|
BIRAKIYORUM..... NE SENİ NEDE SEVGİNİ İSTİYORUM SENDEN. SANAOLAN ÇOCUKSU SAF SEVDAMI SANA BAĞLI CANIMI İSTİYORUM. SANA EN BÜYÜK CEZA;YANLIZLIĞI BIRAKIYORUM..... GÖZLERİMDEN AKAN YAŞALARA DEĞİL.. SANA ACIYORUM.. YÜREĞİME SAPLADIĞIN HANÇERE DEĞİL SENSİZ GECELERDE KURDUĞUM HAYALLERE YANIYORUM... SANA OLAN SEVDAMDAN DEĞİL... KADERİMDEN KAÇIYORUM... SANA EN BÜYÜK CEZAYI YANLIZLIĞI BIRAKIYORUM SANA SENSİZ YAŞAYAMAM DEMİŞTİM... YAŞIYORUM... SENSİZ GÖZLERİM GÜLMEZ DEMİŞTİM... GÜLÜYORUM... SENSİZLİK NEFES ALMADAN YAŞAMAKSA, SENSİZLİK ACI ÇEKEREK GÜLMEKSE YAŞIYORUM GÜLÜM SENSİZLİĞE MAHKUM OLAN BENLİĞİMLE.... |
Bu Aşk Burada Biter Bu aşk burada biter ve ben çekip giderim Yüreğimde bir çocuk cebimde bir revolver Bu aşk burada biter iyi günler sevgilim Ve ben çekip giderem bir nehir akıp gider Bir hatıradır şimdi dalgın uyuyan şehir Solarken albümlerde çocuklar ve askerler Yüzün bir kır çiçeği gibi usulca söner Uyku ve unutkanlık gittikçe derinleşir Yan yana uzanırdık ve ıslaktı çimenler Ne kadar güzeldin sen! nasıl eşsiz bir yazdı! Bunu anlattılar hep, yani yiten bir aşkı Geçerek bu dünyadan bütün ölü şairler Bu aşk burada biter ve ben çekip giderim Yüreğimde bir çocuk cebimde bir revolver Bu aşk burada biter iyi günler sevgilim Ve ben çekip giderim bir nehir akıp gider |
Kurtulamam Üç Nesnenin Elinden Kurtulamam üç nesnenin elinden Biri firkat biri gurbet biri aşk Üçü bilmez birbirinin halinden Biri firkat biri gurbet biri aşk Aşktır beni sevda ile söyleten Firkattir cevr ile sinem dağlayan Gurbettir gözümden kanlar akıtan Biri firkat biri gurbet biri aşk Bahri gibi ummanları yüzdüren Mecnun gibi sahraları gezdiren Ferhad gibi dağlar başın kazdıran Biri firkat biri gurbet biri aşk Ben bilirim benim aklım şaşıran Beni sevdiğimden cüda düşüren Muhabbet deryasın baştan aşıran Biri firkat biri gurbet biri aşk Gevheri der dersim aldım hocadan Okuyup hatmettim kara heceden Koç yiğidi pir eyledin kocadan Biri firkat biri gurbet biri aşk |
SONBAHAR Otururken sandalyede,bir tel saç düştü masaya,ardından bir daha Mevsimler öyle anlamsız geçiyordu ki, gelmiştik sonbahara. Canım sıkıldı çıktım dışarı,bir yazı yazmışlar duvara. "seni seviyorum,seni seviyorum, aşkımız gidecek taa mezara." Hemen oradan ayrıldım gittim ormana biraz dolaşmaya. Yapraklar tek tek düşüyordu, acaba ne oluyordu bu ağaçlara Ağaçların kalbi yok ki, nereden bilsinler saçımın neden düştüğünü masaya. Yok efendim yok, hoşuma gitmiyor bu manzara. Peki, bende seviyordum, nazarmı değdi benim aşkıma. Duvardaki yazı geldi aklıma,lanet ettim ayrılık acısına. Söyleyin ne olur, üç günlük dünyada değermi buna. Zaten ayrılık ölümden beter, ama gerçek sevene. Biz onun adını yazmıştık yüreğimizin en derin köşesine. Unutmak mümkün mü, sevmişiz ölürcesine. Yaşamak mümkün mü eğer derdin çaresizse. Alın bayramınız olsun, içim kan ağlıyor, ruhum sıkılıyor Uyuyun zalimler, benim gözlerim uykudan kaçıyor. Elbette ki kaçan sevda geri gelmiyor. İçmekde çare değil, kadehin dibi bulunmuyor. |
Bir Allahım Var Bir De Sen sözleri Senden başkası haramdır bana Sen benim günahım benim duamsın Acılarla dolu yalan dünyamda Bir Allahım var bir de sen varsın Seni düşünürken geçmiyor zaman İçimdeki sevdan vermiyor aman Benim için senden başkası yalan Bir Allahım var bir de sen varsın Sensiz viraneyim daha beterim Ölümlü dünyada kime giderim Diz çöküp önünde yemin ederim Bir Allahım var bir de sen varsın |
Seni sen olduğun için sevendir Yüreğinin sesini uzaklarda bile dinleyendir İki eli kanda olsa derdine yetişendir Varolduğunu hissetiren,kıymet bilendir Dostdur sözde değil özdedir adı... Sabun köpüğü değil, darlık anında kaybolmaz Sözünün eri güvenirliği tartışılmaz Bilirsin, çıkılan yolda yarenlikden caymaz Hayatına girdi mi kolay kolay çıkamaz Dostdur sözde değil özdedir adı... Yüreğini menfaatsiz sunar İyiliğin için sözleri acıya bular, Vakti zamanı gelir söyledikleri bir bir çıkar Yoktur senle dolan kalbinde ne fitne fucur ne de çıkar Dostdur sözde değil özdedir adı... Yangınlardaki yüreğine, varlığı ile ferahlık Mutluluklarında, üstüne dikilen saf ipekden bayramlık Bilmez ne rol ne sahtekarlık En büyük özelliği yaradılışı doğallık Dostdur sözde değil özdedir adı... Yalnızlıklar rıhtımından alıp götürür, süt beyaz yelkeniyle Uçurum kenarından çeker,adı şefkat elleriyle İyiki varsın dedirttiren, avucunda tuttuğu yüreğiyle 'Sen cansın benim dostumsun ' ağız dolusu kelimeleriyle Dostdur sözde değil özdedir adı.... |
Aşk Layık Olanda Meğer ne boş heveslere kapılmışım. Sen neymişsin, ben kendimi ne sanmışım. Gözlerim açık gider sana doğruyu söylemezsem Ben seni artık hiç sevmiyorum Sen beni aşka layık görmedin senin kadar Ben artık aşkı senden çok seviyorum. Sana göre aşk laftan ibaret, bana göre hayatın anlamı Sen bu yolda böyle devam et, aşk layık olanda kalmalı |
Bir de sen gitme Akşamlar böyle biter Hep böyle dertli biter Evli evine gider Kuşlar yuvaya döner Bir de sen gitme Bir de sen gitme içimden Yaralıyım ben Giden bu yolculardan En çok ben şanssızım Ne kadar çok yaşadıysam O kadar çok yalnızım Biraz da sen ağla Ölürken bile hasretim sana Bir tek sen anla |
İSTANBUL Ben nice İstanbullar gördüm sana gelinceye kadar Kirli paçavralara benzerdi insanları Dostluktan, vefadan yoksun. Bölünmüş, dağılmış, parçalanmış Ve her biri kendi ağırlığıyla ezilmiş, yorgun. Yüzümde dolaşan birer iğrenç böcekti gözleri Bir tutsam Yapışır kalırdı ellerime en çirkin yerleri Evlerinde bulduğum yalnızlık Sokaklarında bulduğum upuzun bir kahırdı. Günler boyunca Bir başka karanlık gelirdi Karanlığın biri kaybolunca Güneşler doğardı görmezdim. Bir ses durmadan ölüme çağırırdı beni Bilmezdim bu şehirde senin yaşadığını. Bilmezdim... Zindandı bütün meyhaneler Duvarlar karaydı Köhne bir Bizans eskisiydi İstanbul sensiz. Semt semt bir ağır yorgunluktu Sürekli bir aldanıştı sokak sokak Benden en uzak sevgilerde yaşadım yıllarca O büyük yalanlarda yaşadım. Senden habersiz bir ölü gibi Senden uzak zamanlarda yaşadım. Mabetler yıkıldı içimde Umutlar hayaller yıkıldı Bir gün bütün İstanbul yıkıldı. Sokaklar kaydı ayaklarımın altında Gün oldu kalabalık meydanlarında inançlarım yıkıldı Gün oldu Gözlerime çiviler çakıldı merhametsiz. Toz toz oldum, duman duman oldum Aldığını geri vermedi yıllar Yitirdim kendimi bu rezil şehirde Seni buluncaya kadar. Eskiden bir lale hatırlardım Yada mavi mavi bir deniz İstanbul denince Serin rüzgarlar okşardı saçlarımı Rıhtımlar balık balık kokardı. Ne zaman Yumsam gözlerimi bir gemi kalkardı. Vapur düdükleri durmadan öterdi. Eskiden bir İstanbul vardı bilmediğim Bana yeterdi. Sonra kaç yıl yaralı bir hayvan gibi Gezdim sokaklarında Sonra kaç yıl bir sevgi aradım İstanbul'u aradım. Belki de seni aradım bilmeden Ayaklarımın dibinde denizler can çekişti Şehirler parçalandı Bir çağ öldü gözlerimin önünde Benim en güzel çağım öldü. Bizi topraktan yarattılar Gel gör ki... Bu şehirde Benim toprağım öldü. Seni aradım bu şehirde yıllarca Yana yakıla seni.. Sen kimdin, sen neredeydin kim bilir? Hep böyle sensiz miydi bu şehir. Bu şehir İstanbul muydu ? Öyleyse sensiz yaşanmazdı bu şehirde Gemiler demir almazdı Trenler işlemezdi Sen olmasaydın Bir ömür bitip Yepyeni bir ömür başlamazdı içimde Bahar gelmezdi Ağaçlar çiçek açmazdı Seni bulmasaydım Ve ben yoktum İstanbul yoktu Sen olmasaydın. Ümit Yaşar Oğuzcan |
BELKİ UMURSARSIN Umursamazlığınburda kalsın, Biraz sevgi doldur götür; Yanlızlığında arkadaş olur. Biliyorum acılarla çit ördün, Geçit vermeyecek yollar. Beni benden aşıyor, Hasretin duvarları. İnadın burda kalsın, Sen ne inatlar tutarsın. Gözyaşlarını bırakma. İçimdeki efkarımı artırıyor, Bereketleniyor; Sel oluyorum. Önce cieğrimi verdim; Sonra aldın canımı. Umursamazlığın burda kalsın, Belki umursarsın; Kimbilir, Kimi. |
| Saat: 13:20 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık