|
Sen Aslında Çok Eski Bir Şeye Aşıksın Künyeme kazıdım ölü doğmuş sevinçlerimi Ölürsem beni seninle ararlar şimdi Bak, incelirken zehirleniyorsun yavaş yavaş Beni yanaşma ruhum boğuyor geceleri Ölürsem beni seninle ararlar şimdi Yüreğim paslı bir sarnıç Gözyaşlarının demi hala avuçlarımda Sesleniyorsun sevdaların kilitlendiği manastırlardan Yaşamak güçlü olmak değildir her zaman Künyeme kazıdım ölü doğmuş sevinçlerini Ölürsem beni seninle ararlar şimdi Cezmi Ersöz |
İstanbul Yoktu Sen Olmasaydın Ben nice İstanbullar gördüm sana gelinceye kadar Kirli paçavralara benzerdi insanları Dostluktan, vefadan yoksun. Bölünmüş, dağılmış, parçalanmış Ve her biri kendi ağırlığıyla ezilmiş, yorgun. Yüzümde dolaşan birer iğrenç böcekti gözleri Bir tutsam Yapışır kalırdı ellerime en çirkin yerleri Evlerinde bulduğum yalnızlık Sokaklarında bulduğum upuzun bir kahırdı. Günler boyunca Bir başka karanlık gelirdi Karanlığın biri kaybolunca Güneşler doğardı görmezdim. Bir ses durmadan ölüme çağırırdı beni Bilmezdim bu şehirde senin yaşadığını. Bilmezdim... Zindandı bütün meyhaneler Duvarlar karaydı Köhne bir Bizans eskisiydi İstanbul sensiz. Semt semt bir ağır yorgunluktu Sürekli bir aldanıştı sokak sokak Benden en uzak sevgilerde yaşadım yıllarca O büyük yalanlarda yaşadım. Senden habersiz bir ölü gibi Senden uzak zamanlarda yaşadım. Mabetler yıkıldı içimde Umutlar hayaller yıkıldı Bir gün bütün İstanbul yıkıldı. Sokaklar kaydı ayaklarımın altında Gün oldu kalabalık meydanlarında inançlarım yıkıldı Gün oldu Gözlerime çiviler çakıldı merhametsiz. Toz toz oldum, duman duman oldum Aldığını geri vermedi yıllar Yitirdim kendimi bu rezil şehirde Seni buluncaya kadar. Eskiden bir lale hatırlardım Yada mavi mavi bir deniz İstanbul denince Serin rüzgarlar okşardı saçlarımı Rıhtımlar balık balık kokardı. Ne zaman Yumsam gözlerimi bir gemi kalkardı. Vapur düdükleri durmadan öterdi. Eskiden bir İstanbul vardı bilmediğim Bana yeterdi. Sonra kaç yıl yaralı bir hayvan gibi Gezdim sokaklarında Sonra kaç yıl bir sevgi aradım İstanbul'u aradım. Belki de seni aradım bilmeden Ayaklarımın dibinde denizler can çekişti Şehirler parçalandı Bir çağ öldü gözlerimin önünde Benim en güzel çağım öldü. Bizi topraktan yarattılar Gel gör ki... Bu şehirde Benim toprağım öldü. Seni aradım bu şehirde yıllarca Yana yakıla seni.. Sen kimdin, sen neredeydin kim bilir? Hep böyle sensiz miydi bu şehir. Bu şehir İstanbul muydu ? Öyleyse sensiz yaşanmazdı bu şehirde Gemiler demir almazdı Trenler işlemezdi Sen olmasaydın Bir ömür bitip Yepyeni bir ömür başlamazdı içimde Bahar gelmezdi Ağaçlar çiçek açmazdı Seni bulmasaydım Ve ben yoktum İstanbul yoktu Sen olmasaydın. Ümit Yaşar Oğuzcan |
Ve Yeniden Ve yeniden kucak açtım sevgiye Beklemeye sevmeye sevilmeye Yeniden kalbim kıpır kıpır Sevmeyi beklemiyor artık Sevilmeyi bekliyor bu sefer Ben delicesine istiyorum Ama işte keşke amalar olmasa Hiç girmese araya Hayalde olsa gerçekte olsa Bir anlıkta olsa yaşatsa ya bize o sevinci Olmuyor işte olmuyor her zaman istediğimiz olmuyor. Ne zaman kavuşacağımı bilmiyorum Tek bildiğim seni sevdiğim Tek inandığım ömür boyu seni bilmek Bir ömür boyu inandığıma inanırmısın Sevdiğim? |
Ben yitirdim ben ararım Yâr benimdir kime ne Gâh giderim öz bağıma Gül dererim kime ne Gâh giderim medreseye Ders okurum Hak için Gâh giderim meyhaneye Dem çekerim kime ne Sofular haram demişler Bu aşkın şarabına Ben doldurur ben içerim Günah benim kime ne Ben melâmet hırkasını Kendim giydim eğnime Ar ü namus şişesini Taşa çaldım kime ne Sofular secde ederler Mescidin mihrabına Yâr eşiği secdegâhım Yüz sürerim kime ne Gâh çıkarım gökyüzüne Hükmederim kaf'tan kaf'a Gâh inerim yeryüzüne Yâr severim kime ne Kelp rakip böyle diyormuş Güzel sevmek pek günah Ben severim sevdiğimi Günah benim kime ne Nesimî'ye sordular li Yârin ile hoş musun Hoş olayım olmayayım O yâr benim kime ne Kul Nesimi |
Düşlerimde aradım seni Belki gelirsin diye Uzatıyorum ellerimi Belki tutarsın diye Anlamadım bu küskünlük niye Doyamamki ben, seni sevmeye Rüyalarda aradım seni Umutlarım tükenmedi Biliyorum döneceksin Bana sonunda geri Hatıralar tükenmeden Buaşkımız bitmeden Ayıramaz ölüm bile Doyamadan seni sevmeye. Atilla Kızılcak |
Gülüşün Gülüşünde bir mana var, Saklayamazsın. Sarılışında ne düşler, Ne düşükler, Sakınamazsın. Aynı yolları, Kimsesiz mekanları, Birlikte özleme hasreti... Yalnızlığımın dert ortağı gastrit... Gülüşünde bir mana var, Saklayamazsın. Bütün iç savaşlarda, Rehin alındı bu yürek Kandıramazsın. Hangi çekilişin Büyük ikramiyesi bu, En uzak sevişmelerin Yeni yetme utancı. Lakin aşk, Biraz da utanmaktır yaşamaktan, Sakınamazsın... Yeni yetmelik işine gelince: O zaten hepimizin gizli öznesi Türkçede var. Bazı dillerde yok. Gülüşünde bir mana var, Saklayamazsın. Kime niyet kime felaket bu aşk, Anlayamazsın. Ödümüz patlıyor acı çekmekten Oysa; Biraz da acıdır, Aşkın mayası. Kaçınamazsın. Gülüşündeki manayı saklayamazsın. Tutunacak yerimiz yok, Resmi tutanaklarda. Gülüşünde bin yıllık hasret var, Saklayamazsın. .......................... Bu yazık karşılaşmanın Alnımıza çakılıyor anafikri: Aşka cesaretimiz yoksa Başka zaman görüşürüz! Yılmaz Erdoğan |
Bagislanamadigim Kirginlik adimlarimin durdugu her sokak basinda seni gizliden gizliye arayislarimin yorgun argin tasinan izleri birakilir ardima dönüp bakmalarim baslayinca su koca sehre dargin bir yolculugun tükettigi umutlarimin kirintilarindan bir medet beklenmektedir artik adresime dönerken tutuldugum sessiz aglamalarima bakislarima cizdigim gülümseyislerin tek buruk tesellidir hala kapimi acar acmaz pismanligimin soluk soluga kaldigi vakit baslarki firtinaya tutulan kar yagisimin üzerime savrulan ciglarinda ezilirim ben kimselerin bildigi yoktur ama bana bu sevdayi zehreden ne varsa su dilime daglanasi bir cift kelimeyi susmama kahreden yüregimin bir türlü bagislanamadigim kirginligidir Yaşar Aydın |
Güzelliğin On Par'Etmez Güzelliğin on par'etmez Bu bendeki aşk olmasa Eğlenecek yer bulaman Gönlümdeki köşk olmasa Tabirin sığmaz kaleme Derdin dermandır yareme İsmin yayılmaz aleme Aşıklarda meşk olmasa Kim okurdu kim yazardı Bu düğümü kim çözerdi Koyun kurt ile gezerdi Fikir başka başk'olmasa Güzel yüzün görülmezdi Bu aşk bende dirilmezdi Güle kıymet verilmezdi Aşık ve maşuk olmasa Senden aldım bu feryadı Bu imiş dünyanın tadı Anılmazdı VEYSEL adı O sana aşık olmasa. Aşık Veysel Şatıroğlu |
Yenilgi Cesaretim kalmadı birdaha sevmeye Umutlarımı yitirdim kendi içimde Rastlayamadım sevgimi hakedecek birine Değer vermeyeceğim haketmeyene Kırıldı tuttuğum dallar düştüm yerlere Gidene ağladım ardından boş yere Hep kendimden verdim de ne geçti elime Güler oldum ağlanak hallerime Kalmadı aşka inancım köreldim içimde Öfke nefret bıraktı yerine Yaşarken mezara girercesine Boyun eydim kaderimin zalimliğine Okadar alışmışım ki yenilgiye Malup oldum pes dedim herşeye Gücüm kalmıdı mücadele etmeye Kalbime gömdüm gidiyorum meçhule Nagihan Genç |
BEKLE Gelecegim bekle dedi Ben beklemedim o da gelmedi Ölüm gibi birşeydi Ama kimse ölmedi Attila İlhan |
| Saat: 20:45 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık