|
Ben baharda ölmeliyim Tan yeri ağarırken, Elimde kalemim, aklımdan geçenlerle Yazarken ölmeliyim. Herkes uykuda ben uyanıkken, Sessiz bir sabahın eşiğinde Gecemin gündüz olduğu bir karanlıkta Ölmeliyim... Tabakta dilinmiş yarım portakal, Kabuğunda sigara külü silkelenmiş Ve sigaram halen yanıyorken ölmeliyim Öldüğümde bir yolum olsun, Bir vasiyetim olsun istiyorum yazdıklarımdan Kırkayak Parkında salladığım çocukluğumla Vedalaşmak istiyorum... Uğur Mumcu Parkından geçirin beni Yaşlılığıma elvedaı çocukluğuma merhaba dediğim, Yaşadığım salıncakları görmek istiyorum. En son çalıştığım kurumun önünden geçirin beni Kapısı mutlaka açık olmalı Telefonları çalıyor olmalı Terasta öğrencilerim el sallamalı Hocam demeli... Hocam güle güle demeliler Bir hoca nöbet tutmalı benim yerime, Gözyaşı istemiyorum, gerek yok ağlamanıza Yanımda canıma can katan parçalarım olmalı Çocuklarım, dostlarım, arkadaşlarım, öğrencilerim... Yalınayak tartıcı çocuklar, Sokak çocukları olmalı Kendi halimle kalmalıyım Kuşlar ötüşmeli başucumda En tepede olmalı mezarım, esmeli püfür püfür Yağmurlar, karlar önce bana düşmeli Güneş en çok bana vurmalı, Isınmalı ruhum, ısıtmalı içimi... İsteğim bunlar, bense ölümümü yaşıyorum. Gezdirdim bu caddelerde bu mekanlarda Siz mutlu olun yeter... |
YÜREĞİMİ KAPIDA BIRAKTIM SERABIM Denizlerim vardı tükenmeyecek sandığım, Özlenen umutlarım, sahile vuran hasretlerim Bir de köşede bekleyen ölüm, üçünü ayıramadım. Ceplerimde bir kaç resmin cüzdan arasında durur, Birde avuçlarımda şiirlerin kaldı senden geriye, Diyorum ki; Işığım olsan, güneşin yerine, Bir kez çıksan karşıma, görünsen bana diyorum Aşkın yüreğimde yaşayacak, Sevmelerin yitik olduğunu bile bile Belki de son kez, konuşuyorum Gözyaşlarımı derelere bıraktım,bitiyorum.. Sahillerindeyim, kumlarınla savur cihana, Çokça hüzün kaldı senden geriye. Bırakılmış kuşlar gibi ağladım yüreğime, Artık yaşayamam sensizlik zor, Adını bağıramam Serap diye, Bir ben kaldım zemheri ayazında yüreksiz. Ben mutsuz sen umutsuz biliyorum.. Yüreğimi kapıda bıraktım, al senin olsun, Ne senden öncesi aklımda, ne senden sonrası, Duramam vakit geldi artık Serabım, Ecelin koynuna girdim, ölüyorum. Mevlana mı alır seni yanına, melekler mi, Bensiz Ankara sokakları mı? Bilemem. Bu aşk bedensel değil, buralarda kalamam, Gelirsen bir gün ruhunla, yanıma, Seni bekleyen bir filizlenmiş fidan bulacaksın. |
Sevdiğimle Yaşlanmak İstiyorum... Seneler geçsin, sen beni bil, ben seni bileyim istiyorum. Benim olduğu kadar dostlarının, dostlarının olduğu kadar benim ol istiyorum. Nice sıkıntı ve zorluk yaşayıp anlatalım. Yaşayalım ki, öğrenelim hayatı ve destek çıkmayı. Birbirimizin omuzlarında ağlamalıyız. Paylaşmalı ve beraber sıkılmalıyız. Öyle ki, yalnız sıkılmak sıkmalı bizi. Güzel günlerimizi, evimizde bir şişe şarap ve pijamalarımızla kutlamalıyız. Ya da bazen dostlarla ucuz biralar içerek... Böylece yaşamalıyız işte. Sonra çocuğumuz olmalı, Düşünsene senin ve benim olan bir canlı. Geceleri ağladıkça sırayla susturmalıyız. Sen arada mızıkçılık yapmalısın ve ben söylenerek almalıyım sıranı. Yorgun olduğum için yemek yapmamalıyım, söylenerek yumurta kırmalısın. Hava soğukken birbirimize sıkıca sarılıp yatmalıyız. Zaman su gibi akıp giderken, her şey yaşanmış bir hayatımız olmalı. Her şeye rağmen hiç bıkmamalıyız birbirimizden Mutlu da olsa, kötü de olsa, yaşadığımız günler bizim günlerimiz olmalı. Saçlara düşünce aklar, yada gidince aklar, çocukları güvence altına alıp gitmeli bu şehirden. Kavgasız, her sabah cinayetle uyanılmayan, sessiz bir yere gitmeliyiz. Geceleri balkonda denizi seyredip, sandalyelerimizde sallanmalıyız. Eve gelip benden kahve istemelisin. Çocuklar gelmeli ziyaretimize, geçmişteki hareketli günlerimizi anımsamalıyız. Ben, "Bey" demeliyim sana, sende "Hanım". Öyle sevmelisin ki beni bu yazdıklarım korkutmamalı seni. Tebessümler açtırmalı yüzünde. Bir gün bu hayatı bırakıp giderken, sadece mutluluk olmalı yüzümüzde. Birbirimizi sevmenin gururu olmalı her şeyde... |
KARANLIK ADAM Bir adam var karanlıkta… Gözleri hep ağlamaklı,yüreği derin bir sevdayla yaralı, Elinde bitmez kadehi,dilinde isminin hecesi, Kalbinde bir aşkın acısı… Bir adam var karanlıkta… Duyguları iflas etmiş,bir aşk için tükenip bitmiş, Bir vefasıza bağlanıp, Uğruna bir ömür tüketmiş… Bir adam var karanlıkta… Gecesi günü kararan,umut tomurcukları koparılan, Ömrü bitse de derdi bitmeyen, Bir adam var karanlıkta… KARANLIK BİR ADAM… |
Bak! İşte gizleri yaşamın, işte mutluluk Gülümsüyor bir kapı aralığından Ellerimizi uzatsak tutabiliriz belki Şimdi ya da hiç bir zaman Unuttuğum bir şarkı mı? neydi o Çok eskilerde düşmezdi ağzımdan Birlikte yine söyleyebiliriz belki Şimdi ya da hiç bir zaman Gülen bir çocuk vardı yıllarca önce Düşleriyle bulutlar üstünde yaşayan Belki bir kez daha yaşarız o günleri Şimdi ya da hiç bir zaman Nasıl da yandı bir anda. Görüyor musun? Dev ağaçlarıyla o içimizdeki orman Yanmamış bir yer buluruz belki, ararsak Şimdi ya da hiç bir zaman Kişi sımsıkı sarılıyor bulduklarına Umutların bir rüzgarla savrulduğu an Yine de bir şeyler kurtarabiliriz belki Şimdi ya da hiç bir zaman Her şey bize biz kadar yabancı artık Giderek yitiyor zaman içinde insan Oysa ki, çağları aşabiliriz birlikte, gel Şimdi ya da hiç bir zaman |
Avucunu uzat bana, ateşi koyacağım içine, ruhumu yakan, ama hiç ısıtmayan ateşi, onu sakla,anı olsun hep yanında. Yarının rüzgarlarıyla gidiyorum ben, yeniliklere gülümsemelerimle. uslanma bilmeyen kalbimi, uslandırdığın için,bana sevgiyi tattırdığın için sana teşşekkürler sadece. Gelecekte, bir yerlerde belki karşılaşırız, kimbilir yeniden. Dudağımdaki izinle gidiyorum bir daha dönmemek üzere. Beni güzel hatırla,hiç unutma Çünkü ben unutmayacağım, |
Korkunç ellerinle bastırıp yaranı dudaklarını kanatarak dayanılmakta ağrıya. Şimdi çıplak ve merhametsiz bir çığlık oldu ümid... Ve zafer artık hiçbir şeyi affetmeyecek kadar tırnakla sökülüp koparılacaktır... Günler ağır. Günler ölüm haberleriyle geliyor. Düşman haşin zalim ve kurnaz. Ölüyor çarpışarak insanlarımız - halbuki nasıl hakketmişlerdi yaşamayı - ölüyor insanlarımız - ne kadar çok - sanki şarkılar ve bayraklarla bir bayram günü nümayişe çıktılar öyle genç ve fütursuz... Günler ağır. Günler ölüm haberleriyle geliyor. En güzel dünyaları yaktık ellerimizle ve gözümüzde kaybettik ağlamayı: bizi bir parça hazin ve dimdik bırakıp gözyaşlarımız gittiler ve bundan dolayı biz unuttuk bağışlamayı... Varılacak yere kan içinde varılacaktır. Ve zafer artık hiçbir şeyi affetmeyecek kadar tırnakla sökülüp koparılacaktır... |
BENİ AŞKA TERKETTİĞİN İÇİN Çözülmez bir denklem gibisin, yalnızca aşk açık sende, Ayrılıktan değil,taşıdığın saflıktan konuşursun, Ayrılık sana dönmektir,ya da yeniden bana, Ruhumuz öpüşür,bunu yalnızca ikimiz hissederiz. sessizce ruhlarımız sevişir. Gövde gözaltındadır, oysa ruhlar sereserpe. Bir sır çoçuksun, aşkla açıyorsun kullandığın her şeyi, Aynı tünelden geçiyorsun gelişte ve gidişte Kavuşmaya,ayrılığa aynı yolu kullanıyorsun, Beni büyüten sevgiden bahsediyorum sana, Acı çekiyorum görüyorsun,bilyorsun. Bir sır çoçuksun benim için, Baştan çıkarır gibi açığa çıkardın beni, Bana sevgiyi öğrettin, Bir türlü öğrenemediğim sevgiyi, Seni kimseyle paylaşmak istemiyorum biliyor musun? İçimde gizlenen duyğuları sen bilemezsin. Belki de bilmek istemezsin kimbilir? AYRILIK MI? BENİ AŞKA TERKETTİĞİN İÇİN SEVİYORUM SENİ! |
ARTIK SEVEMIYORUM O baslamisti seni seviyorum diye Bende sevmistim ölesiye Gezip, dolasir, konusur kene Bende kanmisim onun her sözüne. Nerden bilirdim sonunun böyle gelecegini Bir anda beni terkede bilecegini O mavi gözlerin yalan söyleyebilecegini Bir anda dünyami yakabilecegini Bilmen simdi basksini severmi Onuda sonunda benim gibi edermi Yalniz sunu biliyorum Tek onu sevdim baskasini sevemiyorum. |
Her Insan Öldürür Sevdiğini Her insan öldürür gene de sevdiğini.. Bu böyle bilinsin herkes tarafından, Kiminin ters bakışından gelir ölüm, Kiminin iltifatından, Korkağın öpücüğünden, Cesurun kılıcından! Kimisi aşkını gençlikte öldürür, Yaşını başını almışken kimi; Biri Şehvet'in elleriyle boğazlar, Birinin altındır elleri, Yumuşak kalpli bıçak kullanır Çünkü ceset soğur hemen. Kimi pek az sever, kimi derinden, Biri müşteridir, diğeri satıcı; Kimi vardır, gözyaşlarıyla bitirir işi, Kiminden ne bir ah, ne bir figan: Çünkü her insan öldürür sevdiğini, Gene de ölmez insan.. Oscar Wilde |
| Saat: 08:50 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık