|
Damla Zaman, dolmakalemin kustugu mürekkep damlasinda biçim alir: Islak, aldigi isikla canli, geçip gittigi kurumasindan belli. Etkisine gelsince, kapladigi ilk, kesin alanin etrafinda, neden sonra kagidin dokusunun emip yaydigi bir hale belirir ya, bellek herseyi biraz tutar biraz büyütür. |
Uzak Gitmeler.. Kimi zaman hüzün resimleri çizdik seninle kimi zamansa sayfa dolusu hatıraları. ve bir hayal vardı adın gibi sessiz, adın gibi ayrı düştüğüm. sen.. yazmak isteyip de yazamadığım, görmek isteyip de göremediğim günler kadar uzaktın.. haziran kokulu her satır gibi özlem ve acı düştü ellerimden yine bir kasım şafağında beklerken seni bir sıcak gülüş,bir de hazin bir ayrılık kaldı o son gidişinden. |
Aşkım... Çok sevdiğim... İsmin dudağımda Aksin suda gülümser, içimde sebebsiz bir üzüntü, Sensiz geçecekmiş gibi günler... |
Sayıklanmış aşk* kalbin dehlizlerinde sevdanın kanatları girişlerinde bir kentin şairlerin nişangahı aşka adanmış ateşli sözler ve mehtabın koynunda dantele işlenmiş gönül borçları... çağlayan su derelerce söğüt altlarına gizli akışlar uçuk dudaklı korkak sevgili ebabil uçuşacak dudaklarına ufacık sevgi buseleriyle... silkinmiş bir beden gülümsiyerek tatlı tatlı narin sevimli uykusunda bir güz arzuhali zeytin gözlerin ekvator sıcaklığı değeri tartışılmaz bir rüya yorumu uyansam kaybolacak bütün büyü... haris yürek çarpıntıları yoğrulurken vuslatla harlısı öfkenin ya şimdi büyütürüz kendi cesetlerimizi ya da çağa aşk dolu muştulu bir gül... ay bölünür aşk büyürken gözlerin ölgün dökülür akşama yar garip uykularda okunur ya saklı şarkılarda Muazzez Karaduman |
Acıyı Bal Eyledik -Pir sultan ölür dirilir- Bak şu bebelerin güzelliğine Kaşı destan Gözü destan Elleri kan içinde Kör olasın demiyorum Kör olma da Gör beni Damda birlikte yatmışız Öküzü hoşça tutmuşuz Koyun değil şu dağlarda San kendimizi gütmüşüz Hor baktık mı karıncaya Kırdık mı kanadını serçenin Vurduk mu karacanın yavrulusunu Ya nasıl kıyarız insana Sen olmazsan öldürmek ne Çürümek ne zindanlarda Özlem ne ayrılık ne Yokluk ne yoksulluk ne İşşiz güçsüz dolanmak ne gün gün ile barışmalı kardeş kardeş duruşmalı koklaşmalı söyleşmeli korka korka yaşamak ne kahrolasın demiyorum kahrolma da gör beni kanadık toprak olduk çekildik bayrak olduk döküldük yaprak olduk geldik bugüne ekmeği bol eyledik acıyı bal eyledik sıratı yol eyledik geldik bugüne ekilir ekin geliriz ezilir un geliriz bir gider bin geliriz beni vurmak kurtuluş mu körolasın demiyorum kör olma da gör beni Hasan Hüseyin Korkmazgil |
sessizce gelir özlem sarınıp gölgelerin ardından usulca geceye dolanır anıların duldasından geçerken ve şimdi gecenin kollarına sarılır savrulmuş kelimelerin gölgemde raks eder ihanetle gezdir gözlerini huşu ile yıldızlardan gelen yazgıya sadece susar yokluğunda zaman acımasızca geçer yüzümden hüzün yedi cihan şahit olur seslenişine kederli bir ülke olur gözlerim hep uzaklara kaçan bir bulut gibi döner dolaşır yağmurlarla kapanmış yollar güneşin yağdığı kentte giden gelmiyor nasıl uyur şimdi krizantemler geçerken acısı mavilerin birsen ateş |
Kimsesizlik Yıllardır ki bir kılıcım kapalı kında Kimsesizlik dört yanımda bir duvar gibi Muzdaribim bu duvarın dış tarafında Şefkatine inandığım biri var gibi Sanıyorum saçlarımı okşuyor bir el Kıpırdanmak istemiyor gözkapaklarım Yan odadan bir ince ses diyor gibi "gel" Ve hakikat bırakıyor hülyamı yarım Gözlerimde parıltısı bakır bir tasın Kulaklarım komşuların ayak sesinde Varsın gene bir yudum su veren olmasın Başucumda biri bana "su yok" desin de... Kemalettin Kamu |
Adı Bende Saklı Bölünür sancıyla uykular Sığınak değil en kuytular Gökte ay ondört ben dolunay Son hatıramı sinene sar Bu kadarına razıyım yar Uzak diyarlarda evli barklı Mutluluk en çok onun hakkı Bu yorgun, kırık, dökük hikayenin Adı bende saklı Dalda muhabbette kumrular Bana ayrılığı sordular Dedim afet, yangın, dedim kar Dedim adet aşkı vururlar Sezen Aksu |
Suları Unutan Gölge aşktır, yaşadığın hayata kardeştir içinden kalabalık dünyalar geçer elin bir başka ele dokunur sonra aşktır, gövden sana kalmıştır yaralı bir akrep oyar gözlerini ağzında susmanın yorgun gülleri ey kendinin işgalcisi suları unutan gölge artık tanımla kendini tanımla ve yeniden yarat çıldıran bir aşkın damarları bölüyor geceyi Metin Güven |
Benim korkum başlangıçım oldu Benim korkum başlangıçım oldu Hiç anlamadığım bir yerde,çocukluğumda İki kardeştiler... tuhafsal olsada çocuk onlar,arkadaşım Beyaz saç,kaş,ten Her şey beyaz Neden beyaz bezlerin içinde onları açılmış çukura Koyduk,bu gün gördüğümün ötesiydi bu Ben o gün anladım torbasal bedenleri toprağa verdik. Hayat bu,bilmeyenlere Görmeyen yücelere ,seslenişim olsun Benim korkum sizlerde |
| Saat: 20:38 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık