![]() |
Unuttum, nasıldı annemin yüzü Unuttum, sesi nasıldı annemin. Gece bir örtü olsun anılardan Kara yüreğime örtüneyim. Unuttum, nasıldı annemin gülüşü Unuttum, nasıldı ağlarken annem. Yaşam sallasın kollarında beni Küçücük oğluyum onun ben. Unuttum, elleri nasıldı annemin Unuttum, gözleri nasıldı bakarken. Kuru ot kokusu getirsin rüzgar Yağmur usulcacık yağarken. Ataol Behramoğlu |
Ha Ben Ha Sen Omuzlarımda delicesine bir yük Yüküm hep kendimden büyük Okyanus ortasında küçük bir kayık Ha battı ha batacak... Kalbimde imkansız bir sevgi Dipsiz bir kuyu kapkara rengi İp yetse yukarı çeksemde suyu Ha koptu ha kopacak... Aklımda bir çift güzel göz Hiç yetmedi anlatmaya söz Görsemde onu hergün Ha gitti ha gidecek... Aslında ihtiyar bir adam İçimdeki çocuğun gözlerinden bakan Kısacık bir ömür ona kalan Ha bitti ha bitecek... Hakan Koç |
Bir Ermeni General Usanıp sevişmekten bir ermeni general Atıvermiş kendini senmişel kulesinden Bir çocuk ki öperken uzanır annesinden O çocuğu boynundan asıvermeli derhal Çünkü sığmıyor çocuk koskocaman adama Çünkü tuhaftır biraz, çocuk olmak eskiden Sahi, civcivler vardı-bazen anlatır annem Ne güzel bükermişim boyunlarını ama Ve ben o dar büyücü -upuzun kara şapkam Yeniden doğururken alışkın bir tavşanı Kendime iğretiyim-yani bir kasabalı Yani her direnişi çağda kızla sonlanan En yeni senaryoda en eski esas oğlan Bir ermeni general -yakası madalyalı Ataol Behramoğlu |
Vurgun yemiş gibi, dizüstü çökmüşüm. Öyle bir vefasızın sitemi var ki Hançer olup, ruhuma saplanmış... Sarsam,desem boşuna... Aklıma geldikçe izi kalıyor Ben istememiştim Aşkın mayın tarlasına düşmüşüm birkez Kaderim böyleymiş Aşkın günahını yüzüme çalsalar Ah ettikçe bil ki yaralarım kanıyor. Dünyamı yıkıp gittiğin güne, Beni yalnızlığa mahkum etttiğnde Ne yapsam nafile, yaralarım kanıyor. Öyle bir vefasızın özlemi var ki bende, Lokman Hekimi getirseler, Nefretimden yüreğimde yaralarım kanıyor.. Ah, ahh çekip isyan ediyorsam, Hergün çıldırıyorsam, sitemlere sığınıyorsam, Elimde değil, yaralarım kanıyor! ... abdulhamit güllük |
Hala Seviyorum Bugünlerde yine seni düşünüyorum... Yalnız,ıssız ve çaresiz gecelerde, Seni düşünüyorum sessiz çığlıkların arasında... Kalbim senin için çarparken, İçimden "seni seviyorum" diye haykırmak geliyor!.. Ama olmuyor, Ben yine de seni seviyorum haykıramasamda çığlık çığlığa, Bir kağıt parçasına,duvara haykırıyorum aşkımı, Seni sevdiğimi yazıyorum sadece !!! Seni düşünüyorum hep gecelerde, Belki hayalin yalnızlığıma katık olur diye... Seni düşünüyorum hep gecelerde, Belki hayalinle gelirsin diye... Seni düşünüyorum hep gecelerde, Belki seni hayalinde unuturum diye... Ama ne mümkün böyle bir şey. Gözümden uzaksında,gönlümden olmuyorsun işte, Çıkmıyorsun aklımdan... Hani istemiyordumda çıkmanı. Bir ümitle bekliyorum, Hani göçüp gitmeden bu dünyadan, Bir kez olsun sevgiyle bakar diye gözlerin bana. Ben hala yalnızım buralarda, Hala yoğun duygularım,hala karanlıklardayım, Doğmasını bekliyorum güneşin, Ben hala uykusuz gecelere inat seni düşünüyorum!.. Ve ben hala seni seviyorum... Fatih Mertkollu |
Kadınlar Sonbahar kadinlar sonbahar yapraklarini dokmeye baslar titrek dudaklarinda sarisin bir keder nabiz kaybolur kan susar dolasim yavaslar sisli bir nebuloz gokte yazilmamis siirler dargin sevgililer yalnizliklarina uzaklasiyor anlasilmaz cocuklugun ortaokullarindan ders zilleri kilitli defterlerde kurutulmus menekseler tehlikeli yolculuklarin kanat cirpan mendilleri sazdan saza azalan hicranli kocekceler dunku delikanlilari yasliliga tasiyor eylul sehirleri yagmurlu gurultulerle alir yerlerini deniz kahvelerinde son kadehlerde bulutlar birikir ilik bir aydinlikla yikayip yorgun ellerini gorgulu ihtiyarlar bir bir ortaliktan cekilir yaslandikca insan dunya baskalasiyor Atilla İlhan |
Gel desem, Gelsen... Sev desen, Sevsem... Ömrüme, Ömür sen... Canıma, Can sen... Sensizken, Bensiz sen... Neredesin, Bilsem... Bendeyken, Sende ben... Yokken, Sensiz ben... Gel desem, Gelsen... nazan sarıkaya |
alıştım gereksiz gerekçelerle, gittiğin vakitlerde, alay etmiştim ben zaten bu kadere.. falcılardan medet umup, medyumlara bel bağlamaya alıştım sayende bi habersin sevdiğimden ayrılıkların…. saçlarını örüyorsun her seferinde. belirecek gene kızıl güneşin üzerinde, akşam saatlerinde gözlerin. melankoli hallerime alıştım.. saadet vur-kaç oldu aylardır sevdam hayasız küstah yine, nemrut suratlı bir cellat gibi… beklemek yerine artık seni mutsuzluğun gölgesine yaslanmaya alıştım… oyuncakları verme elime artık çekip almandan usandım aşktan bahsetme …. kır, incit beni, haykır yüzüme yine gelemeyeceğini kanlar kussam aşkından şerbettendir güzelim korkma bişey olmaz bana aşkının narında yanmalara alıştım öksüz gecelerin yağmurlarında ıslanmaya da… ben sensizliğe çoktan alıştım hatice müge fındık |
aşkta gurur olmaz Aşkta gurur olmaz, Varsa, sevgiye ulaşılmaz.. Seni sevmişsem eğer, Sonuna kadar gider... Bazen istemeden, Olur elemler. Bunlar bence, Sevgiyi perçinler... Kederler gitsin, Gelsin güzel günler.. Sen artı ben, Eşittir biz eder... Aşkta gurur olmaz, Varsa, sevgiye ulaşılmaz.. Sen beni seviyorken, Ben senden vazgeçemem... nazan sarıkaya |
Anlasana Çöktü yine ziftten gece Dudağımda hece hece Felek kelek attı bence İkimize anlasana Böyle uzak durma bana Sevdiğimi sorma bana İçtim seni kana kana Bir yudumda anlasana Gel de bitsin aşkım zulüm Gül de açsın dalda gülüm Sen olmadan hiçbir günüm Mutlu geçmez anlasana Sen doğmadan doğmaz güneş Sen olmadan sönmez ateş Dertler kardeş, hasret bir eş Olmuş bana anlasana. Dertli çalar gurbet sazı Yüreğime salar sızı Unuttum ben kışı yazı Gurbet elde anlasana. Satır satır yazdım seni Diyar diyar gezdim seni Yıllar yılı çizdim seni Şu yüzüme ANLASANA... |
| Saat: 22:29 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık