|
Üçüncü Şahsın Şiiri gözlerin gözlerime değince felaketim olurdu ağlardım beni sevmiyordun bilirdim bir sevdiğin vardı duyardım çöp gibi bir oğlan ipince hayırsızın biriydi fikrimce ne vakit karşımda görsem öldüreceğimden korkardım felaketim olurdu ağlardım ne vakit maçka'dan geçsem limanda hep gemiler olurdu ağaçlar kuş gibi gülerdi bir rüzgar aklımı alırdı sessizce bir cigara yakardın parmaklarımın ucunu yakardın kirpiklerini eğerdin bakardın üşürdüm içim ürperirdi felaketim olurdu ağlardım akşamlar bir roman gibi biterdi jezabel kan içinde yatardı limandan bir gemi giderdi sen kalkıp ona giderdin benzin mum gibi giderdin sabaha kadar kalırdın hayırsızın biriydi fikrimce güldü mü cenazeye benzerdi hele seni kollarına aldı mı felaketim olurdu ağlardım |
Dalgaların ucunda biriken köpükler.. Yasımı o kuslara yüklüyorum Her çığlığın yanına gönüllü ilisiyor Yitirdiğim umuttan sana kalan kafiyeler.. Kendimi Talihsiz bir balıkçının oltsına benzetiyorum Son bir umut gezinirken derinlerde Durmadan kendi yalnızlığına takılan... Ve çıktığında suyun yüzüne Sahibinin avcu içinde yol boyunca kanayan... Daha da soracak olursan Saskın bir makinistim simdilerde... Bildiği yolda ilerlerken Girdiği ilk tünelin içinde kaybolan... Ölü düslerin feri sönmüs Bu son siir olsun diyorum Bir yalana yazılan... |
Hoscakal iki gözüm..!!! hasret suyu degil bu bendeki gözlerimdeki bulutlarin yol actigi caglayan hala nöbettemisin gülüm saat ceyrek var hayata yine gülümseminin son demindesin sigara ve ben birde duman cektikce yillari bir üflemeyle sanki bir ah birde dert kalirdi benim dünyamda sizlanma be yine aksamlarda yanlizim yine bu gece sensiz sokaklarin son vuslatunda ayaza yenik düsmüs bedenim bak yine seni beklemekte sülenme be yine bugün kiskancimdayim sana sonsuz bir gözle hece hece edeip ezberlesemde ismini yinede biktirmaz bu son gece beni terin hala burnumda son sanpanyayida yarim birakip söminenin basinda sen ve ben git be gülüm get gene vakit gecti bu son yolculugum sana elveda bana hoşçakal iki gözüm |
KAL DESEYDİN KALICAKTIM... "Kal" deseydin, kalırdım. Demedin oysa... Kuru bir "Bitmesin"den başka hiçbir şey demedin. Öyle kuru, öyle soğuk, öyle uzaktı ki, ondaki anlam! Bu kadar kolay mıydı her şey, bu kadar yakın mıydık uçuruma? Savunmayacak mıydın sevgimizi? "Kal" diye haykırmayacak mıydın ardımdan? Düşündüğüm bu değildi... Hayal ettiklerim, beklediklerim başkaydı senden, Mücadele beklemiştim oysa... Yelkensiz olan gemimizi kıyıya ulaştırırız sanmıştım... Kıyıya ulaştırırsın sanmıştım... Oysa, onu denizin ortasında savunmasız bırakmama göz yumdun... Bu kadar yıpratıcı olamazsın... Oysa, bir anlam olmalıydı yaşadıklarımızda! Paylaşılan duyguların bir anlamı olmalıydı. Yüreğimdeki martıların bir anlamı olmalıydı. Beynimizdeki melodilerin, aramızdaki çekimin, Geçen akşamki sohbetin bir anlamı olmalıydı. Duygularımızın bir anlamı olmalıydı. Yüreğimdeki tüm martıları uçurdun şimdi... Hangi yöne gittiler bilmiyorum, Geri dönerler mi bilmiyorum. Dünya boşaldı mı ne! Neden bu kadar sessizleşti birden yaşam, Neden artık parlamıyor yakamozlar gözlerimde? Neden artık rüzgar esmiyor, Her şey seninle mi kaldı yoksa? Mantığım... Mantığımı bana bırak lütfen, ona ihtiyacım var. Bazı şeyleri anlamak için ona ihtiyacım var! Evet! Ben istedim ayrılığı, çıkmaz yollara yönelen bendim, Kucağında bir yığın noktayla karşına çıkan bendim... Kahretsin! Bunu neden yaptığımı bilmiyorum. Ve senin buna nasıl göz yumduğunu... Tıpkı balkondaki akasyaları sularken, Fazla sudan dolayı sararacaklarını bilmediğim gibi... Su, onun için hayat olmalıydı oysa... Ve... Sen de benim tutunacak dalım! Bazı şeyler vardı aramızda biliyorsun, Olmaması gereken ama daima varolan. Farklı uçlardaydık seninle, Farklı mevsimleri seviyorduk, farklı zamanlarda.... Sen büyük fırtınalara vardın, bense lodostan bile ürküyordum.. Oysa başardığımız şeyler vardı her şeye rağmen, Daha doğrusu öyle sanıyordum... Binlerce yıldız arasında, Ayın güzelliğini gösterebilmekti tek amacım... Yıldızları söndürmekti... Sorunları yok etmekti... "Bitti" deyişim öylesine bir şeydi, öylesine, sıradan, şakacıktan... "Hayır" demeliydin! Hatta kıyametler koparmalıydın yüreğimde, Hendekler açmalıydın yoluma gidemeyeyim diye. Sahip çıkmalıydın gözlerimdeki ay'a sevgimiz diye... Beni yolumdan alıkoymalıydın... "kal" demeliydin... Defalarca "kal" demeliydin... Oysa, demedin... Belki de senin çiçeklerin çoktan solmuştu ve ben Akasyaları kışın yaşatmaya çalışmakla hata etmiştim... Belki böylesi daha iyi oldu... "Kal" deseydin kalırdım... Hem de seve seve kalırdım. Martılarla kalırdım. Yakamozlarla kalırdım. Demedin oysa! Bilir misin? Kaç çığlık olup yıkıldı yüreğim giderken... Bilir misin? Nasıl bir cana hasretti yüreğim, yolumdan döndürecek... Bilir misin? Nasıl zor oldu ardıma bakmadan çekip gitmek... 'KAL' desen kalacaktım... DEMEDİN OYSA!!! |
Hayatın Uç Noktası Uç noktasındayız hayatın Burada aşklar pek güzel Ayrılıklar pek bir acı olur Burada insanlar neşe dolu Burada insanlar öfke doludur... Burada renkler alacakaranlık Mevsimler bahardır... Burada hayat öykülerden Burada hayat hayallerden ibarettir... Burası hayatın uç noktası, Zaten hayatın hep burasında, Zaten hayatın köşesindeyiz... Ne zaman son bulacağını bilmediğimiz bir hayat... Burası hayatın uç noktası... Yaşamalı aşkı zamanında, Yaşamalı ömrü doyasıya, Ağlamayı unutmalı, Yeniden sevmeli belki de Çünkü burası hayatın uç noktası... Ne zaman duracağını bilmediğimiz bir vakit burası... |
YÜREĞİM KIZMADI SANA... Yüreğim. İsminin kazılı olduğu yüreğim, Beni başka diyarlar üzerinde gezdirip, Hayal ile gerçek arasına sığmayan gözlerin, Kızmadı ki yüreğim sana, Darılmadı gücenmedi .! İnan... Düşünme fazla beni, Ben bıraktı ın gibiyim Tek fark var heyecanla atmıyor kalbim, Tek fark var aydınlık bakmıyor gözlerim, Tek fark var iştahsızlaştı yüreğim, Tek fark var güneş gibi de il hep karabulut yağıyor üzerime, Tek fark var aşk dolu şiirlerim yerine ayrılık kokan esir düşmüş sevdamı yazıyor bu ellerim. Farklar öyle çoklar ki... Yine de sana kızmadı yüreğim, Ellerin tutunabildi i bir anda saracak yüreğimi, Biliyorum. Söylemiştin bunu bana Sen bu konuda yalan söylersin ama, Biliyorumki BANA BAKAN GÖZLERİN ASLA |
Haydi Gel Haydi gel.. Yoksa kaybolacağım karanlıklar arasında. Sisli bir kış gecesi,yada hüzünlü bir sonbahar akşamı; cesedimi bulacaklar çamurlar arasında! Gelip sana haber verecekler inanmayacaksın. Bir elinde resmin diğerinde silahı vardı diyecekler şaşıracaksın. Koşup geleceksin sonra bana. Cesedimi görünce taş kesileceksin..! Senin için neler çektiğimi, bir bir anlayacaksın.. Eğilip sarılacaksın soğuk vücuduma. Çok geç kaldığını anlayacaksın; sevgilim bak ben geldim kalk diyeceksin. Seni duymayacağım artık.. Beni affet affet birtanem diyeceksin. Seni çoktaan affettiğimi bilmeyeceksin. Bir fısıltı duyacaksın,kuru dudaklarımdan. Elveda sözü. Çınlayacak bir ömür kulaklarında. Elveda sevgilim elveda yalancı kocaman boş dünya ELVEDA... |
o'nu hatırladıkça başı göğe ermişçesine ya da asansör boşluguna düşmüşçesine ürperiyorsa yüreginiz... ömrü saatlere sıkışmış bir kelebek telaşıyla o hüzünden bu neşeye konup kalkıyosanız gün boyu nedensizz... we her kondugunuzda digerini iple çekiyorsanız bu hisslerin onunlayken perwaneleşen yelkavonlar onsuz mıhlanıp kalıyorsa yerine bir akrep kadar hain.. sınıfta,büroda,yolda,yatakta,içiniz içinize sıgmıyor ondan söz edilince yüzünüz sizden habersizz mis kokulu bi ekmek gibi kızarıyor we o her durdugunuz yerde duruyor her baktıgınız yerden aglıyorsa dünyanın en qüzeel yeri onun yasadıgı yer,en güzel kokusu bedenindeki ter,en dayanılmaz duygusu kederiyse hayat onunla qüzelse her şiirde anlatılan oysa her filmin kahramanı oysa her roman ondan söz ediyorsa her çiçek onu açıyorsa eliniz telefonda yaşıyor işaret parmagınızla ha bire onu tuşluyor her çalan telefona o diye atlıyor witrindeki her giysiyi ona yakıştırıyorsanız kokusu burnunuzdan sesi kulagınızdan teni aklınızdan silinmiyorsa bi türlü............. özlemini sol yanınızın altında tasıyorsanız gün boyu hem kimseler duymasın hemde cümlealem bilsin istiyorsanızz onsuz geceler ıssız sokaklar yalnızsa ayrılık ölüme vuslat sehere denkse.... kaybetme korkusu kawuşma sewincinden daha agır basıyorsa .. işte bu benimmm........ |
Haydi git Haydi git güle güle Güle güle sana Acılara yeten gücüm Mektuplara yetmedi Demirlere yeten gücüm Mektuplara yetmedi Bu ne biçim sevgi Nasıl kardeşlik Bu nasıl dostluk Bu ne beter sevda Benim aklım ermedi. Haydi git güle güle Güle güle sana İçli mektuplar gelmesin Kavuşmaz uzaklardan Yanık mektuplar gelmesin Kavuşmaz dostluklardan. Haydi git güle güle Güle güle sana Zincirlere yeten gücüm Mektuplara yetmedi Demirlere yeten gücüm Mektuplara yetmedi. |
((¯`»¦«´¯))Tebrik Ederim....((¯`»¦«´¯)) Hani sen ölsen de unutamazdin Ölmeden unuttun tebrik ederim Bir ömür geçsede ayrilamazdin Bir günde ayrildin tebrik ederim Ne çabuk unuttun ne çabuk bitti Kimbilir kiminle nerdesin simdi Bin kalbin olsa da hani benimdi Bir kalbi çok gördün tebrik ederim Bunu senden beklemezdim yemin ederim Büyük oyuncusun seni tebrik ederim Ne kadar sevmistim ne kadar seni Bu deli gönlümün sendin sahibi Ne yazik kazanip gidenler gibi Kazanip terkettin tebrik ederim |
| Saat: 00:41 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık