|
EY SEVGİLİ Ey sevgili Susuz çöller gibi Kurak mevsimler gibi Tanıma beni. Sema ışığıyla Seher rüzgarıyla Tut yüreğimi. Ey sevgili Zemheriyle üşüdüm Değiştir iklimleri. Ey sevgili Acıtma kalbimi. Ağıtlara gücüm yok Ağlatma gözlerimi. Sevginle besle yüreğimi Alıntı |
Şiirlere Sardığım Tutulmuş gönül nutkum Öylesine sevemem. Yar,dedimya vefaya, Yüreğimden silemem. Karanlığı sevmedimya, Yıldızlara aşığım. Belki birgün çıkagelir, Şiirlere sardığım. Hicranı kader yapıp, Şu gönlüme yasladım. Buz tutmuş yüreğimi, Gözyaşıyla ısladım. Değmeyin yüreğime Dokundukca kan akar. Bir sevda türküsüne Sır gibi,gizli ağlar. Ali Işık |
Adım çıkmasın dudaklarından. Tenimi sarma. Ellerim boş kalsın ne çıkar. Yalnız gözlerini, Gözlerindeki, Tatlı gülüşü esirgeme… serap şen |
...Sen Anla... Kimseler anlamasın beni! Züleyha'nın zindanında "Yusuf" anlasın, Leyla'nın çöllerinde "Mecnun" anlasın, Şirin'in dağlarında "Ferhat" anlasın, Aslı'nın yüreğinde "Kerem" anlasın, Sen anla… Beni kimseler anlamasın! Gözyaşlarını yüreğinde biriktiren "hüzün" anlasın, Yaprakları sararmış "hazan" anlasın, Karanlıkları örten "güneş" anlasın, Güneşe örtü olan "gece" anlasın, Sen anla… Beni kimseler anlamasın! Bembeyaz düşlerine karalar düşen "Kudüslü çocuklar" anlasın, Sessizliğin içinde saklı "sesler" anlasın, Acılarla ağırlaşan "hayat" anlasın, Yenilgilere alışmış "kalbim" anlasın, Sen anla… Beni kimseler anlamasın!. Martılara hasret "deniz" anlasın, Baharına hasret "çiçek" anlasın, Ölümüne hasret "hayat" anlasın, Sen anla. Ey Rabbim, Sen anla! Nurdal Durmuş |
Paketimde bir dal sigaram kalmış , Bir sonbahar akşamı heryer sessiz soğuk, Karanlık bir köşede oturmuş bekliyorum sen geleceksin diye, Yırtıkayakkabılarım sokuk parkem var üzerimde, Seni bekliyordum bir sonbahar akşamı. Yağmur yağıyordu ıslanmış ayakkabılarım , Buz tutmuş ellerım ve yüzüm , Kimse bakmıyordu kimse tanımıyordu beni, Seni bekliyordum bir sonbahar akşamı. Sigaramı yaktım sevgilim, Biliyordum gelecktin bir gün , Biliyordum sevgilim sigaram bitince ben gidecektim, Seni beklediğim bir sonbahar akşamı. |
Boğazım düğüm düğüm istesemde konuşamam Sensiz yaşamakmı? mümkün değil başaramam Gözyaşlarım sesim olsun bakarak beni anla Vazgeç bu gidişten yar ne olur sonum olma Dünyanın cefasını yük etme omuzlarıma Acıları hüzünleri nakş etme yarınlarıma Denizleri ırmakları yaş etme pınarlarıma Vazgeç bu gidişten yar ne olur sonum olma fuad inan |
Açıklara çıkalım boğulmamak için Günün kuytu yerleri şimdi harap İçimizde bir ezgi inceden inceye Bizi kendimize bağlarken akşam olur Karanlığı gümüş rengine boyar mehtap Oturup uzun uzun konuşsaydık Sevişmek nasıl olsa gene olur, iyi kötü Bir ıhlamur sıcaklığı yayılırken odamıza Herşeyi ince ince düşünseydik Ölümü, kırgınlığı, inceliği en başta Bütün eksiklerimize gülüp geçerek Belki de boşa geçti onca zaman Bu da bir tür geçip gitme duygusudur Ne güzel olurdu yeniden başlasak Ne yapsan en başa dönülemiyor Ne yapıp yapıp dalı unutmalı Rüzgârla yere düşen sarı yaprak |
Bir seferden döneriz seninle bazı akşamlar Gün bulutları açık mora boyadıktan az sonra Bile bile karanlığın bizi kalın örtülerle örteceğini Son ışıklara dalarız koşa koşa gene de Sürgününüm, izini sürerim her yerde seve seve Alacakaranlıkta hem özlemlin hem öksüzün olmak için Kapanmaya hazırımdır kat kat kendi üstüme Yağmurdan, güneşten, poyrazdan, uzun yollardan Biz şimdi gurbetimize çıkıyoruz, vakit tamam Çanlarla, türkülerle, davullarla ayrılmak uzak bize Yüzüme vuran sıcaklığınla çocuk dudaklarınla Sen giderken, ellerimde ellerinden ayrılmanın öfkesi Varlığında yeniden kurulur eksiksiz bir sıla Seni her düşünmemde benzersiz bir yurt özlemi Bana düşen, gelişini aralıksız beklemek Beklerken bakışında eriyip gitmek yavaşça Beklerken sonsuz bir ormanı yürümek saçlarında Benim tutkum, ölümüm, serüvenim bu işte |
Beyaz bir gün üstüme kapanıyor Yeşilini süze süze ormanların Ah deniz dipleri neredesiniz Derin deniz dipleri Gözleri kadar güzel sevdalımın Uzayan gölgelere uzanıyorum Üstümde hırçın bir mavi Yeni bir zamana başlar gibiyim Batan günün ölgün kırmızısında Usulca koyuluyor akşam türküleri Gün bir koşuda dağıldı gitti İnsan, olursa olsun diyemiyor Dokunduğum ne varsa kayıyor ellerimden Ben, bir şey olmamış gibi Ölümsüz bir tutkuya davranıyorum Nasıl olsa geceye daha çok var Yasalarına sıkı sıkıya bağlı güneş Ufka doğru süzülüyor olsa da Her sevince yeniden başlıyorum |
YALNIZLIK ÇEMBERİNDE Günlerim herzaman ki gibi karanlık yine acı ile geçiyor saatler özlem ile ne zaman dalmıyorki gözlerim senli sensizliklere durmuyor gözyaşlarım yalnızlık çemberinde. Yorulmuyor hayat dert çile vermeye şarkılar yoldasım sigaramla birlikte tükenmek bilmeyen bir boşluğun içinde savruluyorum rüzgarla birlikte farkında olmadan yalnızlıık çemberinde. Nedeni yok belki bu sensizliğin yada bana verdiğin bu ayrılık yelinin sana yazdığım ilk şiiri hatırlarmısın Ayrılıktı adı ayrılmam dediğin ayrılık yıkılmıştı o gün dünyam gözümde yalandı herşey sevda bile yıkmam demiştin ama bıraktın beni yalnızlık çemberinde. Şimdi soruyorum kendime neden sen, neden sevdim diyorum oysa ne mutluydum senden önce aradığım aramasını beklediğim düşündüğüm kimse yoktu mutluydum yinede yalnızlık çeberinde. Şimdi ise perişanım hasret rüzgarlarını saldın üstüme çaresizliği tanıttın derman bulamıyorum şimdi dertlerime öyle acımasızki şu hayat gelmiyor ECEL\'im YALNIZLIK ÇEMBERİNDE... Kadir BORAN |
| Saat: 04:22 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık