|
Sen Sen Sen Bir dağ başı yalnızlığı yaşıyorum yeniden, Dağ başı yalnızlığı ölümden beter. Hiç kimse aramasa sormasa beni Sen gelsen yeter.. Huzur ellerinin güzelliğidir. Gözlerin karşımda mutluluk denizi. Her sabah soframızda ekmeğimizi Sen bölsen yeter.. Yüreğim seninle yaylalar kadar serin Ne bir çizgi hasret, ne bir nokta gam Yayla dumanı gibi gözlerime her akşam Sen dolsan yeter.. Bende çaresizlik sonsuz kördüğüm. Bende sabır sende naz.. Gündüzünden vazgeçtim düşümde biraz Bir yüz görümlüğü sen olsan yeter.. Duymasa da hiç kimse şâir gönlümün, Sende karar kıldığını... Ve içimin şerha şerha yarıldığını, Sen bilsen yeter.. Bir gün duysan bittiğimi, tükendiğimi.. Çıkıp gelsen uzaklardan korkulu ürkek.. Bir incecik dal gibi üzerime titreyerek, Eğilsen yeter........... |
GÖZLERİNDEKİ ... Yine yağmur yağıyor Yine gözlerini düşünüyorum.. Hıçkırarak ağladığın o günü.. Ayrılık günümüzü Yağmurlar tüm hırçınlığında Benim gözlerindeki vurulmuşluğum Yine sigaram yanıyor gözyaşlarımda. Ve yine kalbim kan ağlıyor, Yeşil gözlerinde kayboluyorum bir ara Kendimi cennetin ortasında sanıyorum. Gözlerin uzaklara gidiyor Cehennemi tenimde duyuyorum. |
Acıyla Erir,Yüzüne Aşık Çocuk Ne zaman yüzüne baksam yalnızlığın o mutlu gerilimi O öksüz göl hızla derinleşir biliyorum,acılarım hiç bitmeyecek,bu öyle bir yeşil Ne zaman gözlerinin içine baksam,biliyorum ikimizi de aşar,o kapının ardındaki masal bense yüreğimin bu hallerinden korkar,kalırım bir hız trenine bindirilmiş küçük bir çocuk gibi geçip giden yüzlerine bakar kalırım Ömrün kısalığı çarpar camlara ateş hızla yayılır içerilere Akşam olur,evler dolar boşalır acıyla erir,yüzüne aşık çocuk Ne zaman gözlerinin içine baksam,bliyorum İkimizi de aşar,o kapının ardındaki masal |
Aklıma gelir birden seni nasıl sevdiğim anlatamam kendi kendime yasadım ama hala bitmedi aniden kafamdan gecenler sen oluverdin birden herseyim sen oldun heryerde senin hayalin tamam dedim bazen ama yine sen oldun butun sözcüklerim butun düşüncelerim senden başka biri hiç olmadı olmayacak aniden geldin oluverdin yüreğimdeki tek kıvılcım...kesip attın birdenbire herseyi işte ben o zaman ben olmaktan cıktım acılar denizindeki bir hayal oldum seni görmem bana dönmen ümidiyle yasayan bir zavallı oldum artık sen yoktun bunu anlamam zaman aldı ama seni gelip benden alman bir ömür sürecek bunu yapmayı başaramacayaksın hayatımdaki en güzel anıları silemeyeceksin hayallerimdeki leylayla mecnunu öldüremeyeceksin ..seni sensiz de yasarım ben.. beni bir hayal yaptın ama kalbimdeki seni bitiremeyeceksin... |
Sonbaharın serin esen rüzgarlarında Sabahın güneşi, akşamın ayışığında Arıyorum! Kaybettim geceyi ve gündüzü Yokluğun acıydı hançer misali Sözlerin acıydı kurşun misali Ahirette arar bulurum seni Kendimi unutup unutmam seni |
Bilir misin Sen yalnız gecelerin ıssızlığını, Sen ıssız gecelerin karanlığını, Sen karanlık gecelerin soğukluğunu, Sen soğuk gecelerin korkunçluğunu bilir misin? Ufka bakan yaşlı gözlerin yandıkça; Yalnızlıktan,karanlığa sığındın mı sen? Karanlık gecenin soğuk kucağında üşürken; Yüreğini çaresizlik, Yüreğini korkular parçaladı mı? Duyguların,düşüncelerin ötesinde birşeyler hissetti mi, Ya da algıladı mı beynin? Duygularını,düşüncelerini Ve hatta kendini kaybettin mi bir anda? Bir dost insan ararken, İnsanlığını kaybettin mi insanlar arasında? |
mevsim hangi mevsimdi hatırlamıyorum seni sevdiğimde, hatırladığım ellerin,o kadar beyaz,o kadar güzellerdi ki.. hangi saatti seni bekleyipte gelmediğin hatırlamıyorum, hatırladığım gelecek olmandı,hala bekliyorum... dudaklarını hatırlıyorum birde, beni sevdiğini ne zaman söyleyeceğini beklerdim onlardan.. hala bekliyorum..bir umut.. ellerimi açtım Allah'ıma dualar ediyorum,kalbine ver beni Allah'ım diyorum,kalbine ver beni..onun kalbine.. karanlık her sabahım,ve her gecem kan kırmızı.. gözlerimden dökülüyor hasretim.. kan kırmızı.. hasretine adanmış bir ömrü yaşıyorum.. hasretin büyüdükçe,yreğimde büyüyorsun sende.. hasretin her geçen gün gözlerime düşüyor.. gözlerin aklıma.. aklım sana.. düşüyorum.. her gece,her sabah,her an sana düşüyorum.. bekliyorum... |
YÜREK BU Yürek bu kuru bir yaprağa da benzer avuçlarında ufaladığın. Her şeyden habersiz masun bir çocuğada, Avuçlarında kuru bir yaprak ufalayan. Dedim ya yürek bu kuşa da benzer bazen, Konacak dal bulamayan, Kanat çırpmaktan yorulup bataklığa saplanan. Bazen de güle benzer, Açtığı zaman tomurcuklanan aşklar,taze umutlar, Alabildiğine sonsuz ,alabildiğine ebedi. Solduğu zaman sonbaharın ilk hüzünleri,tükenen hayatlar, Demli bir çayın son yudumu. Yürek bu işte soldu. Sende soldu kuruyan yaprak oldu. Sana yanmış kuruyan yüreğimi ufaladın avuçlarında, Acımasızca. Bu yürek kuş oldu uçtu, Aşkın, sevginin, umudun dallarına konacaktı, Sen bahçıvan misali o dallarımı bir bir budayana kadar. Bu yürek uçarken öldü, Hiçbir yüreğin ölümüne benzemedi ölümü, Bendeki SEN ’in SANA benzemediği gibi.. Sonra bu yürek gül oldu, Bütün gizemini,özelliğini,güzelliğini hiçe sayarak yollarına serildi, Sendeki hazan onu da soldurdu. Artık faydası yok gözyaşlarımla birleşen yağmurların, Solan soldu, Kuruyan kurudu. Bu yürekten uçan kuş güllere aşık kuğu oldu, Bu aşk kurumuş yapraklardan kopan parça parça kül oldu. |
mum yanar mum ışıldar kendileri yoktur gölgeleri oluşur ferinden korkulsa da rahmetin yenilmez toprağa can katmanın kudreti bir ömre kaç hayat sığar görülecektir.... mum aydınlar mum sınar ayrılık acısı kadar seversin ve sevmenin coşkusu kadar koyar insana aşk sözlüğünden ayrılmak mum yaralanır mum sürer kem göz sahibini sürükler son çağındır artık fitil kokar gövdende birikir senden eriyen parçalar mum biter mum söner dibine hayatın işte yaşadım dediğin bir mum ömrüdür eren ve eriten kendini.... |
Okyanus Adı deniz di önceleri Küçük ırmakların sularıyla beslenir Umut olup vururdu sahillere Kurak çöllere hayat verirdi Zamanla yoruldu deniz Taşıyamaz oldu içindeki artıkları. Kirlenmişti umutları İçi içine sığmıyordu artık Bu yürek bu pisliği taşıyamaz deyip Büyüdükçe büyüdü,gözyaşıyla beslendi İmkansızı başardı,umutla doldu Adı deniz di önceleri Şimdi okyanus oldu... İki Uzak Şehirde İki Yaralı Yürek “Sen bilmediğim karanlıklarda Güneşin doğmasını beklerken Ben Sensiz karanlıklardan Seninle doğacağım” Yüreğimde kopan zamansız fırtınalar Neleri alıp götürdü benden bir bilsen Bir bilsen zamanın benden çaldıklarını Daha bir alevlendi içimdeki yangınlar Gülüşlerim bitti,ömrüm bile tükendi de Bir tek sana olan sevdam bitmedi, bitmeyecek Dokununca yağmur tanelerine İki uzak şehirde, iki yaralı yüreğin ağladığını Hiç kimseler bilmedi, bilmeyecek... |
| Saat: 04:24 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık