|
UNUT BENİ CAN !!! Bu kaçıncı gece hasretinle yandığım Kaçıncı gece yıldızları yıkadığım göz yaşlarımla? Mesafeler yırtıldı hıçkırıklarımla Bosnalı kadınlar duydu feryadımı. Sen, sen duymadın mı can? Ne vardı bu kadar uzak yerlerde açacak? Benden uzak o iklimlerin, Benden uzak o şehrin, Kahrolası o kalabalıkların Benim kadar ihtiyacı mı vardı sana, Benim kadar hasret çekti mi Kahrolası o şehrin semaları, Benim kadar yandı mı? Ne vardı can? Ne vardı uzak iklimlerde açacak? Ne vardı Kendimizi bu kadar kahredecek? Kara trenler umut olmamalıydı, uzayan yollarda kalmamalıydı bakışlar. Dünya, bir tek nokta olmalıydı can... Bir tek noktada doğmalıydık. Dönüp dönüp sana varmalıydı yollar, Ben, hep hasret türküleri söylememeliydim, Sen, hep hasret şiirleri okumamalı. Hasret diye bir söz olmamalıydı lügâtlarda Geceler boyu hergün göz yaşlarımla ıslanmamalıydı yıldızlar. Gönlüm bu sevdaya dar gelir oldu Boğuyor karanlıklar can... Mesafeler kurşun oldu amansız, Feryadıma şahit oldu yıldızlar Can... Can... Hasretin ağır bir yük omuzlarımda. Ben çekmekten usandım, sen usanmadın mı? Bildim, bitmeyecek bu hasret! Uzak iklimlerde açmış iki çiçeğiz. Hangimiz gelsek diğerinin yanına, Kuruyup, kaybolacağız. Ben, kıraç topraklara döndüm can, Ben, kurumuş dereler gibiyim. Issız mağaralarda kaldı umudum. Belli bu sevda kahredecek bizi, Unut be can... Unut bu sonu gelmez sevdamızı... bırak yeni güneşler doğsun semalarında bulutlar gizlemesin yıldızlarını yeniden başlasın herşey yeniden doğ bensiz şafaklarda. Unut can, unut senin için yazdığım sevda şiirlerini. De ki; bir rüya idi bitti. De ki; bir hayaldi, solgun aynalarda yansıyan. De ki; bir romandı, sonu koskoca bir hiçle biten. Unut beni can, Unut vakit varken... Bırak hasretin bana kalsın. Varsın cehenneminde kavrulsun gönlüm. Ben yine her gece saçlarını koklayayım uzak yıldızlarda. Gözlerimde takılı kalsın hayalin. Sen unut can, sen unut! Kahredersem, Milyon kere kahrolayım !!! Alıntı |
Hadi Gönül... hadi gönül; kalk gidelim gidelim, bu sefil dünyadan! açalım kanatlarımızı açalım, bilinmez bir dünyaya verelim bütün düşlerimizi verelim, gökyüzündeki bir buluta yaşayalım insanlığımızı yaşayalım kendimizi adına insan denilen kelimenin dolduralım, dolduralım içini... arifi Arif Kemik |
Kandır Beni... (Öp De Geçsin) Ne bir dondurma, ne de bir elma şekeri kandırabildi beni .. İçini açmaya kıyamadığım kumbaramda , çocukluğumun ilk harçlığıydın .. Bu yüzdendi belki de cimriliğim , Aklımda, fikrimde, kumbaramda sen .. Seni sana biriktirdim, bir görsen .! Patlayan bir topun peşinden koşan , kenar mahallenin o en cennet sokağında , belki annesi duyar diye , avaz avaz ağlayarak dizleri kanayan bir çocuğun , acısı saklı yüreğimde .. Hatırlar mısın .? "Öp de geçsin" derlerdi , yara bandı rolüne bürünmüş dudaklara .. Ve inanırdı ; öz annesi tarafından kandırılmış , merheme muhtaç bütün fakir çocuklar .. Belki çok beklemez gidersin bu şiirden , Hadi, sen de beni kandır .! "Öp de geçsin" .. Ruhumda biriken bir volkanın , patlamaya hazır sevgisi dudaklarına .. "Korkmaz Bıçkın" |
İstiyorum Hayat sensen,seni yaşamak istiyorum. Gözlerinse,gözlerine bakmak istiyorum. Hayellerimse,hayellerine dalmak istiyorum. Yediğim bir lokmaysa eğer hayat Ben o lokmada seninle olmak istiyorum. Sevgi yanında olmaksa,her an burdayım. Sözlerdeyse,hep seni konuşuyorum. Kalpteyse,yalnız senin için atıyorum. Sevmek sen ise ben zaten seninle yaşıyorum. Esra Kalaycı |
Ölüm Noktürnü seninle karşılaşıp solduğum andı ölüm yüzüne baktığında tutuşup yandı ölüm çoğaldıkça çoğalan bir sevda ülkesinde ellerine dokundun; sana inandı ölüm o efsunlu, yağmurlu, hercai gözlerinden uçan kelebekleri mutluluk sandı ölüm akkor dudaklarından ağı düştü içime yollarında yürürken sanki insandı ölüm viran eylediğin gün yorgun hayallerini ayrılıkla, hüzünle, aşkla sınandı ölüm bir ömür vuslatını bekledi boynu bükük bilmem ki aşk uğrunda neden kınandı ölüm süründü yıllar yılı karanlık köşelerde benim gibi kıvrandı, kahra dayandı ölüm her akşam tufanında harap oldu güneşim gece baygın bir rüya, gündüz hülyandı ölüm sensizliğin en ağır fermanıydı içimde dudaklarımdan sızan bir damla kandı ölüm ölüm seni sevmektir bir celladın elinde bilmem hangi yürekte böyle sultandı ölüm Nurullah Genç |
Değişmemişsin Degismedim ben ask kokuyorum Insanlik gergefinde ask dokuyorum Inadina sevgi, Inadina ask Inadina vatan diyorum Gozlerimde ask yuregimde sen nasil sevdaliyim bir bilsen Ben Ayse diyerek fasulye yerken ah sende birde cikin demesen Degismedim ben ask kokuyorum Insanlik gergefinde ask dokuyorum Inadina sevgi, Inadina ask Inadina vatan diyorum Ahmet Şafak |
MUSTAFA KEMALLER TÜKENMEZ Tükenir elbet Gökte yıldızlar denizde kum tükenir Bu vatan bu topraklar cömert Kutsal bir ateşim ki ben sönmez İnanın Mustafa Kemaller tükenmez Ben de etten kemiktendim elbet Ben de bir gün göçecektim elbet İki Mustafa Kemal var iyi bilin Ben işte o ikincisi sonsuzlukta Ruh gibi bir şey görünmez İnanın Mustafa Kemaller tükenmez Hep kardeşliğe bolluğa giden yolda Bilimin yapıcılığın aydınlığında Güzel düşünceler soyut fikirlerde ben Evrensel yepyeni buluşlarda Geriliği kovmuşum ben dönmez İnanın Mustafa Kemaller tükenmez Başın mı dertte beni hatırla Duy beni en sıkıldığın an Baştan sona her şeyiyle bu vatan Sakın ağlamasın kasımlarda Fatihler, Kanuniler ölmez İnanın Mustafa Kemaller tükenmez |
Ahmetime A sırlardır seni tanır gibiyim H ep vardın sanki bende M erhamet et şu gönlüme E zme beni sevginle T oz duman etme hayallerimide A şk denen dikenli çiçek H ep benden sana gelecek M asum bir sevda diyecek E tmem sana ihanet T ertemiz aşkım hiç bitmeyecek A h çektim günlerce H eceydi ismin dilimde M esafeler gider seni düşününce E llerim uzanır olduğun yere T a ki sen benim olduğun sürece seni çok seviyorum aşkım Gökçe Karataş |
Utanacağım Dokunsa acıtacak sanki, Bir bakışı yakacak.. Hala aşığım demeye kalksam, Biliyorum yine yüzüm kızaracak.. Utanacağım ben hep Seni sevmekten... Ama dik, ama gururla utanacak, Her aklıma düştüğünde Ağlamaklı halime güleceğim.. Ve sonra utancımı yükleyip kalbime, Çok geçmez buralardan gideceğim.. İşte o zaman platonik olmayacak utancım Maziyi her anışında Yüzünü kızartacak ağrısız sancım... Ahmet Alan |
Son Şiir Ben seni çok sevdim Sen gittin... Gözlerim nemli yolunu gözledim Bekledim... Gerçekten sevdin diye düşledim Bakışları yalan olamazdı dedim Bekledim... Sen gelmedin... Ve bir gün haberin geldi Başkasına vermişsin kalbini Sustum... Gözümden aktı film şeridi Yutkundum... Ben seni çok sevdim Son dedim Çünkü bu şiirleri hak etmediğini öğrendim Bu acıyı çekmektense Platonik kalsaydı diye iç geçirdim Son dedim Ama beynimi dinler mi kalemim Eminim sana akacak yine mürekkebim Sadece adı son olacak bu şiirin Sevdim Ama ben seni değil Düşümde yarattığım seni Çok... Mehmet Mert Koçkar |
| Saat: 16:52 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık