|
hep vardın.. bir yoktun. zaman zaman aynadan yansıdın.. zaman zaman küçük bir rüya tabirinin içerisinde saklıydın.. olmayan değildin. hep vardın.. gerçekten aşkı tatmış birinin sevgili kavramı da fazlasıyla ütopik ama.. seni olmadığın için sevmek daha keyifli sanırım.. ulaşılmaz olmak.. ne kadar da egoistçe değil mi. hep pamuk iplikleriyle bağlıydı aşk hayata.. ve sen tepedeki ağaca bağlı bir kumaş parçasıydın.. bu.. tanrıya mektup yazmakla eşdeğer bir durum sanırım.. bilmem kaç bin fitte aklından sadece o da yanımda olmalıydı denilen.. insanlar büyüdükçe hayalleri de sınır tanımıyor ya hani.. seni de neye benzettiğimi, ne olduğunu, ne yaptığını bir türlü kestiremiyorum.. uzaktan el sallayansın ve ben uçağa binmek üzereyken sana geri dönüp, tüm hayatı elimin tersiyle itecek kadar gözü kara değilim.. geleceksin biliyorum.. sessiz bekleyişim ondan ibaret. gelmezsen de keyfin bilir.. hah bi de selametle.. |
yazıyorum işte,içimden gelenleri.. ya okunmazsa.. yada okunduktan sonra unutulursam.. ya duygularım yarım kalırsa.. ya bir daha hatırlanmazsam.. ya kalbimin bir yerinde bir boşluk kalırsa.. ya sevdiğim bilmezse bunları.. ya BEN sadece BEN'de kalırsam.. yada ESRA'lar GAMZE'ler ömür boyu benim olmazsa.. ya virane olursam... ya kendimi kaybetmelerle yaşarsam... yada onlar düşünmezse yürekliliğimi.. ya bir gün gelirde bu dediklerim gerçekleşirse.. o zaman mezar taşıma gerek yok.. ya ben çoktan ölmüşüm.. yada sevdiklerim farketmemiş bunları.. BİR GÜN GELİRDE OLURSA BUNLAR.. YA ÇOKTAN ÖLMÜŞÜM.. YADA SEVDİKLERİM FARKETMEMİŞ BUNLARI.. |
Sen Yanmayi Bilirmisin sen yanmayı bilirmisin, yüreğim yılların hasretini, özlemini tam buldum dediğin anda kaybetmeyi bilirmisin uzanıp tutacak kadar yakınken bin yıl öteye uzaklaşmanın acısını sen özlemeyi bilirmisin, gözlerim dağların, yolların ardını görebilirmisin iki damla yaş gibi taşıdığın, dökülmesinden korktuğun nehirler gibi coşup akan sellere kapılıp giden sevdanın ardından boynu bükük kalmayı bilirmisin sen ateşi tutabilirmisin ellerim umutlara uzanıp eli bomboş kalmayı bilirmisin sarıldığın, yüreği, yüreğinde bildiğin ellerinde büyüttüğün sevda çiçeğini alabilirmisin düştüğü ateşten sen yanmayı bilirmisin yanıp kül olmayı küllerinden yeniden doğmayı güneş gibi yarın gibi umut gibi benim gibi, YANMAYI BİLİRMİSİN... Mehmet Yılmaz |
Sana Bir bekleyiş sarar akşam olunca Gittiğin yollardan gelirsin diye. Yüreğim derdinde kendi halince Feryadı figanda duyarsın diye. Bilmem ne eyledim sana bilmeden Böyle çekip gittin suçum demeden Bir gün dönüp gelsen gurbet ellerden Sitemlerim sana anlarsın diye. Belki bu hasretin hiç sonu gelmez Sendeki zalim kalp sevdamı bilmez Bendeki tükeniş sevgin bitirmez Beklerim ben seni seversin diye. İbrahim Sönmez |
Bir deniz kıyısında, küçük bir kumsaldım... Dalgalar okşardı kumlarımı, bir anne çocuğunun saçlarını okşar gibi... Her dalga gelişinde, bu sefer gitmeyecek sanırdım, ama hiçbir dalga kalmazdı kumlarımın üzerinde, bir nefesten daha uzun süre... Kimi dalgalar bana deniz kabukları getirirdi, kimileri küçük, küçücük ama çok güzel taşlar... Hatta deniz yıldızları bile getirenler olurdu ama hepsi bu... Hiçbiri kalmazdı bir nefesten daha uzun süre... Kumdan kalelerim olurdu bazen... Altın sarısı kumlardan, kendi canımdan yapılmış. Kollarımı açmış beklerken görkemli dalgaları, gelir umarsızca yıkıp giderlerdi kalelerimi, arkalarına bile bakmadan... Kimi büyük bir gürültüyle gelirdi, köpüklerini saçarak etrafa büyük bir haşmetle; kimiyse sessiz ve sakin, karanlıkta bir fısıltı gibi... Ben hep en gürültülüsünü, en köpüklüsünü beklerken, anladım ki benden en çok şeyi onlar alıp götürüyordu...Sessiz sakin gelenlerse sanki bana dokunmaya kıyamıyorlar, geldikleri gibi dönüyorlardı masmavi evlerine... Bazen biri gitmeden bir diğeri çıkıp geliveriyordu. İşte o zaman bilemiyordum ne yapacağımı... Birini kucaklamak isterken diğeri kayıp gidiveriyordu avuçlarımdan... Gel-gitler oluyordu bazen... Kıyılarımdan giden dalgalar dönmüyorlardı geri.. Ve ben yalnız kalıyordum uzuuun bir zaman... Ve ilk dalga vurduğunda sahile yeniden büyük bir gürültüyle, içimde bir çocuğun mutluluğu büyüyordu... Haydi güzel dalgam, ne olur gel artık, İster fırtınalarla gel, ister meltemlerle.. ama ne olur gel... Sahilde bıraktığın köpük köpük gözyaşları yetmedi mi? Bak görmüyor musun? Açtım sana kollarımı.Gel söndür yanan kumlarımı, içimdeki ateşi... Yoruldum seni beklemekten, Yoruldum gel-gitlerden... GEL-GİTME ARTIK!!! |
Hasretindeyim Elim ermez,gözüm görmez, Canımın canı hasretindeyim. Sitem değil bu kadere, Canımın canı hasretindeyim. Aramızda uzar sıra dağlar, Hasretin gönlümü dağlar, Sitem değil bu kadere, Canımın canı hasretindeyim. Gül gibi sararır solarım, Haberin almazsam ona yanarım. Sitem degil bu kadere Canımın canı hasretindeyim. Kısmetten ötesi gurbet imiş, Sensizlik bana ölüm imiş. Sitem degil bu yaradana Canımın canı hasretindeyim. Gül benzim soldugu zaman, Ecel beni bulduğu zaman, Sitemim yok yaradana. Canımın canı hasretindeyim |
Geceler sensiz daha karanlık, İki ayrı şehir, iki farklı ayrılık... Her sokak sen kokuyor burada Nefesim senin için,hep senin yanında Özlemeyi bilir miydim sevgilim? Öğrendim... Seni çok ama çok özledim... Gülüşünü bırakıp giderdin.. Al bunlar senin demiştin... Gittin.. Gülüşünü bırakıp gittin.. Özledim.. Bir kez daha öğrettin.. Seni çok ama çok özledim |
Gece Nöbeti Daha az seviyorum seni.. Giderek daha az.. Unutur gibi seviyorum.. Azala azala.. Aramızdaki uzaklığın karanlığında.. Geceler kısalıp..gündüzler uzuyor öyle olunca.. Daha az seviyorum seni.. Kendini iyileştiren bir yara gibi.. Daha az.. Ve zamanla.. Sen geceyi tutuyorsun..ben nöbetini.. Uzak dağ kışlalarında.. Görmüyoruz birbirimizi.. Usul usul sis iniyor.. Kopmuş yollara.. Işığı hafif..uykusu ağır koğuşlarda üzerini örtüyorum senin.. Bir çığ gibi büyüyorsun rüyalarımda.. Sevgilim sevgilim Yıldızları daha büyüktür bazı gecelerin Nöbet kadar yalnızken öğreneceksin bunu da.. Artık daha az seviyorum seni.. Unutur gibi..ölür gibi daha az.. Yeniden ödetiyorum kendime Onca aşkın öğretemediğini.. Kolay değildi.. Yalnızca sevgilimi değil..evladımı da kaybettim ben.. Kaç acı birden imtihan etti beni.. Bir tek gece vardır insanın hayatında.. Ömür boyu sürer nöbeti.. Bu da öyleydi.. İyi ol.. Sağ ol.. Uzak ol.. Ama bir daha görme beni.. M.MUNGAN |
İşte Gidiyorum İşte GidiyorumKarsiliksiz bir aska kurban ettim ömrümü! Iste gidiyorum, Toprak alsin benim de bu hazin öykümü.. Iste gidiyorum, gurbet yorgunu gövdemiCukura kim indirecek? Iste gidiyorum, Bu menhur cinayeti, simdi cikip kim üstlenecek?Cürüdü gözlerim, yüregim, bu yagmurlu sehirde.. Iste gidiyorum ,Beni kaldirin, hicranim kalsin tenesirde..Size yüzyillardir sesini kaybetmisBir türküyü söyleyecektim..Ve bir yayla rüzgari sefkatiyleKirpiginizin ucundan öpecektim..Bir masum türküydü sadeceYüzbünlerce magdurun gönlündeBelki söyleriz hep birlikteBelki, mahserin birinci gününde..Nasil sevmistim hepinizi.. nasil böyle oldu akibetim?Ve nasil cöle döndü O benim gül-gülistan memleketim? Iste gidiyorum, hicbiriniz, hicbir dilde beni anlamadiniz,Ben basimi verdim, sizinseInsafsiz bir linc oldu karsiliginiz. .Iste gidiyorum Penceresiz bir dünyanin bilinmez labirentine..Iste gidiyorum,'Saclarindaki yildizlari artik koparabilirsin anne!.?Sonunda kaptirdim gönlümüÖlüm denen o kaypak türküye..Ve iste kurtuldun bendenŞen olasin ey Türkiye !Elbet benim de vardi,Kendime ve yurduma dönük umutlarim..Belki biraktigim yerden sürdürürDostlarim, karim ve cocuklarim..Catladi yüregim, catladi sazim..Demek ki böyleymis yazim..Sizlere armagan olsunSizlerden ödünc aldigim bu yürek sizim..Bu nasil hapis Tanrim..Sabah sabah bu ne hikmet, bu ne sis ?Kalbime son mermiyi sikmak Sana mi düstü ey güzel Paris ?. Iste gidiyorum, kalmadi söyleyecek son bi sözüm..Dediginiz gibi olsun be !Dediginiz gibi olsun gözüm !. Iste gidiyorum, Tükenmisti inancim, bu nankör hayata dair... |
yetmiyorum kendime !!! sana ihtiyacım var ! Şimdi sokağın buz gibi soĞuğunda yürüYorum .. YiNe her zamanki gibi aklımda SeN varsın ... Yine diLimde senin adın ... Yine keşkelerimle baş başayım... KeşKe diYorum ,KeşKe o da beni sevseydi... KeŞke şimdi gözYaşlarım mutluluktan süzülseydi gözlerimden... Keşke eskisi gibi sadece sen mutLu etseydin beni.. KaldıRamıyorum sensizliği.. UtanıRım sana geL demeye ... Ben çağırmasam ama sen yine de gelsen .. Söylemesem ama sen yine de Bilsen ne kadar özlendiğini... Ben anLatmasam ama sen anLaSan seni nasıl sevdiğimi... Yetemiyorum kendi kendime , ihTiYacım var sana .. Keşke ...Keşke ,sen de biraz sevsen ...SeveBiLsen ... Bırakmasan.... Keşke hiç ayrı kalmasak... Keşke benden gitmesen... Keşke bitmesek.... |
| Saat: 07:30 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık