|
adam ağladığında bırak ağlasın, kendine bırak belki gerçekten ağlamak istediği şeyler vardır kimse kimsenin derdinden duymaz da anlamaz da belki yalnızca budur insanı eşsiz, benzersiz kılan gülen gözlerin arkasında ağlamakla - rahatlamak istenilen birşey hep hazır bulunur ağlar birden hafif bir dokunuşla gözyaşları süzülür yanaklarından ağlar ya ağlamakla tükenmez gözyaşları da II adam ağladığında üzülecek bir şey yoktur aslında neyle dolacağı bilinemeyen boşluk vardır çünkü insan ancak derin bir felsefe ertesinde ağlarsa anlar yoksa boşa gider ağladıkları da III adam ağladığında onu rahat bırak dolup taşmak, dallanıp budaklanmak istemiyor olabilir eksilmek istiyordur belki bu şiir gibi eksildikçe rahatlamak uğu kır |
Birden anımsadın bunca yıl sonra o gördüğün badem gözlü çingene kadını tam yirmi beş yıl önce Sandıklı pazarında. Şimdiye kadar hiçbir kadın öyle bakmadı meydan okumadı sana; gözlerini gördün bir anda sevişip ayrıldınız. Gökyüzüyle birlikte bakmıştı sana, çaktırmadan arasta esnafında. Paris, 26.3.1986 Ozdemir Ince |
SENİ YAZDIM Seni yazdım sensizliğinde kanarken yüreğim İçimdeki kelebeklerin renkleri solmuş kanatları dökülüyordu kendiliğinden Oysa bir uzak mavi düştür şimdi gölgeli karanlıkların aydınlanışıyla yüzünü görmek ve kokunu taşıyan rüzgarları beklemek Bir hüzünlü şarkı gibi aklımda sen Seni yazdım ayrılığın buruk tadı dilimde Oysa uçsuz bucaksız yalnızlıklarından kopup gri bulutlar inerken karanlık sulara tepeden tırnağa veda vardı iskelede Koklanıp da atılan gül ve ıslak mendiller sallanıyordu gidişinle beraber Yarıda kalan şarkı gibi aklımda sen Seni yazdım gelişine dair umutlara benzeyen tomurcuğa durmuş ilkyaz çiçeklerini büyütürken içimde Oysa eylül yağmurlarında ıslanmış sonbahar yaprakları eziliyordu ayaklar altında Her giden vapurun ilk yolcusu sen oluyordun Aniden biten bir şarkı gibi aklımda sen Atila IŞIK |
İki damla yaş süzüldü senden, Uzaktan gördüğüm sürmeli gözden, Ben vazgeçtim canım inan ki benden, İki damla yaş süzüldü senden.. Ağlamanı istemem istemem inan, Dayanır yüreğim buna da inan, Uzaktanda olsa görürüm seni, Sen bilmeden inan severim seni.. İki damla yaş süzüldü senden, Ben vaz geçtim canım inan ki benden.. Hem aşkından hem senden vazgeçtim ben, Vazgeçtim inan ki vazgeçtim senden… Yılmaz BACACI |
Çocuk gönlüm kaygılardan azade; Yüzlerde nur, ekinlerde bereket; At üstünde mor kaküllü şehzade; Unutmaya başladığım memleket. Şakağımda annemin sıcak dizi, Kulağımda falcı kadının sözü, Göl başında padişahın üç kızı, Alaylarla Kafdağına hareket. Orhan Veli Kanık |
Ben acılarımı gelin ettim telli duvaklı, hüznümü bir yelkovanın ucuna bıraktım. Ve bir darağacının kollarında Bırakıp kaçtım Acziyet barındıran duygularımı… İhaneti oldum ihanetimin. Ve bir gelincik tarlasında Çiçek diktim ölümün avuçlarına. Düştükçe kalkmayı öğrendim bugün, Toprağı delen küçük bir kardelenden. Bir kırlangıç gagasında merhameti öğrendim anne yüreğinden… yandıkça pişmeyi güneşin gözlerinden, ve öldükçe dirilmeyi toprağın sinesinden… geceyi sıyırdım gökyüzünden. dans ettim yıldızlarla suya düşen bir yakamozun avuçlarında. demir parmaklık gibi gözlerimin önünde duran kirpiklerimi koparıp bir bir değiştirdim bir papatyanın yapraklarıyla. bir çiçeğin gözleriyle bakmayı öğrendim yaşama. ısmarlama hayatları uğurladım düş celletlarına… özgürlüğümü özgür bıraktım. hapsettiğim yerden çıkardım zamanı. bir güvercin kanadında buldum yaşamak kavgasını. şimdi dolu dizgin şimdi rüzgarlar gibi serseri ve dağ çayırları gibi haylaz yüreğim. bugün gülmeyi öğrendim kırık bir tarağın dişlerinden. ve şehirler yakmayı bir yiğidin gözlerinden… şimdi yıkasın bedenimi bir teneşir tahtasında erenler. bir parça beyaz bez getirsin başımda bekleyenler. gözlerim kapanmasın kör karanlıklara açın perdeleri, papatyalar düşsün göz çukurlarıma. şerha şerha kopayım acıların tırnağından. bedenimdeki hüzün mabetleri yıkılsın. ve yalnızlık senfonisi unutsun tüm notalarını… ölümü bir başka seviyorum bugün yaşamak arzusuyla bir tabutta can veriyorum… bugün tam gözbebeğinde bir sevginin yeniden hayat buluyorum bugün tam eşiğinde bir sevgilinin yeniden AŞKA DOĞUYORUM.. 24.12.2006 Filiz Eylül APAYDIN |
Sevdiğim Dedi ki bana Sen bana lazımsın Onun için kolluyorum kendimi Yoluma dikkat ediyorum ve Korkuyorum her yağmur damlasından Beni ezecek diye Brecht... |
Bir bilinmeze gidiyorum Başım önümde aklım sende, Ters bir sepken yağıyor Taneleri yüzümü okşar gibi.. Birden hızlanıverdi yağmur Nedendir bilmem, Belki bir şeyler anlatmak istiyor, Belki de bana ceza veriyor.. Hafifçe kaldırdım başımı İleriyi görmek için, Engelleri aşıp Sana gelmek için.. Bilinmez sendin asılında, Bilinmez erişilmez, Bitsin artık bu yol bitsin, Bitsin de sana geleyim.. Bitsin artık bu yağmur, Fırtına dinsin, Dinsin de sana geleyim Seni seviyorum diyeyim… Yılmaz BACACI |
Narsist Sevgili... Yağmura yağdım geceleri Sen güneşe taparken Kendimi sevdim ben hep Sana ise kalbim kaldı; Çirkin, Acınası… Ne manzaralar seyretti beni Ne gözler şavk bildi gözlerimi Yine de bir türlü açamadım Sahiplendiğin yüreğimi Düşlerin imgelerin saklı onda Kapısız, bacasız, kör kutu… Yağmur sonrası güneşinde Can veriyor Güzelliğime Ey Şaşkın! Benden sevgi bekleme Düşlerin, imgelerin kalsın sende Kendimi sevdim ben hep Fakat ne o kör kutu benim, Ne de onsuz çok güzelim… Yazan : zosimos |
Yoruldum artık yalnızlığıma. Söz dinlemez karanlığıma, Kırgın değilim... Aydınlığı düşleyemem, Bir başıma, Güneş doğmadı ki odama... Sebebini bilmediğim bu ayrılık Yüklendi omuzlarıma Kuru bir yumruk gibi Takıldı düşler boğazıma İri bir kaç damla Yuvarlandı yanaklarımda Dağıldı bütün saatler Eskidi sararmış resimler Kimsesiz avuçlarımda... Sonunda beklemekten yoruldu Kavuşmaya sabırsız zaman Bir kuş gibi yarınlara uçtu Kimsesiz hayatımdan. ismet bülent tan |
| Saat: 15:34 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık