|
Madalyon Her iyilige layik biri sanirdim seni Yanilmişim meger böyle bilirdim önceleri Hakkinda hissettigim duygu ve düşünceleri Anladim ki artik görmüyorsun sevgilim Altin kalbin vardi sanki düne kadar Sana bakiş açim bu, senden degil bunlar Madalyonun öbür yüzü daha çok can yakar Bana bakan yüzünü artik çözdüm sevgilim Güzellik geçicidir derler sen de inan buna Gözlerindeki işiltiyi kaptirma günahlarina Pişman olursun elbet gün gelir yaptiklarina O gün ben yaninda olmayacagim sevgilim |
GöLgeLerim.. YaLnız kaLdı ruhum , bırakıLmayacağı sandığı sokakta çaresiz ayrıLmak ister bedenden .. zordu veriLen paydan o hissi çıkartmak, Kuvvet gerektirir bu bedeni yıkmak .. Üzerinize titreyen o duvarLardan, birisinin üzerinize yıkıLdığını düşünsenize, Ne kadarda bunaLtıcı ve acı verici dimi ..? Zor,zor tabi yaşayarak,hissederek Acısını sen yaşarken, Bütün acısını senin üstüne yığıp, Bir benziN misâLi, Ve gözLerinizi kapadığınız anda bir his çöker yüreğe .. Açtığınız anda ise o üzerinize geLen kibriti söndürmeme isteği .. Alevin ortasındasın, ey gönüL kurtarıcak kimin var, İnzivaya çekiLmiş bir bedenden başka .. bir medet diLendi İmtiyaz nedendi .. Huzur gitti,geri geLmedi ... |
Bir İsyandır Bu Şiir Bir isyandır bu şiir, Dünden bugüne, Bugünden yarına Öylesine yaşanan günlere Ve yaşanamayan gecelere… Bir isyandır bu şiir, Her kayboluşun nihayetinde Bulmaya çalışmaya kendini. Öylesine çekip gitmelerde Ve koşarak geri dönmelerde…. Bir isyandır bu şiir, Susuşların karşısında Haykırmaktır dilinin döndüğünce. Öylesine söylenen Ve söylenemeyen cümlelerce… Bir isyandır bu şiir, Meydan okurcasına yıllara Gülümseyerek bakabilmektir aynalara. Öylesine oluşan çizgilere dokunmaktır Ve el sürememektir kabuk bağlayan yaraya… Bir isyandır bu şiir, Direnmesidir kalemin kırılmalara Kirletmesidir kağıdı mürekkebin ustalıkla. Okumaktır yürekten geçenleri Öylesine seçilen sözcüklerle Ve düşündürdüğü gerçeklerle. |
Bir Gün Baksam Ki Gelmişsin Bir gün baksam ki gelmişsin... Bir güvercin gibi yorgun uzaklardan yar. Gözlerinde bir bitmez, bir tükenmez güzellik Saçlarında ilkbahar... Bir gün baksam ki gelmişsin... Gülüşünde taze serin bir rüzgar Ellerin yine eskisi kadar güzel Çiçek açmış dokunduğun bütün kapılar... Bir gün baksam ki gelmişsin... Hasretin içimde sonsuzluk kadar. Şaşırmış kalmışım birdenbire çaresiz. Dökülmüş yüreğime gökyüzünden yıldızlar. Bir gün baksam ki gelmişsin... Ne yüzünde bir gölge, ne dilinde sitem var. Tozlu pabuçlarını gözlerime sürmüşüm Benim olmuş dünyalar... |
Bir kadın bir adama şiir yazar mı Bir kadın bir adama şiir yazar mı? Bir kadın aşkından ölse adama tapar mı? Gülümsemeni seviyorum senin Başın hafiften yana eğik, Dudak büküşlerin Hani gözlerini kısıyorsun bazen Derin derin düşünüyormuş gibi Oysa ben biliyorum aklından geçenleri Önemsiz bir rüzgar esintisi.... Elin elime değiyor bazen habersiz Farketmiyorsun bendeki yangını Dudağın dudağıma deyse oysa ki, Ben bile tarif edemem neler olacağını.. |
Kır Kahvesi Oturdum mazimin kır kahvesine, Burkuldu yüreğim ölürcesine, Bir ömür tükettim gözyaşlarımda, Bir yudum zamanı içercesine, Daldı gözlerim çok uzaklara, Derinden bir ah çekercesine, Yüreğime sessiz bir çığlık düştü, Kadere sitem edercesine, Terketti sevdalar, umutlar gitti, Ardımdan yüzüme gülercesine, Başımda ağardı simsiyah saçlar, Çiğdemler toprağa düşercesine, Sorma yaşanan hayatım nasıl? Sorma içimde bağladı nasır. Mutluluk yüzüme nasıl mı baktı? Falcılar fincana bakarcasına, Dostlarım bir bir nasıl terketti? Büyük bir yangından kaçarcasına, Tükendi hayaller rüyalar bitti, Sıcak bir iklime uçarcasına. Sorma hayattan aldığım zevki! Sorma yaşarken ölmek nedir ki?.. Çorlu - 20.06.2001 Erkan Başok |
Bir Karınca Misali Bir karınca gibi yürürüm, Sessiz ve sakin, İncitmem hiçbir kimseyi. Üzmem kendi derdimle, Bakmayın benim kalıbıma, Yüreğim bir karınca kadar küçük. Orda tüm sevgilere yer var. Korkarım Allahtan, Bir kötülüğüm dokunmaz hiç kimseye. Zalimlerle işim olmaz, Her zaman haklının yanındayım. Bir karınca gibi yürürüm , Sessiz ve sakin, Bilirim benim de sonum. Belki bugün, belkide yarındanda yakın. |
Küreselleşen Yalnızlık Üstad Necip Fazıl Kısakürek’in aziz hatırasına, saygıy Yalnız yaşıyoruz hep, yapayalnız; Sanki varılmaz mesafede yıldız, İnsanların her biri diğerine; Kar yağmış muhabbet bahçelerine. Aşk mekânı kalp, şimdi buz harmanı; Yüz yabancı paylaşır, apartmanı. İnsan, dipsiz yarda duyulmaz çığlık, Okyanus dibinde kaybolmuş balık. Elmas kabuk ki, ruhumuzu sarmış; Bıçak ki, geçilmez uçurum yarmış, Babayla oğul arasına bile; Herkes aşılmaz sur, fildişi kule. Gölge gibi, bırakmaz peşimizi, Teklifsizce paylaşır aşımızı. Sahte dekor, korku anında ıslık, Yalnızlar topluluğu kalabalık. Mehtap ılıtırken çölde geceyi, Kumda gezen küçücük bir böceği Düşün… O mu daha yalnızdır, biz mi? Otursak da ağlasak, sebepsiz mi? Hani hep aranan eskimez gerçek, Bizi bize acep ne döndürecek? “Dünya küçüldü”, büyüyor yalnızlık; Hakikat ki yalan dünyaya lâyık. Şanlıurfa - 1998 |
Bir Kere Desene bakışın ömre bedel vurma garibana yaralarına tabip olurum gel yanıma neler feda etmem ki bir gelsen bana bir kere seviyorum demedin ki * ismin yüreğimde artık etmem aşikar soranlara evet benimde sevgilim var demem herkese sevgimi şeytan duyar bir kere nazar değmesin demedin ki * madem yakacaktın baştan yakmasaydın aşkını sunup şımartıp inadını unutsaydın bir gülü almak için bin dalı kırmasaydın bir kere gülsene demedin ki * bu ilden o ile kaç kere yapmadım sefer aşkın mahkemesinde beni yaptın nefer gözüme bak doğruyu söyle artık yeter bir kere yalansızım demedin ki * yine de istemem sana hiç bela gelmesin benle süren kan davanı kimse bilmesin gözlerinin içindeki hayalim hiç ölmesin bir kere mavi gözlüm demedin ki * ben nefret etmem diyordun hayat yarış şu kalkan yüz çatık kaş neden bir karış sebep niçin giderken gözündeki yakarış bir kere bitmesin demedin ki * bize yakışmaz düşerse bu aşk dilden dile dert şiirim okunsa bile geçerek elden ele silinse destanımız doğan güneş gölgesinde bir kere günaydın demedin ki * oldu ya diyelim bir kere dinle sende beni gideli şiirleri ağıt yaptım yüzüm gülmedi hayat biraz şans ise omzuma hiç değmedi bir kere daha şansıma deneyelim desene |
Zavallı Hiç kimseyi sevmedim senin kadar ölesiye bir hesaplamaydı yada çaresiz bakılardım gözlerinde belki kaybolmuştur o hırçın gülüşün şimdi uzat bana ellerini ne olur bak gözlerime son kez konuş benimle benim seninle kaybolmuş saatlerde konuştuğum gibi sev beni ne olur gözlerinle sonra unut sana bu delice şiirler yazan adamı unut gitsin seni bu deliler gibi seven zavallıyı... |
| Saat: 14:53 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık