|
SEN BENSİZ ORDA Kim anlatacak sana akşamları, dışarıda nasıl geçti günüm, Cağaloğlu pazarında nasıl atlatılıyorum, kimlere rastladım yolda, neler konuştum, kim anlatacak sana? Arada bir kim tutup sıkacak o minik pembe burnunu senin, o bembeyaz çileli saçlarını kim okşayacak geceleri? Kim şakalaşacak seninle sabah kahvaltısında, seni kim ağlatacak şiir okurken? Hele bir süre daha bensiz baksın dursun acı aydınlık yüzün orda karanlıklara. |
Sevgili En sevgili Ey sevgili radyoda bir yanık bir sevda türküsü...yüreğime yüreğime vuruyor... seni getiriyor uykularından... kahve içiyorum sevgili... hücreyi andıran odamda şiirler büyütüyorum.. bir ağrı gibi saplanıyorsun sol yanıma aynalarda bakışını arıyorum sevgili simeranyayı düşünüyorum... karkent düşleri görüyorum kimsesiz odamda... üşüyorum sevgili..sen yoksun... aşkı düşünüyorum sevgili... aşkı yazıyorum "Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. Aşk bir yolculuktur sevgili...Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur... " ahh yüreğim... aşka aşık yüreğim... yüreğimde med cezirler senin dalgaların kıyına vuruyorum köpük köpük topla beni... sevgili... aynalara değil geceye tut beni |
SEN BEN VE O BİLİYORUM SEN YİNE BU AKŞAM O BOMBOŞ ODANDA ONU DÜŞÜNECEKSİN ONU ARAYACAK ELLERİN ONU DÜŞLEYECEK GÖZLERİN DELİ YAĞMURLAR GİBİ DÜŞECEK ÖZLEMİN AVUÇLARINA GELMEYECEĞİNİ BİLE BİLE BİLİYORUM.... SEN YİNE BU AKŞAM O BOMBOŞ ODANDA ONU BEKLEYECEKSİN DUDAKLARINDA UNUTAMADIĞIN O İSİM YANIBAŞINDA YIRTAMADIĞIN O RESİM VE EN PASLI BIÇAKLAR GİBİ UMUTLAR YÜREĞİNDE DÖNMECEĞİNİ BİLE BİLE BİLİYORUM... SEN YİNE BU AKŞAM O BOMBOŞ ODANDA ONU ARAYACAKSIN HASRETİN MUM GİBİ ERİTECEK SENİ ÇARPACAK YÜREĞİN DE DEV BOYU BİR YALNIZLIK VE BİR BATMIŞ GEMİNİN KAPTANI GİBİ BAKIŞLARIN UFUKTA GÖRMEYECEĞİNİ BİLE BİLE BİLİYORUM SEN YİNE BU AKŞAM O BOMBOŞ ODANDA ONU ANACAKSIN DİLİNDE HÜZÜNLÜ BİR ŞARKININ SON SATIRI BİR GÜN GİBİ YAŞAYIP BÜTÜN YILLARI ÖZLEM NÖBETİNDE TUTULUP AĞLAYACAKSIN ÇARESİZLİĞİNİ BİLE BİLE OYSA BEN YİNE BU AKŞAM BEKAR ODAMDA SENİ DÜŞÜNECEĞİM SENİNLE DOLDURACAĞIM GÖZLERİN YAKACAK GÖZLERİMİ KIRIK KADEHLER GİBİ DÖKÜLÜP KALACAĞIM PENCELERDEN O ZEHİR ŞARKILARA İNAT YİNE SENİ BEKLEYECEĞİM ONU SEVDİĞİNİ BİLE BİLE |
http://www.yazgulu.com/Bg/magnifiquesmpic.gif Seni sen olduğun için sevendir Yüreğinin sesini uzaklarda bile dinleyendir İki eli kanda olsa derdine yetişendir Varolduğunu hissetiren,kıymet bilendir Dostdur sözde değil özdedir adı... Sabun köpüğü değil, darlık anında kaybolmaz Sözünün eri güvenirliği tartışılmaz Bilirsin, çıkılan yolda yarenlikden caymaz Hayatına girdi mi kolay kolay çıkamaz Dostdur sözde değil özdedir adı... Yüreğini menfaatsiz sunar İyiliğin için sözleri acıya bular, Vakti zamanı gelir söyledikleri bir bir çıkar Yoktur senle dolan kalbinde ne fitne fucur ne de çıkar Dostdur sözde değil özdedir adı... Yangınlardaki yüreğine, varlığı ile ferahlık Mutluluklarında, üstüne dikilen saf ipekden bayramlık Bilmez ne rol ne sahtekarlık En büyük özelliği yaradılışı doğallık Dostdur sözde değil özdedir adı... Yalnızlıklar rıhtımından alıp götürür, süt beyaz yelkeniyle Uçurum kenarından çeker,adı şefkat elleriyle İyiki varsın dedirttiren, avucunda tuttuğu yüreğiyle 'Sen cansın benim dostumsun ' ağız dolusu kelimeleriyle Dostdur sözde değil özdedir adı |
Haberin varmı Sana soruyorum geçen yılları, Aşkımız nerede haberin varmı, Yeşilken kuruttun sen umutları, Mutluluk aradım haberin varmı. Artık kendim için yaşayacağım, Sahte sevgililere kanmayacağım, Her şeye yeniden başlayacağım, Hayata küsmüşüm haberin varmı. Bir daha karşıma çıkma yeterki, Senden başkasını severim belki, Olmuyor seninle,gitmen gerekli, Yatağa düşmüşüm haberin varmı. |
Bugün; bütün ağaçlar yüreğimdeydi. Bütün çiçekler gözlerimde. Güneş, ışıklarını dudaklarıma kondurmuştu. Neydi kanımı kaynatan bu güzelliğin adı? Mutluluk muydu? Bugün, Ne varsa hüzünden yana denize fırlattım az önce. Sanki beklermiş gibi hepsini, hop hop hoplatıverdi dalgalarında. En güzel maviliğiyle oynaşıp durdu. "Bak" dedi "fırlattığın hüzünlerine... İşte; onların bendeki hükmü sadece bu!" Sonra, şakalaşırcasına bir kaç tuzlu damlasını sıçratıverdi yüzüme. Gülümsedim mahcup mahcup, onun bu neşesine... Duruldu. Bir deniz yıldızı bıraktı avuçlarıma. Yoksa mutluluk bu muydu? Herkes kalabalıkken, içimdeki yalnızlığı alıp, gidiverdi sihirbaz martılar! Bir de arkasından o bildik şen kahkahalı bağırışmalar! Hiç bu kadar güzelini görmemiştim. Beyazmış meğerse beni, onlarla bütünleştiren mucize! Kanat çırpa çırpa, yüreğimdeki isyanları uçurdular... Yaşamaktan aldığım tad; işte buydu! Yoksa mutluluk bu muydu? "Sen mutluluğun resmini çizebilir misin Abidin?" Evet... Adım İNSAN... Ya, tabii ki, çizerim! Az önce; ağaç oldum, çiçek oldum, güneş oldum, deniz oldum, martı oldum, ölümsüzleştim... Meğerse, hep yanıbaşımdaymış bu güzel resim! Ben çizdim. Adı umudum'du! Yoksa tüm umutlarım beni hiç terketmeyen mutluluğum muydu? * * * Mutluluk, hepimize sadece kendi çizdiğimiz resimler ve uzaklıklar kadar yakındır! |
HAKKIM DEĞİL Mİ Küstürdün hayata beni genç yaşta, Yaşamak benimde hakkım değil mi, Hasretin içimde yüreğim yasta, Mutluluk benimde hakkım değil mi. Yıllar zincirini boynuma taktı, Gittiğim yollarda ümitler battı, Gözümden yaşlarım kan oldu aktı, Yaşamak benimde hakkım değil mi. Kalbimde duygudan eser kalmadı, Kaç kere sevdiysem seven olmadı, Sevginin ateşi beni bulmadı, Sevilmek benimde hakkım değil mi. |
Yanıyorum. Bazan duman oluyorum bazan su. Bazan, kapkaranlık oluyorum gecelerce, sabahlara inat. Bazan, sapsarı bir yaprak yağmurlarca ıslak toprak oluyorum. Her günbatımında yanıyorum, sensizliğe yanıyorum. Uykusuz gecelere sığmıyor düşlerim. Bulutlar, gökyüzünden gözlerime iniyor. Gökgürültülü akşamlarda kıyametler kopuyor, mevsimler hazana döndü haberin varmı? Akşamlarım serin geceler, buz tututyor. Ben yanıyorum. Sensizliğe yanıyorum. Yağmur damlaları ateş olur düşer yüreğime. Yıllar, kar olur saçlarıma konarlar. Elbistan akşamlarının yıldızları söner, tozar yollarda hasretin. Düşünüyorum, hep seni düşünüyorum, içime ateş düşüyor, yanıyorum. Sensizliğe yanıyorum. Ruhumda, dört mevsimi bir anda yaşıyorum. Dünya dönüyor ya, hazana takılıyor. Boğuluyorum, boğazımı sıkıyor anılar bir türkü takılıyor dudaklarıma, sağır akşamlara inat, söylüyorum. Sana da ulaşmıyor feryadım, sen de duymuyorsun. Bir ateşin ortasına düştüm, yanıyorum. Sensizliğe yanıyorum. Gökyüzü delinsin, yer çöksün geceler, yıldızlarını döksün umurumdamı. Sensiz uykulara pas vermiyor gözlerim, saatler döndükçe ben de dönüyorum. Bir sigara çekiyor canım, seni anıyorum. Sigaramın ateşi yanıyor ben yanıyorum. Sensizliğe yanıyorum. |
Zaten Sana sev yine sev diyemem Sen hiç sevmedin ki zaten Sana gel demem diyemem Gel desemde gelmezsin zaten Gelsen bile 'gitme!' demem Bir kere kırılmış gururum zaten Bir daha kırılmasına izin vermem VEREMEM!!! |
http://www.yazgulu.com/karisik/lightofthemoonmoon.jpg Elimde kaldı umutlarım Her sabah hüzünle karışı bir umut var içimde. Sensizliğin hüznünü, yeni bir günün seni getirmesi umuduyla bastırıyorum. Her doğan gün yeni bir umut, yeni bir arayış benim için. Belki sana kavuşacağım ana bir gün daha yaklaşıyorum, bugün değilse yarın... Kim bilir belki de yanlızca kendimi avutuyorum. Gittiğinden beri hep yanlızlık şiirlerine takılır gözüm. Bir başıma değilim, sensizlikten yanlızım. Terk edilip gitmek en çok nasıl koyar insana bir ben bilirim. Gitmelerin, gidenlerin arkalarında bıraktığı çaresizlikleri, en koyu özlemleri... Senin gidişin de ateş gibi çöktü yüreğime. Hiç bir yağmur yetmedi içimdeki hasret ateşi küllendirmeye. Hiçbir sevgi yetmedi senin özlemini gidermeye. Ben her sabah beni sana götürecek yollarda yürüdüm, Senin duyacağın sarkıları söyledim yanlızca. Ve gelmeyişinin her akşamında aslında doğduğunu hiç anlamadığım güneşle Beraber ben de battım bir kez daha... Geceleri hep uyudum, uyudum; Gün boyu hasretini rüyalarımda biraz olsun giderebilmek için. Her şeye iyi gelen, yaraları iyileştiren zaman hiç bu kadar acıtmamıştı yüreğimi. Bin bir umutla sarıldığım sabahlar artık hiç doğmaz oldu. Benim günün de gecem de karanlık şimdi. Ne ay uğruyor gecelerime, ne sana benzettiğim yıldızlar parlıyor. Elimde kaldı umutlarım... Sensizlik öyle kötü bir yara oldu ki artık, içimde öyle bir yara açtın ki, bir gün Olurda geri dönersen kendi yaptığın boşluğa sende yetmeyeceksin. Orası hep bomboş, paramparça kalacak. Büsbütün cam kırıklarıyla kaplı kalbim. Ne zaman seni düşünsem, seni hatırlatacak en ufak bir görsem o kıraklarla dolu Yerim batmaya başlıyor yüreğime. Artık sabahları yanlızca hüzünle uyanıyorum. Hiçbir şey beklemiyorum günden, seni bile... Varlığında sensizliği yaşamaktansa içimdeki boşluklarla kırıklarla, boş umutlarımla Sensizken alışırım, alışmaya çalışırım yokluğuna.. |
| Saat: 14:57 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık