|
http://img155.imageshack.us/img155/8765/anne4397pa.jpg Aklımın olmazlarından darmadağın ettim geceyi, Kaçtığım aşka yakalandım sonunda. Bulduğum an yitirdiğim sözcükler gibiyim, Sesimden kaçıyorum ele veriyorum kendimi Serserinin biriyim... Gecenin bir vakti yürüyüp gidiyorum içimden, Yazımın her zaman ağlayan bir imi, Yüzümün yarım kalan gülüşleri resmeder bir hali var... Önümde hep iki yol, Birini yürüsem geç kalıyorum birine. Kırgınım, mızıkçının biriyim Hep ucu ucuna yetişmeyim sevmelere... Başı boş bir rüzgar gibi gelip geçiyorum nesneden, Gizli bir özneyim adımı çağırmıyor kimse... Hep bir ayrılığı soyunup giyiniyorum, Hep yarım kalıyor nota, Hep aynı şarkıyı söyleyip, aynı yerde detone olan biriyim... Bezginim, kaldırmaz aldanışları artık yüreğim... İnceldiği yerden bir düğüm daha atabilirim, Delinin biriyim asfaltın ortasına yatabilirim... Bir düğüm daha atabilirim, Dönüp baktığımda ipteki düğüm sayısıdır yaşamalar bilirim... Anne bana daha iyi bir yalan bul! Kendimi avutmaya gücüm yok artık Kendimi sırtımda taşımaktan yoruldum, Anahtarı kırılmış kapı gibiyim... Kilitliyim üstelik, kimsesizin biriyim, Suya atılmış buz parçası gibiyim... Vakitsiz bir yağmurum, Bir gün bir yerde apansız dinebilirim... Anne beni bu kez doğurma bir daha! |
Sen Yoktun Ya..! Yollar hep yokuşa sardı Gün karanlığa doğru Dansetmiyordu artık rüzgar Toprağa küskün yağmur Bir hüzün çiçeklerde Boynu bükük yapraklar, ağaçların Mahcup, sessiz, beklemede Kabir toprağı örtülmüştü, adeta Sen yoktun ya.. Boğazımda bir düğüm Hüzün devşiriyor yaralı yüreğim Yer arıyor kendine solgun umut, Rüyalardan medet.. Bekliyorum, Vefalı bir ses, Özlüyorum.. Ağlıyorum Kabir toprağı örtülmüştü, adeta Sen yoktun ya.. Hani o ateş vardı ya Hani o saran alev Hani o sessiz haber Hani o sensiz haber Hani o ölüm haber Ölmüştüm ölmeden Efsunlu o geceden sonra Sabahı beklemeden Kabir toprağı örtülmüştü, adeta Sen yoktun ya.. Bir ebed bestesiydi sevdam sana Bir sözdü, Perde kalmamıştı oysa vuslata Kurşun gibi saplandı, şimdi Yani o anda Hani öldüğüm, Hani şakaklarımda çıldıran sesin; Gidiyorum... Kabir toprağı örtülmüştü, adeta Sen yoktun ya.. Güller kokmaz oldu artık, Çiçekler solgun ve ölgün Çöle döndü mahzun bahar Güfteler elem üflemekte Vedâ üflemekte Cefâ üflemekte, Alevden bir kor, sinelerde Beyhûde.. Kabir toprağı örtülmüştü, adeta sen yoktun ya.. |
http://img95.imageshack.us/img95/2228/sengitmelerinevercopy0bm.jpg Kucağımda biriktirdiğim kan kristalleri cansuyuna attığım Sirke tadında gülücüklerim yeleğinin cebine sıkıstırdıgım Bir ihanet yoktu ,bir kraliyet ve kehanet evet kehanet Bir cekiliş vardı , kayboluş, kristallerden gelen haykırış... İlmimden ,kederimden ve nefesimden korkuyor , bir adım atıyorum Her adımda onceki adımımı silmeli yoketmeli hep Küfrümü dinleyip; telaffuz edemedigim bir sozcuk girdabı yolumdan alıp sonsuzluga goturmeliydi hep , ama olmadı hiç.. olmadı .. Cünkü sen gitmeleri sevdin .. |
Yıllarca erteledim duygularımı.. Okunmadan atılmış kağıtlarda duygularım Gecikilmiş bir aşk yazılı atılan kâğıtlarda Hiç bir şey için geç değil belki Belki, şimdi tam zamanı. Bir de yürek sözden anlasa... Hergün bir sonrasına ertelediğim itiraflar.. Sorular, döner, dolaşır beynimin içinde. Beynimin içinde satır, satır duygularım.. Sustururum kaleme almadan... Bir gün, bir sonraya ertelerim hergün. Kendimin, kendimle savaşı bu Bir sevebilsem gerçek ve hesapsızca, Aşık olsam ertelemeden bir sonraki güne. Bir umut ışığı yanar yüreğimde Umudu ertelerim bu sefer.. Umudu ertelerim bir sonraki güne. Aslolanları yaşamadan umarsızca.. |
Anladım seni sevmek neymis........... Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,kendimi bulduğumda anladım. Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış, Kendi yolumu çizdiğimde anladım. Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak,dinleyerek değil.. Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım.. YÜREĞİNDE AŞK OLMADAN GEÇEN HERGÜN KAYIPMIŞ, Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım... Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden, Neden hiç ağlamadığını anladım.. Ağlayanı güldürebilmek,ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,Gözyaşımı kahkaya çevirdiğinde anladım.. BİR İNSANI HERHANGİBİRİ KIRABİLİR, AMA BİR TEK EN ÇOK SEVDİĞİ ACITABİLİRMİŞ, Çok ACITTIĞINDA anladım.. Fakat,hakedermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını,Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terkettiğinde anladım.. YALAN SÖYLEMEMEK DEĞİL, GERÇEĞİ GİZLEMEMEKMİŞ MARİFET, Yüreğini elime koyduğuında anladım .. "SANA İHTİYACIM VAR,GEL ! " diyebilmekmiş GÜÇLÜ OLMAK,Sana ''git'' dediğimde anladım.. Biri sana ''GİT'' dediğinde, '' KALMAK İSTİYORUM '' diyebilmekmiş sevmek, Git dediklerinde gittiğimde anladım.. Sana sevgim şımarık bir çocukmuş,her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan, Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım... Özür dilemek değil, '' AFFET BENİ '' diye haykırmak istemekmiş pişman olmak, Gerçekten pişman olduğumda anladım.. Ve GURUR, kaybedenlerin,acizlerin maskesiymiş, SEVGİ DOLU YÜREKLERİN GURURU OLMAZMIŞ , Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım.. Ölürcesine isteyen,beklemez,sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,beni affetmeni ölürcesine istediğimde anladım.. istediği.. Sevgi emekmiş, Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş |
SENİ SÖYLÜYOR senden başkasını anlayamıyorum gönlüme anlatamıyorum ama seni kimseyle karşılaştıramıyorum, aynı kefeye koyamıyorum seni kıskanıyorum, seni çok ama çok seviyorum sığmıyor senin sevgin dağlara, taşlara ve de dünyalara ufukta güneşi, semada ayı görsem seni sanıyorum, sen diye bakıyorum dedim ya seni çok ama çok seviyorum ve de kıskanıyorum tutuşuyor sinemin en değerli düşleri, niçin diye sorsam, yüreğime seni söylüyor, seni mırıldanıyor ve de seni kıskanıyor sönmez, bir elevi kim söndürebilir ki, kim su serpebilir ki seni söylüyor yüreğim, seni tarif ediyor ve de seni gösteriyor taş yüreği kim ufalayabilir ki, kim savurabilirki seni söylüyor yüreğim, seni ama seni söylüyor sunsada efkarlı düşlerim senin engüzel anılarını, fayda etmiyor, gönlüm seni ama seni istiyor sinem seni saklamak, senin le avunmak, sana aşık olmak, seni kıskanmak istiyor en güzel, en değerli, en yaşatılır, sevgi ve de mutluluk olsa gerek seni tablo gibi yaşatmak, sanal olsada, sen olmayınca teselliye çare belki ama seni sevmek, sevginle avunmak, yanında olmak, sonsuz zamanla seninle olmak en güzel, en kayda değer, en muhteşem, yarası aşkın, merhemi varlığın olsa gerek |
Uçuruma yakın hissediyorum bazen kendimi. Ve Gidebilceğinin! Güdüsü Yakıyor tenimi Korkuyorum… Bir gün, Tenin tenimden ayrılırsa… Yokluğunla birleşip, Yok olursam, Bilinmeze bensiz gidersen. Tıkanıyorum… Bencilim evet, Biliyorum… Seni değil, kendimi düşünüyorum. Aslında bu bencillik biz’e Bakma… Bütün korkum Sen Ben olmamıza. Diyemiyorum… Seni çekiyor bu beden, Bütün benliğimi… Sarıyorsun, Dokunamıyorum. Su gibi; Akıp giderken sana… Zaman, Yüreğim sen diye kusarken… Beynim sensizlikten iflas durumda… Çekiniyorum… Ve Şimdi Söylüyorum… Sheni Seviyorum.. |
Unutamam Seni..! Unut beni diyorsun, Unutmak kolay mi seni? Yüregimden söküp atmak ismini, Hic yasanmamiscasina aramizda ki sevgiyi, Bir mektupla bitirmek istiyorsun iliskimizi. Yasandi ve bitti,unut beni diyorsun, Unutmak kolay mi seni? Disarda firtina var,yagmur yagiyor Böyle bir günde karsilasmistik seninle, Sanki zaman durmus,baska bir boyuttaydim. Sadece sen ve bana bakan mavi gözlerin, Icim isindi birden,yüregim kipir kipir oldu. Yasandi ve bitti,unut beni diyorsun, Unutmak kolay mi seni? Mehtapli bir gecede denizi seyrederken, Actim yüregimi,sonuna kadar sana, Bütün dünyaya seni sevdigimi haykirarak. Ilk dansimizi mum isiginda, Sanki yüregim yerinden firliyordu. Kokun dünyada ki bütün ciceklerden daha güzel, Sicakligin günesden daha sicak,yüregim yakiyordu. Resmine bakip agliyorum simdi, Ben seni yüregime kazidim. Gökyüzünde ki yildizim,günesimsin. Yeryüzünde ki en güzel cicek, Soludugum hava,ictigim su. Unut beni diyorsun, Unutmak kolay mi,unutamam seni! |
canım istanbul Canım İstanbul Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar; Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar. İçimde tüten birşey; hava, renk, eda, iklim; O benim, zaman, mekan aşıp geçmiş sevgilim. Çiçeği altın yaldız, suyu telli pulludur; Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur. Denizle toprak, yalnız onda ermiş visale, Ve kavuşmuş rüyalar, onda, onda misale. İstanbul benim canim; Vatanim da vatanim... İstanbul, İstanbul... Tarihin gözleri var, surlarda delik; Servi, endamlı servi, ahirete perdelik... Bulutta saha kalkmış Fatih'ten kalma kir at; Pırlantadan kubbeler, belki bir milyar kırat... Şahadet parmağıdır göğe doğru minare; Her nakısta o mana: Öleceğiz ne çare? Hayattan canlı olum, günahtan baskın rahmet; Beyoğlu tepinirken ağlar Karaca Ahmet... O manayı bul da bul! İlle İstanbul’da bul! İstanbul, İstanbul... Boğaz gümüş bir mangal, kaynatır serinliği; Çamlıca'da, yerdedir göklerin derinliği. Oynak sular yalının alt katına misafir; Yeni dünyadan mahzun, resimde eski sefir. Her aksam camlarında yangın çıkan Üsküdar, Perili ahşap konak, koca bir şehir kadar... Bir ses, bilemem tambur gibi mi, uda gibi mi? Cumbalı odalarda inletir katibi mi... Kadını keskin bıçak, Taze kan gibi sıcak. İstanbul, İstanbul... Yedi tepe üstünde zaman bir gergef isler! Yedi renk, yedi sesten şayisiz belirişler... Eyüp oksuz, Kadıköy süslü, Moda kurumlu, Adada rüzgar, ucan eteklerden sorumlu. Her şafak Hisarlarda oklar çıkar yayından Hala çığlıklar gelir Topkapı sarayından. Ana gibi yar olmaz, İstanbul gibi diyar; Güleni söyle dursun, ağlayanı bahtiyar... Gecesi sümbül kokan Türkçe’si bülbül kokan, İstanbul, İstanbul... Necip Fazıl Kısakürek |
Seni Seviyorum Sen yoksun şimdi Söyle bana sevdiğim Bütün camlarını kırayım mı İstanbulun? Bütün kaldırımlarına ismini kazıyayım mı bu şehrin? Deniz kenarına kadar yürüyüp haykırayım mı vapurlara? Biliyorum dönüşü yok bu gidişin Benim yüreğim sende iken, senin ayakların bir başka yerde. Ben burada yalnızlığımla sohbet ederken Sen yanlızlığa bile vakit bulamayacak kadar meşgul olacaksın. Zaten pek de umudum yoktu ya neyse Sen aldırma bana ben hep böyleyimdir. Belki haberin olsaydı seni sevdiğimden Ben bu şehirde sensiz kalmazdım. Sen hayallerim yerine yanımda olurdun. Naparsın ben de buyum işte Sevmem sevgimi belli etmeyi Gerçi yanlızlığı da sevmem ben. Korkuyorum ölene dek yollarda sensiz yürümekten. Korkuyorum sabahlara sensiz günaydın demekten. Korkuyorum. Ben şimdi bir deniz kıyısındayım. Saat de epey ilerlemiş ya. Vapurlar son seferini yapıyor Haykırıyorum bağırıyorum ama Duymuyorlar, hoş sen de duymuyorsun Evet yine şafak sökmek üzere Ben yine sensiz bir güne baslıyorum biçare Derdimi kimseye anlatamam anlamazlar zaten. Diyecekleri tek şey "Boşver Aldırma" kelimesi olur. Onlar ne bilir ki benim sevgimi, bilemezler Zaten umrumda da değiller Yine duymayacaksın biliyorum olsun Ben de şimdi denizlerine haykırıyorum İstanbulun |
| Saat: 08:15 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık