliyorum Karanfil moru gecelere Şiirleri seninle yüklüyorum kanatırcasına Dizeleri ağlatıyorum. Seni işliyorum hecelere Tüm yaşayamadıklarıma inat Seni yaşamak istememdi ütopyalarım Tek sana adanmışlığımdı ölümüne Tek senin doldurduğundu rüyalarım Şimdi Bir tutam gücüm kaldı en sona sakladığım Bilmiyorum Ansızın çıkıp gelecekmisin aniden Bir avuç toprak olmadan sonunda Sen diye kucakladığım. Bir gün Anlayabilme ihtimalin var ya sevdiğimi Düşüp gelme umudun var ya yüreğinin peşine Yüreğin bende emanet biliyorsun Ve ben Yüreğin yüreğimde Yüreğin ellerimde Çok yakında Çekip gideceğim yok oluşun koynuna Beni düşürdün ya bu hale Günahı boynuna. |
ARARSAN Beni aramaya çıkarsa düşlerin Hüznün ruhuna çizdiği resimlerdeyim Gamsız bir gecenin karanlığında değil Yüreğinde kanayan kesimlerdeyim Aklına düşerim hani olur da Güzelliklerin görünmeyen yüzünde ara Sevginin menfaate döndüğü yerde Bir gönül yarasının izinde ara Yıkılmış umutların enkazından geç Öksüz bir çocuğun gözünde ara Ağıtların tüttüğü evlere uğra Bir *****n boş kalmış dizinde ara Beni yıldızlarda arama boşa Yüreğini yasa boğan sızılardayım Dertlerinle bulursun beni başbaşa Senin gibi karayazılardayım Sahte sevgileri tanımaz kalbim Beni seven gönüllerin ocağında ara Menfaatle bakmasını bilmez gözlerim Beni gerçek dostlukların kucağında ara Mutluluğu anlatan şarkılarda değil Yaralı yüreklerin ağıtlarında ara Beni menfaat ve ihanetten uzakta Yağacak sevgi bulutlarında ara Öyle senden çok uzaklarda değilim Görmesini bilen gözlerin bakışındayım Belki sana senden daha yakın bir yerde Çarpan kalbinin her atışındayım Aklına düşerim hani olur da Beni sığmadığın duyguların içinde ara O kadar da kolay bulurum sanma Beni benim seni görebileceğim biçimde ara. |
Ben ya da Sen Ne ben bendim sende Ne de sen sendin bende Ama sen hep kalbimde Tam ortasında canevinde Ne ben bendim sende Ne de sen sendin bende Ben şimdi belki bir köşede Belki de yırtık bir resimdeyim sende Yada hala kalbinde bir yerde Belki de bendeki gibi en güzel köşesinde Ne ben bendim sende Ne de sen sendin bende Sen şimdi kim bilir nerde? Bense bu issiz kimsesiz evde Yine yalnız,yine sensiz,yine sende Ne ben bendim sende Ne de sen sendin bende Şimdi sana hatırla desem de Neler yaşadık o güzel günlerde Gezdiğimiz o sahilde izlediğimiz o filmlerde Ne ben bendim sende Ne de sen sendin bende Hatırlıyor musun seni ilk öptüğümde? Ben hatırlıyorum o bakışını bırakıp gittiğinde O bakışın hala benliğimde Ne kadar silmek istesem de Ne ben bendim sende Ne de sen sendin bende Belki en doğrusuydu yaptığımız Belki de en büyük kazancımız Çünkü ne sen sende olurdun Olduğun kadar bende Ne de ben bende olurdum En az olduğum kadar sende.... |
YÜREĞİNDE YER VARMI? Parmaklarının ucunda şu an hissediyor musun beni? Hisset! Hisset, Parmaklarına değen kağıdın içinde Dolaşan damarlarımı... Hisset damarlarımın, kanımın Seni aramak için Deliler gibi dolaşmasını... Parmaklarının ucunda şu an hissediyor musun beni? Dinle; duyuyor musun yüreğimin ritmini? Gönlümde esen rüzgârları dinle... Nefesimi tutmasam Gözlerindeki derin ovalarda titreyen Bütün yeşillikler kül olur, Sazlar büyür simsiyah, Kuruyan gözpınarlarında... Parmaklarının ucunda şu an hissediyor musun beni? Yazık! Mekanlar durduruyorsa seni. Ve yazık, kendini bağladıysan maddelere... İpsiz bir uçurtmayım ben... Ve kuyruksuz Saçlarının çizgilerinde süzülen... Rüzgârım sensin. Susma ve sakın gözlerini kapatma, düşerim! Yüreğinde yer var mı? Parmaklarının ucunda şu an hissediyor musun beni? Ve bir kaynak suyundan oluşan derenin Üzerine düşen yaprak gibi; Düşürüyor musun gülüşlerini Ve öpüşlerini sesimin üstüne? Akıyor musun benimle beraber, Akıyor musun yıldızlara doğru? Yıldızlar... Yıldızlar neden böylesine vefasız? Neden her üşüyüşümde Lapa lapa yağıyorlar avuçlarıma, Neden eriyip kayboluyorlar? Parmaklarının ucunda şu an hissediyor musun beni? Bilmiyorum. Bilmek istemiyorum... Ama parmaklarının ucunda şu an ne olur hisset beni... Hisset! Hisset, damarlarımdaki kanımın, Seni aramak için deliler gibi dolaşmasını... Söylemiştim değil mi? İpsiz bir uçurtmayım ben...Ve kuyruksuz... Saçlarının çizgilerinde süzülen... Rüzgarım sensin. Susma ve sakın gözlerini kapatma, düşerim. Yüreğinde yer var mı? |
Ben Yağmurda Yürümeyi Severim Ben yağmurda yürümeyi severim küçüğüm. İliklerime kadar ıslanmayı. Ağlamayı severim ıssız bir köşede kimse görmeden, Konuşmayı severim kendi gölgemle. Biraz denizi,martıları , dalgaları severim. Ben beni severim küçüğüm başkasını değil. Hiç sıcak bir omuz olmadı başımı dayayacağım. Hiç sıcak bir göğüs olmadı,sessizce uyuyacağım. Sıcak bir yatağımda olmadı,aşkımda olmadı tanıyacağım. Ben sokak fenerlerini severim küçüğüm, Hiç ışığım olmadı altında oturacağım. Ben ağaçları severim küçüğüm,ulu ağaçları. Bana hiç kol kanat geren olmadı sığınacağım. Gölgesini severim ulu çınarların yapraklarını, Gölgesinde uzanmayı severim serin , korkusuz, Beni hiç koruyan olmadı küçüğüm,koruyan olmadı. Ben beni severim küçüğüm,başkasını değil. Ben İstanbul'u severim delice. Kaldırımlarını severim ,dar sokaklarını. Aşiyan'ı ,Bebek'i ,Çamlıca'yı , Emirgan'ı Bir baştan bir başa yürümeyi severim caddelerinde. Ezanlarını severim,dört bir yandan duyulan ezanlarını. Bir ilahi güç verirde yüreğim çarpar. Benim hiç gücüm olmadı,korkarım bu yüzden. Ben beni severim küçüğüm,başkasını değil. Ben beni severim küçüğüm... Seni hiç değil.. |
Dilara Baharı bekleyen kumrular gibi, Sen de beni bekle ey sevgili! Varlığı isteyen yoksullar gibi Sen de beni iste ey sevgili! Yokuşlar çıkar elbet düze umursama, Düzlükler senindir be ey sevgili! Yorgunluk bu gün de yakışmıyor sana Biraz da dinlensen be ey sevgili! Yaşamak üretmektir, dönüp baktın mı? Sana ne kolaylıklar ne ihsanlar sevgili! Sen de benim gibi kalkıp gittin mi, Bahtiyar olmak mı, sanma sevgili! Ne ahuların tığı gibidir bakışlar Ne de bülbül-i şeydanın saytı ey sevgili! Varlığın bir sırma gibi içimi nakışlar. Yokluğunu tasavvur edip baktın mı ey sevgili! Sevgili! Irmağın kenarı soğuktur sanma! Sanma ki bahtiyarım yoksulluğunda. Karanfil elimde solup dururken; İçimin aheste durgunluğunda. |
Ben Yalnız Seni Sevdim Kapıyı anahtarla açmayı sevmiyorum Zili çalmalıyım ve sen açmalısın kapıyı ‘’Hoş geldin canımmm..’’ deyip boynuma sarılmalısın Uzun uzun öpüşmeliyiz kapı aralığında, Elelele tutuşup içeri yürümeliyiz Sen biçırpıda sıralamısın; Belki de üçü önemli otuzbeş kırk haberi birden ’’Sular yoktu bütün gün biliyormusun’’ Demelisin mesela. ’’Yemeği ocakta unutup yakmamışmıyım pilavın dibini Sonra da tüpgaz bitti alay eder gibi’’ demelisin mesela. Adları da saçları gibi hep birbirine benzeyen ortaokul arkadaşların Çatkapı yapmış olmalı aniden ve öğlen. Annen aramış yakında geleceklermiş Bana da selam söylemişmiş olmalı mesela. O kadar işinin arasında, Camları da silmiş serinmiş olmalısın. Eskilerini eskiciye verdim,o eski mintanlarını filan demelisin Pilastik leğen, mandal bi de faraş almış olmalısın karşılığında Bi gündüz yayınında faydalı en az on şey öğrenmiş olmalısın Çıkmayan lekeleri kolayca çıkarmaya Şarap şişelerini kolayca açıp, Boş şişelere mumlar damlatıp dekor yapmaya Bi ton faydalı şeyler Ben mutlaka; ’’yaaaa öylemi olmuş’’ Diyeceğin haberler varmeliyim sana Süratle beni kızdıracak bişeyler yapmalısın Ben zaten seni kızdıracak bisürü şey yapmış olmalıyım dışarda Gözüme bakıp anlamalısın yediğim herzeleleri Sen anlamazlıktan gelmelisin hepsini Yüzlememelisin yine de Usulca utanmalıyım Anladığını anlamazdan gelmeliyim Anladığını anladığımı anlamamalısın Bu böylece sürüp gitmeli bi vakit Ben yine herzamanki gibi, yarın rejim yapmaya Spora başlamaya, sigarayı artık bırakmaya karar vermeliyim. Sen bikaçgüne kadar bi iş bulup artık çalışmaya, Bi ev bulup oraya geçmeye Hayatına bi çeki düzen vermeye, karar vermelisin ’’Çay koyyyy’’ yapmalı, yine ben hatırlatmalıyım Radyo yine tuhaf şarkılar çalan bi gavur kanalına ayarlı olmalı Televizyon yine senin kanallarına kilitli Ve kül tablaları, çay tabakları yani Firar etmiş olmalı ortalıktan yine Gözlerinde güzellikten başka Güzellikten başka bişey yokmuş gibi Sıkıntı yüklü, soru yüklü bakışları görememeliyim Sevgimin büyüklüğü herşeye yeter sanmalı Hiçbi bunaltını anlamayacak kadar dangalaşmalıyım İkide bi sözlerini kesip,çocuksuluğunu Saflığını, yalınlığının sularını kurutup Ciddi, akarlı, kerametli konulara davet etmeliyim seni. Ve bigün.... Bigün çekip gitmelisin evden Gitmenle anlamalıyım; Bu ev sevdasız olana bol gelir, Yürü yürü bitmez koridorlar Evin manzarası karanlığa göz kırpar, Bu evde tek başına yaşayanlara, köpekler bile havlamaz bahçede Çay pişmez, yemek yenmez Sigaranın bile tadı kaçar Dışarda itiş kakış kalabalıklarda yiter gider evin sahibi Kendini arayıp arayıp bulamaz Merhabaların da anlamı kalmadığından; Kimselere selam verip alamaz Denizde,karada,yatakta; Hiçlik solukları alıp verir Bi şiirin dizeleri okunur kitaptan Şair sankimde bilmiş gibi; ’’Düşmesin bizimle yola evinde ağlayanların gözyaşlarını boynunda ağır bi zincir gibi taşıyanlar, çekilsin yolumuzdan kendi yüreğinin kabuğunda yaşayanlar’’ yazmıştır. Şiire de, şaire de, yaşama da kızılır Kapının önüne gelinir Alışkanlık icabı kapı çalınır Yalnızlık pusuya yatmıştır içerde Duyar, ama açmaz kapıyı Neden sonra hatırlarsın Anahtarını çıkarırsın Kapıyı anahtarla açmayı sevmiyorum be... Yalnızlığımı sevmiyorum Ben yalnız, ben yalnız seni, yalnız seni ÇOK... VE ÇOK....VE ÇOKKKKK... SEVİYORUM!... |
| Saat: 04:37 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık