|
ÜŞÜYORUM Bastığım yerlerde çiçekler açmıyor Yağmur bile iliklerime kadar ınmiyor artık Su birikintilerinde yüzünü görmüyorum Satırlarım kar altında Üşüyorum... Mevsimlerdir uzaklarımdasın sanki Susmaların acı tadı takıldı dudaklarıma Buz gibi demir kapılar kapandı düşler üstüne Kuşlar öksüz,yıldızlar adsız!! Üşüyorum... Denizle ay'ın öpüştüğü bir yerdeyim şimdi Bildiğim tüm şarkılar yakamoz tonunda Hüzün işgalim altında tanıdığın her yanım Nerden baksan yalnızım Nerden baksan yarımım Nerden bakarsan bak Sensizim, ÜŞÜYORUM... Ahmet Selçuk İlkan |
BİR GÜN ANLAYACAKSIN VEFASIZ bir gün anlayacaksın vefasız hissedeceksin hasretimin kesilmez nefesini günlerin gecelerin uzayacak asırlar gibi göz yaşların damla, damla çizecek mazimizi hiç ummadığın bir an çalan şarkımızla bir acı toplayacak tük kalbini beni anıyor diye dudaklarından, hayalimi görüyor diye gözlerinden nefret edeceksin ne yapsan ne etsen çaresizlik içinde bu acıyı gerçekten gizleyemeyeceksin kalbinde dudyduğun bir buruklukta "sevmişim" diyeceksin "bende sevmişim" işte bu kelimeler dudaklarından döküldüğü an ben çok uzaklarda olacağım belki de son nefesimde yine senin adını anacağım birgün anlayacaksın vefasız anlayacaksın her yerde beni görecek, her seste beni duyacaksın kulağına takılan her name ismimi fısıldayacak sana benden uzaklaşmaya çalıştıkca yakınlaşacaksın bu defa sevginin o kor alevlerinde sen yanacaksın beni hatırlıyor diye gündüzlerinden kaçıp gecelerine sığınacaksın ne çare gördüğün her yıldız gölzerimi çizecek sana yine unutamayacak yine kahrolacaksın benim geçtiğim yollarda bu kez sen yorulacaksın yazık vefasız yazık öyle bir an gelecek ki haline acıyacaksın "unutamam" diyerek beni aramaya başlayacaksın herkese beni soracak bulamayacaksın çünki ben o zamanlar Allahın rahmetine kavuşmuş olacağım günler aylar belki de yıllar sonra mezarımın üzerindeki otlar arasında nazlı güller açacak o güller hergün tomurcuklanıp tüm mezarımı kaplayacak perişan ümitsiz mezarımın başına geldiğin gün O güllere iyi bak çünki o güller son mesajıma tanık olacak dökülen bir damla yaşla, bütün yapraklarında... SENİ SEVİYORUM yazılı olacak...! (U) SANA ASLA ELVEDA DEMEYECEĞİM (U) |
Dostları Olmalı İnsanın Dostları olmalı insanın, Aynen gemilerin limanlari gibi Zaman zaman uğradığın Yükünü boşalttığın Dalgalar dininceye kadar beklediğin koynunda Sonra açık denizlere uğurlamalı seni, Geri döneceğin günü bekleme umuduyla Bazen rüzgara o açmalı yelkenini Yanağına konan bir öpücüğün coşkusuyla Halatlarını çözmeli Seni çok ama çok özlemeli Dostları olmalı insanın, Ermiş, bilge, hayatı ezbere okuyabilen Düşünmediklerini düşündüren Seni bir cambaz ipinde güvenle tutabilen Gerektiginde senin için ateşi yutabilen Yolunu ısıtan ustan olmalı, Şekillendirmeyi öğretmeli hayatın çömleğini Sana verebilmeli soğuk bir kış gününde Üzerindeki tek gömleğini. |
Adimla Nasil Berabersem hacet yok hatirlatmasina seni hatiralarin bir dakika bile çikmiyorsun aklimdan koşar gibi yürüyüşün karanlikta bir işik gibi aydinlik gülüşün hacet yok hatirlatmasina seni hatiralarin uzak uzak yildizlarla çevrilmiş kainatin karanlik boşluklarinda akip giderken zaman adimla nasil berabersem öylece beraberiz seninle her saat seninle her dakika seninle her saniye gönlümüz mutluluga inanmiş olmanin gururuyla rahat koltugumuzun altinda birer dinamit gibi kellemiz ve sonra her zaman her ölümlüye ayni şartlar altinda kismet olmiyan gerçekleri görmenin aydinligi alinlarimizda hacet yok hatirlatmasina seni hatiralarin sen bana kalbim kadar elim kadar yakinsin Attila ilhan |
Bir Çiçek Aldım Dün gece yine yalnızdım Sokağa çıktım Ve kendime bir çiçek aldım Kendim almamış gibi yürüdüm sokaklarda Ve yalnız değilmişim gibi düşündüm Ama her gece gibi Dün gece de yalnızdım Ve kendime bir çiçek aldım Bir saat geri alınmış saatler Ben geri almadım Ve bir saat daha yalnız kalmadım Bir masaya oturdum İki çay ısmarladım Ben içtim sen soğuttun sana söyleyeceğim her şeyi yuttum çok dert etmedim çünkü yoktun dün gece yine yalnızdım rahat ağladım yokluğundan gizlemedim gözyaşlarımı ve lambaları hiç karartmadım dün gece her gece gibi yalnızdım sokağa çıktım ve kendime bir çiçek aldım sen sandım Koklamadım Uğur Arslan |
Şiir Nehri ANNE Yollar boyu, karlar dizi dizi Ağaçlar bembeyaz, beyaz topraklar Kim götürür bu kışta acaba bizi Kim gören gözlerimizi, bize yasaklar Bende ki bu öfke, maymun öfkesi Burnumdan çıkan toz, şimşeklerimdir Her sudan korkan duyar bu sesi Her suyun aksi, uçuşan isteklerimdir. Ilgın ılgın yağıver kar, şirin kentime Yapraklar saklarlar yeşil rengini İsyanım kimseye değil kendime Kahrolsun öfkemde, kahreden beni Anne beni arar mısın yemek saati Hala ellerini sürer misin yatağıma Her gidiş gelişte ayrılık vakti Ağlardım seni de, ağlattığıma Anne, bu yollar kar kadar çile Saçlarımsa, çile gibi beyaz Yorulmaz öz suyum toprakta bile Yüreğim sensizken güneşte ayaz Bende ki haykırış, ceylan koşması Ayağımda yorgunluk, yıl vergisidir. Asırlarca kazanda, bir dev pişmesi Bir cücenin anneler tek sevgisidir. Kim görürse selam söylesin sana Demişte ciğerimi parelemiştin Hiç kimse bir şey demedi ana Olsun yine rüyalarıma gelmiştin Karakışın rengi, gülecek bana Döneceğim yanına yıllar geçsede Böyle bir günde kavuşunca sana Uzat ellerini "canım oğlum" de Ama ağlayıpta gözlerini yıpratma Başımı göğsünün üstüne bastır Ve hala o sıcak, pamuklu yatağıma Ninniler söyleyerek usulca yatır. Bende ki bu rüya, bulut beyazı Gökkuşağıyla gözlerimi yamadım Yağmurlar yağdığında unut beyazı Ne biçim bir rüya ki, uyanamadım. |
SENİNLE ZAMANLARIN EN ÖZLEMİNİ YAŞAMIŞTIK EN BÜYÜK ÇEMBERİNİ ÇİZMİŞTİK MUTLULUĞUN EN GENİŞ AÇILARINA AŞKI TAŞIMIŞTIK BERABERCE HATIRLAR MISIN? ŞİMDİ ELLERİNİ GÖRÜYORUM BOŞLUKTA ÇARESİZ GÖZLERİNİ GÖRÜYORUM EN ACI HÜZÜNLERLE DOLU OYSA NE KADAR YALVARSAN DA NE KADAR AĞLASAN DA ARTIK EVET DİYEMEM İNSANLAR KENDİ ÇİZER KADERLERİNİ SENİ AFFEDEMEM... |
Ağlama Sakın Anılara dönüp baktığın birgün benim şarkınmı duyarsan Gülüm ve için burkulursa,içlenirsen anımsamak istersen beni ağlama sakın. Ama surat asmak yoktu hani! üzülmek,gözyaşı dökmek yoktu! Kaldır başını Gülüm,gül biraz yakışmıyor sana,ağlama sakın. Biliyorum unutamayacaksın hepsini olanak içeriği değil ama ağlamak için sevmedim ki seni. Birgün beraber gezdiğimiz, elele tutuşup düşler kurduğumuz yerlere uğrarsan Gülüm, yolun düşerse,görürsen, oturduğumuz masayı, havuzu,gazinoyu Gülüm ağlama sakın. Sevmem ağlamayı, Seni sevdiğim kadar Gülüm. |
SEN BENI BIRAKIP GIDIYORSUN YA… Biliyorum benim degilsin, Bir baskasina aitsin,bana sadece bir emanetsin… Sen baska kollara, Baska gozlere, Baska kucaga, Baska yurege aitsin ,bana sadece bir emanetsin… Yabanci eller saracak seni, Yalanci diller soyleyecek seni, Yakan dudaklar opecek seni, Ya ben,ben ne yapacagim seni boylesine cok severken? Kimler anlayacak beni? Kim merhem olacak sifasiz yaralarima? Kimler soracak zavalli halimi? Kimler toplayacak yuregimin herbir yana savrulmus parcalarini? Kimse anlayamayacak suskunlugumun sebebini… Kimse cozemeyecek dilimdeki cumlelerimi… Hickimse giremeyecek yok olmus kalbime… Ne mutluluk beni,nede ben mutlulugu bir daha yakalayamayacagim.. Birbirimize cok uzaklardan bakacagiz… Cunku;aramiza daglari okyanuslari soktu ayrilik! Ben mutlu olurmuyum sandin sen olmadan? Yasarmiyim sandin gozlerine bakmadan? Ben sen gibi bu aski unutmayacagim,cikarip atmayacagim seni yuregimden Ne kadar aci versende,hice saysanda beni,yinede sevginden bir damla eksilmeyecek.. Ben seni yuregime yazdim,kalemle kagida degil! Ben askima canimi verdim,omrumu verdim korkmadan! Sense acidan baska ne verdin ki bana… Bilmedin, bilemedin sevgimin buyuklugunu, Anlayamadin ki seni ne cok sevdigimi!! Birgun olsun askima yanki vermediki tas kalbin! Tasmis kalbin ne aski nede sevgiyi hisseden.. Keske bende tastan olsaydim , Kulaklarim hic duymasa Gozlerim hic gormese… Yuregimde oyle derin izler biraktin ki… Korkuyorum sevdalardan,dusunemiyorum bile… Hani yeminin vardi beni kimseye yar etmeyecektin? Bak simdi ellere sen yar oluyorsun…! Yeminini bozmayacagim; Kimseler dokunmayacak ne ellerime,ne gozlerime,nede yuregime… Son olarak;mutluluklar dilerim sana.. Bedduam yok ne askina nede sana, Ama sunu bilmeni isterim ki; Allah cok buyuk,elbet verir cezasini her vefasiza…. |
Acı Ayrılık Çalıyor zilim, alacaklım kapıda, Açmıyorum, çünkü alacak seni benden. Sen de biliyorsun, kapımı çalan delicesine, Adını duydukça delirdiğim, acı ayrılık... Ben gitsin diye beklerken, O daha da yaklaşıyor bana. Ve hazırlanıyor tüm engelleri yıkmaya, Adını duydukça delirdiğim acı ayrılık... Ayrılacağımı düşündükçe senden, Kaynar sular boşalıyor bedenime. Ağlıyorum gözlerimden kan gelene dek, Ve gitmesi için yalvarıyorum ayrılığa, Ama anlayışlı değil ayrılık, senin gibi... |
| Saat: 16:26 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık