![]() |
Bir Vapur Yolculuğu Kısmette bu da varmış, Bahriye iken vapura binmek, Asker kıyafetiyle, Bir başka güzel İstanbul, Keyifle tüttürüyorum sigaramı, Karşımda yüksek binalar, Küçücük yelkenliler görünüyor, Apaçık denizde gemiler, Vapurda insanlar, Yaşlısı,genci,askeri, Hepsinde binbir değişik duygu, Üstümde siyahlar, Şimdi,adalar gözüküyor, Güneş,bir açıp,bir sönüyor, Fenerbahçe karşıda bakın, Kayışdağı heybetli duruyor, Çamlıca'da kuleler, Arkamızda martılar uçuşuyor, Kimisi gazete okuyor, Kimisi kitap,dergi, Kimisi muhabbette, Kimisi düşünceli, Bazısı mutlu,umutlu, Peki ama bütün bunlar normal, Farklı olan tabiki, Benim asker olmam olsa gerek. 29.01.1995(Yalova vapuru) Harun Reşit Tığlı |
Yoktur İzninledir kalemi elime aldığım, Bir söz etmeye cüretim yoktur. Bir damlayım ki deryaya saldığım, Varlığımla bir iddiam yoktur. Sen beni benden de iyi bilirsin, Senden gayrı bir derdim yoktur. Dili lal olmuş bir avareyim, Şairlik etmeye dermanım yoktur. </B> isimsiz kral |
Dünyanın En Mutlu İnsanı Artık sevenim var bende severim Dünyanın en mutlu insanı benim Yüce Allahtan daha ne isterim Dünyanın en mutlu insanı benim Gülüşü gönlümde açtırır güller Gönül bahçemde de öter bülbüller Onunla düzeldi perişan haller Dünyanın en mutlu insanı benim Sesini duymadan yapamıyorum Ondan başkasına tapamıyorum Hayalin görmeden yapamıyorum Dünyanın en mutlu insanı benim Canımdan çok sevdim inkar edemem Sen gülümsüm dedim başka diyemem Bu aşkın sonu ne olur bilemem Dünyanın en mutlu insanı benim Sesini duyunca kalbim titriyor Hayali gözümden bir an girmiyor Onsuz hayat beni mutlu etmiyor Dünyanın en mutlu insanı benim Yoluna dökülür benim göz yaşım Onunla tatlandı ekmeğim aşım Uğruna fedadır bu garip başım Dünyanın en mutlu insanı benim Kalbim onunladır onunki bende Adını anarım ben hep seherde O düşürdü beni aşk denen derde Dünyanın en mutlu insanı benim Latifiyim onu çok seviyorum İnanın aşkından ben ölüyorum Gündüz hayal gece düş görüyorum Dünyanın en mutlu insanı benim 2003 Hıfzı Özbekmez |
Sıranı Bekleyeceksin Kısa Ama dolu dolu yaşar Rücu edip aslına Canından can bırakır kimi ardında Ölüm değil bu asla Bir tebdil-i mekan Bir vuslat Bir bayram belki Ve sen Yaşa yaşayabildiğince Çekilip köşene Sıranı bekleyeceksin Artık gel Gel diye... isimsiz kral |
İşte Beyaz,İşte Yaşam,İşte Aşk.. koridorlar tren istasyonları gibi pürtelaş vagonlarda yaşam kavgaları...odalar beyaz melekler üzgün doktorlarda bir telaş hayat memat meselesinde insanlar aşk varmı? gözlerde küçücük flörtler odalarda hayat anları feryat... figan... can pazarı... ah hayat,ah yok olma duygusu sevgililerde tereddütler, heyecan yaşama..yaşatma meslesi...dertler anlarda kücücük meşkler gönüllerde kaybolma korkusu gözlerde hatıralar.. beklenen sevgililer.. ve özlenilen anlar... aşk varmı? olmalımı olmamalımı derken olmalı hemde yüreğin tam ortasına konmalı gülümsemeli yaşam aşk gülümsemelerde tutuklanmalı.. hiçbirşey unutulmamalı.. koridorlar tren istasyonları gibi pürtelaş ve vagonlarda yaşam kavgaları...odalar beyaz melekler umutlu doktorlarda bir telaş işte aşk, işte beyaz,işte yaşam Nevin Kalafatoğlu 18 Mayıs-18 eylül 2003 içbükey yaşam dansı anları Antalya Tıp Fakültesi koridorları Nevin Kalafatoğlu |
teşekkürler |
Kim görmüş o cenneti, cehennemi? Kim gitmiş de getirmiş haberini? Kimselerin bilmediği bir dünya Özlenmeye, korkulmaya değer mi? Dert içinde sevinci bul da yaşa; Haksız düzende haklı ol da yaşa; Sonu nasıl olsa yokluk dünyanın, Varından, yoğundan kurtul da yaşa. Bulut geldi; lalede bir renk bir renk Şimdi kızıl şarap içmemiz gerek. Şu seyrettiğin serin yeşillikler Yarın senin toprağında bitecek. |
Biliyorum yüreğinde eksilmedim daha ve yokmuş gibi kendini kandıramayacaksın asla sen azaltırken kendini sevdadan büsbütün çoğaldığımı biliyorum adımlarının götürdüğü en uzak yerlere git al başını ve geriye dönme beni de götürdüğünü biliyorum sabah çayının deminde cuma selalarında her akşam eve dönüşün yorgunluğunda bir parça ben varım biliyorum biliyorum can adım gibi biliyorum ferahnak peşrevini her duyuşunda bir eski saba şarkıda bir tanbur dolaşırken hüzzamda mızrapta telde ben varım biliyorum yüreğinden geçen benim inkar ederken sevmeleri yok sayarken tüm şiirleri ansızın aklına düşen benim Emrahtan bir koşma gibi biliyorum hak gibi adalet gibi vatan gibi yüreğindeyim unutturduğunu ve unuttuğunu zannettiğin nokta üstüne nokta konulan cümlelerinde bitti dediğin dokunuşlarda öpüşlerde bir başka tende bir başka eskimiş sevişte ansızın saplanan sancıların içindeyim biliyorum koyulan sohbetin orta yerinde şehrimin ismi geçtiğinde gömleğinin yakasını düzeltirken aynada eğilip son sigaranı ezereken tablada koltuğun arkasına astığın ceketini giyerken....o anda saplanıyorum aklına biliyorum iftardan sonra içine çektiğin ilk tütün gibi özlediğini biliyorum huzurlu avlusunda bir külliyenin serin suyuna bırakmışken avuçlarını dudaklarına götürdüğün ilk yudum benim biliyorum çarptığın kapıların örttüğün camların ördüğün duvarların dışında değilim biliyorum paslansada vurduğun kilitler gönül kapılarında kirpiğinin siyahında dilinin ucunda ismim yüreğinin bir yerinde duruyor hasretim biliyorum Ceyda Görk |
Adı BelliOrada sen uzakta, Burada ben uzakta, Sarılmışız uzaklara kafa tutarcasına, İnadına, Çılgıncasına sevişmekteyiz.. Nusret Zencirci |
BEN SENİ SEVDİM Mİ? http://www.e-sehir.com/siirler/images/503bar.gif Ben seni sevdim mi? Sevdim, kime ne Tuttum, ta içime oturttum seni Aldım, okşadım saçlarını, öptüm İçtim yudum yudum güzelliğini Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette Bendeydi özlemlerin en korkuncu Çıldırırdım sen ne kadar uzaksan, Aşk değil, hiç doymayan bir şeydi bu Ben seni sevdim mi? Sevdim doğrusu Sevdikçe tamamlandım, bütünlendim Biri vardı ağlayan gecelerce Biri vardı sana tutkun; o bendim Ben seni sevdim mi? Sevdim en büyük En solmayan güller açtı içimde Ömrümü değerli kılan bir şeydin Sen benim bozbulanık gençliğimde Ben seni sevdim mi? Sevdim, öyle ya Bir çizgiye vardım seninle beraber Ve bir gün orada yitirdim seni Ben seni sevdim mi? Sevdim, ya sen beni ümit yaşar oğuzcan |
| Saat: 13:24 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık