|
SERSERİ ARAMA HAYATIN İÇİNDEN BAHANE. BENİM GÖNLÜM SERSERİ SANANE. BEN GEZERİM KUMARHANE MEYHANE. BİLEMEZSİN GÜZELİM SERSERİLİK NE KADAR ŞAHANE. DEDİMYA GÜZELİM HER İNSAN SERSERİ OLAMAZ. SERSERİNİN YAPTIĞINI HER İNSAN YAPAMAZ. ZANNETMEKİ SERSERİ DUYGUSUZDUR AĞLAMAZ. SERSERİ AĞLADIMI ONU KİMSE SUSTURAMAZ. |
Bu yürek senin mi? Yorgun düşlerde yaslanacak dal arayan., Dünyaya sahipmiş gibi gezinirken bir yanı üşüyen., Hayat kırıntılarını toplayıp mutluluk halelerine dönüştürürken, Sevinç şarkıları söyleyen., Yalnızlığı yar edinmişken, ellerini boş sanarak, Sanıların tüylerini renklendirip sükunet tablosuna dönüştüren., Tek başınalığın efkarıyla vuslata veryansın eden., Etrafında gezip dolaşanların uzanıp tutamadığı, Gülücüklerini gonca yaprağına düşüremediği., Uykusuz gecelerin medarı iftiharı., Vefayı arayan infial!.. Bu sen misin? Özgürlüğün türabında, yeşermeye can atan körpe filiz., Şans yumağına hayat masurasından iplikler saran., Aşiyan da ah edip ah! Yuvam diyen.., Ucu gök kuşağına bağlanmış geçmişin., Umuru kaderine terk etmeyi çare, tek bilen., Sonra sarmaşık gibi pencere kenarlarına dolanan., Koşmaktan yorulmuş, seken kaya dibi kekliği! Bu yürek senin mi? Meleyen kuzu., Baharın yolcusu sen misin yalnız., Bütün hayatlar toprak gibi bir tende, Terler, terledikçe gözenekleri tazelenir hem de., Ayrılığa varınca matem, yok oluşa ilham olur., Sevda bir rüzgarın esenliğinde son bulur.., Yükseklerse baş döndürür., Var ya!.. Geriye dönüp bakmadan gidişler.., Yok mu o gidişler, Ah! O gidişler., Çok umutları söndürür… |
ARKADAŞA Ben Seni Yorgun akşamlarda söylediğin şarkıları da sevmedim Çünkü sesin çok kötüydü Bir çiçeğe gülmeni bir güle benzemeni o kadar çok istedim ki Ama sen gülün dikenine bile benzeyemedin, otun tekisin sen! Ben seni hiç sevmedim ki Seni sevsem söylerdim zaten Hem senin nereni seviyim? Sevilecek bi tarafın mı var Ben seni hiç sevmedim ki Acaba seni seven biri çıkar mı? Bilinmez.. |
ÖYLE OLSUN... SOKAK ÇOCUĞU FORMATINDA DUYGULARIN AĞZIAÇIK KAVANOZUN İÇİNDEYİM GÖREMEZSİN İKİSİNDEN BİRİNİ BİLE KALDIRAMADIYSAN KAPAĞIN. BU DÜNYANIN HANGİ GÜZEL YÜZÜYLE BARIŞIKSIN GÖRDÜM HER YÜZÜYLE AYRI AYRI SEVİŞENİ BANA KÜSTÜMÜ BU TALİH NİYE SIRTINI DÖNÜP GİTTİ HERŞEYE RAĞMEN ARKASINDAN SUYU BEN DÖKTÜM ÖYLE OLSUNLARA YOLCU ETTİM UMUTSUZ KENDİMİ, SİZE GELDİĞİNİ BİLDİĞİ HALDE, HAYALLERİM DİRENMEDİKİ ANLAMIYORUM NİYE SIRITIYORSUNUZ ŞİMDİ. SAYENİZDE YÜZÜMÜ YIKAYACAK KADAR AĞLADIM ÇOK ABARTTIM SANMAYIN BİR ALLAH ŞAHİT BİRDE SİZİ YAZMAYIM. SAĞ GÖSTERİYOR ZAMAN AMAN SOLUNDA DURMAYIN GÖZÜN KAPALI KOŞMA HAYAT DİRSEĞİMİN TERSİNE ÇARPACAKSIN. |
...YALNIZLIK MISIN?... nicedir yok, kalbindeki yükle ineceğin bir durak acıdan silinmiş kadın gölgeleri, yağmur, sen, şehre posta arabalarının gelişini bekliyorsun güneşi nerede unuttuğunuzu unutan kadını sayıklayarak, kalabalığında unutulmamak için ormanın yaprak döken çocuk, bir dal ama kenarda. oradaki, ey kendine karışmayan hala yalnızlık mısın? _yalnızım, çağrılmaya adım yeter mi? |
Yalanlar bazen çok olmaya başlıyor... Ve pişmanlık, Ve hüzün. Günahlarının aksi mi bu Aynada duran. Akşam olurken mi geliyor, Gölgeler! Bu ışık değil, bu su Bu adaletsiz insanlar... Sadece bir müzikle mi İçini hüzün kaplar. |
Bugün Bugün indirdim duvardan resmini, Duruşun onurluydu eskiden, Duruşun simetrik, Rahatsız etmeden gözlerimi Bir başkaldırıştı yalana Resmin! Ama, Bugün bir yanlış olduğunu gördüm Ya onur ek*****, Ya da ona benzer bir şeyler! Bugün son saltanatını sürdü resmin duvarda, Düştü kendiliğinden ve Sonra iyi oldu gidişin. |
Bağışla Ya zamanından çok erken gelirim Dünyaya geldiğim gibi Ya zamanından çok geç Seni bu yaşta sevdiğim gibi Mutluluğa hep geç kalırım Hep erken giderim mutsuzluğa Ya her şey bitmiştir çoktan Ya hiçbir şey başlamamış Öyle bir zamanına geldim ki yaşamın Ölüme erken sevgiye geç Yine gecikmişim bağışla sevgilim Seviye on kala ölüme beş |
Bacalar Görürüm, çıkmışlar kararmışlar çatılardan, Kemik bir kol nasıl fırlarsa mezardan. Her ân, bir haberi kollar gibi yukardan, Dipsiz maviliğin esrarını kurcalar, Bacalar... Kimi ince, kimi uzun, kimi de kısa; Dalmışlar başbaşa afyon çekerek yasa. Onlar, insanların gözünde bir kartalsa, İnsanlar, onların gözünde karıncalar, Bacalar... Kimbilir, belki de evlerin cinleridir; Kolları bir dâvet gibi göğe yükselir, Ölüler, ölüler, arka arkaya gelir, Ruhların mehtaba daldığı taraçalar, Bacalar... Azap kuleleri, cüceleşmiş devlerin; Kör mazgallarında raksı var alevlerin. Öyle evciller ki, tepesinde evlerin, Kopuyor içinde görünmez facialar, Bacalar... |
Gün gelir aklına düşersem eğer; beni değil;sevgimi hatırla! Ağlayışımı değil;gidisini hatırla! Sensiz oluşumu değil;bana elveda deyişte, ÖLDÜRDÜGÜN GÜNÜ HATIRLA! |
| Saat: 07:50 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık