|
Bİr sen var içimde hala. Anlatamıyorum. Gözlerimin önüne gelip gelip gidiyorsun. Dudaklarıma dokunuyorsun ufacık parmaklarınla. Ne olur gitme diyorum. Ağlıyorum. Sonra adın aklıma geliyor. Sessizce fısıldıyorum karanlığa. Gözlerime bakıyorsun uzun uzun. Birşeyler söylemeye çalışır gibi. Ben adını haykırıyorum. Ağlıyorum. O köşe başını hatırlıyorum nice sonra. Hani sevinçlerimin bittiği yer. Hani yalnızlığımın başlangıcı. Sensizliğe son dokunuşum. Ve ne olur gitme diyorum. Ağlıyorum. Bir sen gidiyor içimden. Anlatamıyorum. Yavaş yavaş kayboluyorsun ay ışığında. Parmaklarını ayırıyorsun dudaklarımdan. Gözlerin çocuksu ve ağlamaklı. Son kez arkana dönüp bakıyorsun. Elveda diyorum. Ağlıyorum. okan kuzu |
Özlem... Sevgiye güzele özlem Analara babalara kardeşlere Sevdiklerine saydiklarına Güzel olan herseye özlem Seni sevenlere özlem Sarilmaya koklamaya Seni sizi özledim Diyebilmeye özlem Vatana millete Amcalara dayilara ozlem Halalara teyzelere Komsulara çocuklara özlem Özlemden kacabilmeye Yakalanmadan gidebilmeye Özlemi silebilmeye Onu yok sayabilmeye özlem... Meryem Asliguzel |
Dolasir birbirine yorgun ayaklarim Ellerimi koyacak bir yer bulamam Nereye gitsem en koyusu acilarin Ne yana baksam, cildirtan bir aksam Istesem ben bu omru, bu talihi istemem Boyle durup durp senden ayrilmak varsa Orada bir mezar kazilir benim icin Ayriligin nerede baslarsa. Ümit Yaşar Oğuzcan |
Elmanın Yarısı Ey doğarken acıyla doğan güzel. Elbet seninde acıların dinecek, Elbet sende mutluluğu tadacaksın. Bir gün.mutlaka. Zamanı geldiğinde gözyaşların dinecek, Yüzünde gülücükler açacak. Diyeceksin o gün sende neşeyle;merhaba! Taşacak için coşa coşa,patlatacaksın bir kahkaha, bende o zaman diyeceğim ki hayata;merhaba. Üzülmeyeceğim,elmanın diğer yarısı olsam da! Hakan İnan |
*YAR* Sen gittin gideli yar, Hayatım hep sonbahar... Hasretin dinmiyor, özlemin bitmiyor, Yüreyimde sancın var.. . Adın düşmez dilimden, Hayalin gitmez gözümden, Bişey gelmez elimden... Gözlerimden akıyor, yüreğimi dağlıyor.. Sevdan çok büyük, büyük yar.. Yıllar geçti üstünden, Atamadım kalbimden... Çok çektim senin yüzünden, dönemedin sözünden, Ayrılığın beni yıktı yar... Alos |
Papatyalar Anneme ithafen... Paramparça olmuştu yalnızlıktan Dağılmış bir yapboz gibi Yalnızlıktı onu bozan O olmaktan çıkaran Sessizlik çökerdi akşamları Çekilir köşesine, romanını okurdu. Oysa ne güzeldi akşamları, Yanında birinin olduğu. Çekmişti çekeceğini sevdadan. Akşam çöktüğünde, geçmişin tozlu sayfalarını Bir bir çevirirdi. Geleceği merak etmiyordu artık. Sonra hayatı düşündü Gömleğine taktığı papatyalar gibiydi hayat. Pınar Ulusoy |
Vay Kurban Dağlarının, dağlarının ardı, Nazlıdır. Uçurum kıyısında incecik bir yol Gider dolan-dolana, Bir hastan vardır, umutsuz, Belki ayşe, belki Elif Endamı kuytuda başak, Memesinin, memesinin altında, Bir sancı, Bir hayın bıçak... Ölüm bu, Fukara ölümü Geldim, geliyorum demez. Ya bir kuşluk vakti, ya akşam üstü, Ya da seher, mahmurlukta, Bakarsın, olmuş olacak. Bir hastan vardı umutsuz, Hayreti uykularda, Hayreti soğuk sularda. Gayrı, iki korku çiçeğidir gözleri, İki mavi, kocaman korku çiçeği, Açar, derin kuyularda... Dağlarının, dağlarının ardı korkunçtur. Hiç akıl edip de düşünen var mı? Gün kimin hesabına tutar akşamı, Rahmetinden kim demlenir bulutun, Hayırlı evlat makina Nasıl canavar kesilir. Kurdun, karıncanın rızkını veren Toprak nasıl ayartılır, Yüz vermez topal öküze, Ve almaz koynuna kara sabanı. Sepetçioğlu'm bir kömür işçişidir, Mavzer değil, kürek tutar Urfalı Nazif Mal, haraç-mezattır, Can, pazar-pazar. Kırmızı, ak ve esmer, Yumuşak ve sert buğdayları Yaratan ellerin sahibidir bu, Kör boğaz, nafaka uğruna, Haldan düşmüş, tebdil gezer... Dağlarının, dağlarının ardı, Nasıl anlatsam... Ağaçsız, kuşsuz, gölgesiz. Çırılçıplak, Vay kurban... "Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda." Yiğitlik, sen cehennem olsan da bile Fedayı kabul etmektir, Cennet yapabilmek için seni, Yoksul ve namuslu halka. Bu'dur ol hikayet, Ol kara sevda. Seni sevmek, Felsefedir, kusursuz. İmandır, konkunç sabırlı. İp'in, kurşun'un rağmına, Yürür, pervasız ve güzel. Sıradağları devirir, Akan suları çevirir, Alır yetimin hakkını, Buyurur, kitabınca... Gün ola, devran döne, umut yetişe, Dağlarının, dağlarının ardında, Değil öyle yoksulluklar, hasretler, Bir tek başak bile dargın kalmayacaktır, Bir tek zeytin dalı bile yalnız... Sıkıysa yağmasın yağmur, Sıkıysa uykudan uyanmasın dağ. bu yürek, ne güne vurur... Kaçar damarlarından karanlık, Kaçar, bir daha dönemez, Sunar koynunda yatandan, Hem de mutlulukla sunar Beynimizin ışığında yeraltı. Her mevsim daha genç, daha verimli, Sunar, pırıl-pırıl, sebil, Ömrünün en güzel aşk hasadını, Elimizin hünerinde yeryüzü. Dolu sofra, gülen anne, gülen çocuklar, Bir'e on, bir'e yüz'le akşama gebe Şafakla doğan işgücü. Yalanım yok, sözüm erkek sözüdür, Olm kitapta böylece yazılıdır, Ol sevda, böyledir çünkü... Ahmed Arif |
Korkularimdaki Ben Tutamiyorum yillari avuçlarimda, Giden her yil, bir iz birakiyor saçlarimda. Üzüntülerim, belki sadece gözyaşlarimda, Sevinçlerim kahkahalarimda. Takvim yapraklari bile kalmiyor duvarda Biten her günün sonunda, Yirtip attigimiz takvim yapraklarina yansiyor yaşamdaki kavga. Önce, soluyor pembemsi olanlar, Sariya çaliyor renkleri. Işildayan gözler Birakiyor çerçevelere kendini. Sevgiyle, aşkla, dolu olan kalplere Yasaklaniyor heyacanlarin en güzeli. Önce, heyecandan yerinde duramayan ayaklar, Kendini her daim soguktan ve sicaktan saklar. Cabasidir, titreyen eller ve parmaklar. Canin bogazdan gelmedigini anlarsin yaş ilerledikçe. Bir gün bindiginde bir otobüse, Onbeşinden bir delikanli sana yer verince; Anlarsin saçlarindaki beyazin yerini, Titreyen ellerini, Tilsimini kaybeden gözlerini, Ve artik yorulan bedenini, Bir de anilarindaki seni... Sabriye Kavuncu |
**Aşığım Demekle Aşık Olunmuyor. Aşk aşk diye inliyoruz durmadan, Duygularımız akıp gidiyor satırlara, Kelimeler,dizeler,şiirler,ardı sıra Geçek aşk'ı yaşıyor muyuz acaba? Şimdiki aklım olsaydı eğer, Sorardım kendime,aşık olmadan önce Bu güç,bu hırs,bu azim var mı diye. Sorardım sevdiğime Beni sevmek yürek ister, Sende bu yürek var mı diye. Aşığım demekle aşık olunmuyor, Sevmek,ölesiye sevmek yetmiyor. Sevgi karşılık ister,özveri ister. Aşk verdiği kadarını almak ister. Aşığım demekle aşık olunmuyor, Bozulmuşsa terazinin bir kefe'si Gelmiyorsa verdiğin sevgi geriye Kabuslar görürsün tüm gecelerin de. Aşığım demekle aşık olunmuyor Çalışacaksın,üreteceksin,hep vereceksin. Seviyorsa o da seni,senin sevdiğin gibi, Elbet dönecektir sana,verdiğin sevgi. Cemal Şimşek |
Acirim Simdi Üstümde yillarin ezikligi var Vefasiz, dünyâmi etti bana dar Çektigim çileler kaldi sâde kâr Çürüyen gençlige acirim simdi... Yüzüme gülüsü, yalanmis meger Koynumda besledim, yilanmis meger Zehrini kusmaya dolanmis meger Bosuna sevgiye acirim simdi... Kahretti, hayâta küstürdü beni Içime kapatti, susturdu beni Her seyden bezdirdi, ****urdu beni Kaybolan benlige acirim simdi... M. Engin Karatay |
| Saat: 12:47 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık