|
Sadece Benim Hikayem O ipek saçlarına aklar düştüğünde Aynaya baktığında yüzünde kırışıklıklar gördüğünde Mazini hatırlayıp geçmişe döndüğünde Bir genç kız göreceksin zulüm etmiş birine Zaman bu işte her şeyi alıyor insanın elinden Yoksa eser kalmadı mı o çok övündüğün güzelliğinden Sen değilmiydin zaman diyen Kader değil, sendin seni benden alıp götüren Her adım attığında bir adım öteye Ben biraz daha yaklaştım ölmeye Gitmeye karar verdiğinde soramadım Hakkın varmıydı beni benden alıp götürmeye Kaderim bile diyemedim ellerinle yıktın dünyamı İsterdim ki beni birazcık anlamanı Hep göstermiştin bana yakınlığını Beklide anlayamadım benden uzaklaşmanı Gücüm kalmadı sensizliğe dayanmaya Gidiyorum ömür gözlüm buralardan uzaklara Ayrılık hediyem olsun buda benim sana Ne olur iyi bak benim için aynadaki yansımana Öldürdün içimdeki tüm iyi duyguları Yok ettin bendeki iyi huyları Elimden aldın bu günümü yarınımı Geri ver ne olur seviyorsan Alahını Söylesene tek sucum sevmek miydi seni Sende biliyorsun tek hayalim mutlu etmekti seni Gönlüm biraz serseri birazda deliydi Ama seni bir ömür boyu mutlu etmeye yeterdi Günlerce kan kusup ağladım Deliler gibi sokaklarda dolaştım Hep bekledim gelir diye yılmadım Ama, sen gelmedin ben artık veda ederek bu dünyadan ayrıldım Hoşcakal mutluluklar diliyorum sana Gücüm kalmadı artık sensiz yaşamaya İhtiyacım vardı beni birazcık anlamana Öldüğüm için değil de bakamadığım için yanıyorum o güzel gözlerine doya doya Çılgınca sevmiştim seni biliyorsun Şimdi böyle nereye gidiyorsun Aşkımın ödülünü böyle mi veriyorsun Tek sucun sevmekti deyip cezaya mahkum ediyorsun Olacaksa sonum ellerinden Korkmam gülüm inan ölmekten Vazgeçtim hayat denilen serüvenden Kendiem bir mezar yaptırdım gözlerinin renginden Gözler ki senin yaşama sebebimdi Sevmelere doyamadığım tek şeydi Onlar gitti her şey bitti Ben öyle çok öyle çok sevdim ki seni Tatlı dilin hep güzel şeyler söylerdi Hani be zalim tüm güzel günler bizimdi Alma elimden nedensiz yaşama sebebimi Çok özledim inan ki o güzel gözlerini Bir tamam desen neler neler yapmazdım Ehmen gelirdim aynına bir an durmazdım İnan ki isteseydin gökyüzündeki yıldızları toplardım Güzel görünsünler diye ayaklarının altına atardım Bir ben vardım bir zamanlar durmadan gülen Hayatı takmaz dalga gecen Kimselere güvenip gönülden sevemeyen Sen çıktın karşıma seni delice sevdim Bir ben oldun ayrı bedende Kalbimi bırakmıştım ellerine Şimdi sen acımadan attın onu yerlere Almak için yerden gücün yok mu eğilmeye Gözlerin hep gözlerimin önünde Girmiyor zulüm ediyor bana hep gündüz gece Günlerim karıştı birbirine Korkuyorum takvime bakmaya uzaklaştık diye gittiğin güne Her gün aynı rüyadayım Bilmem ne zaman uyanacağım Sana doya doya sarılıp O cennet gözlerine ne zaman bakacağım Toprak olmak istiyorum Ben bu acıya dayanamıyorum, Kabul ettim gidiyorum Ama şunu bil ben ilk defa yeniliyorum Hayatta ne savaşlar yaşadım Her savaştan zaferle ayrıldım En umutsuz anımda yenilmedim Hep o bayrağı ben yukarı kaldırdım Hani sana hep bensin derdim ya Şimdi daha çok bensin ayrılık kararınla Aslında buydu sana yakışanda Ama dinlemeliydin beni son bir defa Günahkar sokakların tövbekar delikanlısıydım Seninle birlikte her şeye yeniden başlayacaktım Sadece sana ayit bir dünya kurmayı başardım O dünyadaki seni bir ömür boyu mutlu yaşatacaktım Aklım kalmadı gitti işte Dünyadaki hiçbir şey görünmüyor artık gözlerime Seni bu kadar çok sevdim diye Mahkum oldum genç yaşta ölmeye İnan ki çok aradım bulamadım bu derdime care Defalarca yeniden başlamak istedim her şeye Ama her başladım yenilikte İlla ki rastladım gölgene Ve karar verdim seni severek Yalçın Boz |
hasret geceleri gömülmüş karanlığa yıldızlara dargın yorganına sarılır ay yine öyle eski haliyle dudakları kırmızı dökülür nameler buğday başaklarından balıklar mendil tutar göz yaşlarına ağaçlar boy verir meyve verir inada bir de hasret türkülerini çalar radyolar penceremi özler bekler sarı güller yollar düz yollar kıvrımlı gündüz çiğnendiğinin yorgunluğunu atar uzanır alabildiğince hasret geceleri hasret geceleri sessiz kimsesiz yorgun yürekleri çekingen duymaz ıssız yatağında uzanan ırmağın sakinliğini gözler kapalı gök kapalı yer siyah karanlık serin hasret geceleri Mustafa Küçüktepe |
Adı Yok Bir yaza daha yalnız giriyorum Onca kalabalığın arasında, Bir sevgiden mahrum, bir sevgiliden uzak Bir benden uzak, bir ölüme yakın. İnsanlar var çevremde neşeli İnsanlar var çevremde sevgili Birde ben varım, ne neşeli, ne sevgili Yalnızlıktır benim sadık dostum. Hani uyanırsın sabaha aklında yarin Düşünürsün derince sevgini, sevgilini Yalnız kalınca anlarsın değerini Ve yalnız kalınca seversin her şeyden çok. Bir yaza daha yalnız uyandım Yalnız kahvaltı yaptım Yalnız! gece gibi, çaresiz,umutsuz ve mutsuz Yalnızlıktır benim sadık dostum. Serkan Erdem |
Sadece Sen Sana olan sevgimi İliştirmeliyim gözlerine Bana olan tövbeni unutmalısın İkimizde öylece kalmalıyız sokakta Sen soğuk bir kış gecesi Ben sana üşüyen serçe Sonra sabah olmalı Gözlerinde uyanmalıyım Yepyeni bir güne Ne bir ah olmalı dilimde Ne de bir günah kanımda Sadece sen olmalısın Sadece sen benim yanımda Murat Temur |
Ne güzeldi o kış bahçesinde Güllerin çok derinlerde çalışan uykusu Sana bir bahar hazırlamak için. Dallar, filizler, eski masal dilberleri gibi Hüzne ve hülyaya gömülmüş Doğmamış çocuklara Ninni söylüyorlardı sanki... Ana rahmi gibi sıcak ve yüklü idi hava İyi mayalanmış hamur gibi Gizli nabızlarla atıyordu toprak Ahmet Hamdi Tanpınar |
Anasız(ı) ne zaman sussam kendimi sesimden sesin geçer gül fışkıran çilenden saplanır yüreğime iğneler konar penceremin serçesi ürkek bakışlarında kırıntı telâşı kanar yalnızlığım usanç sakini gölgeme karaağaç diker perişan saksılar, çiçekler solgun gönlü yorgun toprağın tadı acı suyun ağlaşır mevsimler ana baharından yoksun takılır gözlerim ufuk çizgisine bir kırlangıç kanadına asılı yanarım can tahtamda tutuşur gökselin buzulları anam, hurma çekirdeği anam, iğde çiçeği anam, buğday kadın oyy! anam kilim deseni kırıldı aynalara vuran şavkım hasretinle çizildi sessiz düş haritaları kayboldu özgürlüğümün rengi döküldü gözlerimin pulları ne zaman haykırsam sesimi yokluğunun pusularında kanım donar öpüşüne susarım hayat çukurunda devrilir üstüme sıra dağlar anam can anam cânan hangi denize sığar kederim hangi dünya kelâmına şiirlerim uyan! kokunu ört üstüme aç gözlerini yârim anam acının lekesi silmekle geçmiyor ne alnımdan ne sol yanımdan Sevinç Yıldız |
Gözlerini hüzün kaplamış yine İçini göremem dalamam canım Söğünmüş güneşin kaybolmuş yine Gününü göremem bakamam canım Uzaktan uzağa seslenir gönül Dayanmaz yokluğa hislenir gönül Düşürmez dudağa dillenir gönül Yüzünü göremem soramam canım Geceler kıskanır getirmez seni Rüyalar kıskanır göstermez seni Türküler kıskanır söyletmez seni Saçını göremem saramam canım Çöllerde mecnunum serabım sensin Aşkına mecburum sevabım sensin Susadım kurudum şarabım sensin Arkını göremem doyamam canım Naim’in bağrında sönmeyen harsın Yangısın içinde gülmeyen yarsın Dağ gibi gönlünde bitmeyen varsın Gölgeni göremem tutamam canım. bedrettin naim arslan |
hadi dön dön ne olur canısı hadi dön ne olur canısı sende kalan yüreğim yazıyor inan elimdeki kalem değil ne yapsam sevgim bitmiyor yalan değil sensiz geçen günüm bitip tükenmiyor yoksan hayatım çekilmez oluyor uzaksın sesim gelmiyor her geçen gün yüreğim kanıyor gidersen gittiysen SENSİZLİK ÖLÜM GELİYOR HADİ GEL DÖN CANISI BU YÜREK SENİ BEKLİYOR Pınar suna ay |
Yırttım gecelerimi… Sakladım hecelerimi… Söyleseydim inanmazdı… Onu ne çok sevdiğimi… İstedim ki böyle bitsin… Gitsin… Bilmediğim yerlere gitsin… Sevmiyorum sansın onu… Bitsin… Sadece, O öyle bilsin… önder karagülle |
SEN YANIMDA OLDUKTAN SONRA Her tükendiğim anda sen gelirsin aklıma Senin için biraz daha sarılırım hayata Tek gayem seni mutlu etmek şu yalan dünyada Düşsemde kalkarım sen varsan aklımda Sen merak etme ana oğlun hep yanında Kimseye etmedin muhtaç Bende etmem seni kimseye muhtaç Ama oğlun hep sana muhtaç Sen yanımda olduktan sonra Kimseyi istemem yanımda Merak etme ana oğlun da hep senin yanında yusuf balcı |
| Saat: 00:32 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık