|
BAHAR GELME ÜSTÜME Bahar, yalvarırım çek git işine! .. Salma üstüme çiçeklerini aklımı çelme! .. Her sabah çimenlerin çiyden ürpererek uyanıyor bahçemde; sonra güneşle oynaşıp tütsülenmis¸ gibi buğulanıyor. Ne zaman sokağa çıksam badem ağaçları salkım saçak çiçek... Kavaklar kıpır kıpır, ıslık ıslığa meltem... Kırda dayanılmaz bir kekik kokusu, toprakta türlü çeşit börtü böcek... Yapma bunu bana bahar, Böyle üstüme gelme...! Zaten damarlarıma zor zaptediyorum kanımı... Çoktan cemreler düşmüs¸ beynime, yüreğime... Kalbimin buzları erimis¸ Göğüs kafesimde ne idüğü belirsiz bir kıpırtıyla geziyorum nicedir... Bir de sen çıldırtma beni... Krizdeyim ben... tembelliğin sırası değil, uyamam sana... Al git serçelerini sabahlarımdan, çağlalarına, kokularına hakim ol. Meltemlerine söyle, deli gibi ıslık çalıp sokağa çağırmasınlar beni... Bulutların üşüşmesin başıma... Girme kanıma benim... yoldan çıkarma...! Sen ki en cilvelisisin mevsimlerin, afrodizyakların en etkilisi, Sevdanın suç ortağısın. Kıyma bana...! Biliyorum çünkü, yine kandırıp yesillendireceksin aşka; gövdemi azdırıp sonra birden çekip gideceksin. Tam kanım kaynamışken sana, toplayıp allarını morlarını, beni bir kuraklığın ortasında terk edeceksin... O iple çektiğim ışığın, dayanılmaz olacak o zaman... Ne o delişmen sabahlar kalacak, ne günaha çağıran çapkın eteklerin uçuştuğu günbatımları... Tembel kuşların şakımaktan bitap, ebruli çiçeklerin kokmaktan... Buselerin nemi kuruyacak çöl rüzgarlarında... Yeşerttiğin çiçekler, yürekler solacak; damar damar çatlayacak ruhumuz... Hayat, bir ezik otlar diyarına dönüşecek yeniden... yüreğim viraneye... Her bahar sarhoşluğu gibi, geçecek bu sonuncusu da... Ebedi bahar, bir başka bahara kalacak. İyisi mi, hiç azdırma ruhumu bahar... Iş¸ açma başıma... Git işine! Yoldan çıkarma beni! .. can dündar |
Benim Unuttuğum Kadarını Sen Özler Misin? Unuturum Unutmak zor değil Unutmak acı Unutmak zor değil Unutmak yazık Unutulmaz kimse yok bende Bir sana kıyamadım Gücüm yetmedi seni yok saymaya Kollarımı açtığım kadar unuttuğumsun Açamadığım kadar özlediğim ; Benim unuttuğum kadarını sen özler misin ? Ceyhun Yılmaz |
UNUTMAKTAN GELİYORUM 'Gitmeler bana kaldı' Daha üç adım olmadı çıkalı bu sevdadan Ayrılığın kokusu hala üzerimde Avuçlarımda buzdan bir alev Yüreğimde yepyeni bir ateşkes Gitmeler bana kaldı yine bu aşktan Bütün sayfalarım sil baştan Sonu nereye varacak bilmiyorum Oysa içimde inadına yanan bir mum Dokunma ellerime-sönmedim daha Unutmaktan geliyorum. Daha dün kirpikleri kadar yakındım ona Her gece düşlerinde sabahlıyordum İşte orada köşebaşında bıraktım ellerini O bana Ben ona ağlıyordum Son tetiği gözleri çekti gözlerime Kanıyor kanıyordum Ölüler yalan söylemez bilirsin Deliler gibi seviyordum. Daha biraz önce Onu öpen bu dudakları aynalarda parçaladım Onu okşayan bu elleri bir yangında bıraktım Ona gülen bu gözleri zindanlara attım Yüreğim ayazda Kaç şiirim çığlıklar attı ardından bilemiyorum Bavullar dolusu hatıraları bir mağaraya taşıdım Yalnızlığımı bir dağ başına Kendimi nereye koyacağımı bulamıyorum Ne olur ayıplama beni Susmadı daha gözlerim Ağlamaktan geliyorum. Zıpkın yemiş balıklar gibiyim Şimdi bir ıslık bile dağlar yüreğimi Bir eski şarkı yağmalar bütün uykularımı Çıkmaz sokaklarda kaldım biliyorum Başım dönüyor, ben dönüyorum Acele etme ne olur bekle biraz Daha yakmadım bütün gemileri Daha yırtmadım dönüş biletimi Öyle yorgun öyle bitkin ve öyle sürgün Unutmaktan geliyorum... Ahmet Selçuk İlkan |
seninle hiç istanbulda olamadık göremedi istanbul ikimizi ne emirganda semaver tüketebildik ne aşiyanda hüzün bir tepeden seyretmek için bu güzelim kenti ne çamlıca kısmet oldu ne piyer loti hiç bir vapur tasımadı bizi marmaraya bir güvertede seni liseli aşıklar gibi dakikalarca öpemedim ellerini avuclarımda tutupda içimi dökemedim şöyle bir elimi atıpta omzuna kolun belinde yürüyemedim seninle beyoglunda bir sinema yada tiyatro koltugunda parmak uclarıma degmedi dudakların doyulmaz uykulara bir türlü yatamadık seninle istanbulda olamadık duymadı istanbul sesimizi sahaflarda yorulupta kitaplara bakmaktan çınaraltında mola veremedik yada sultanahmette bir müzeyi gezip dostlara ugrayamadık gülhaneden uzanıp sarayburnuna intiharı düşünemedik enine boyuna ne laleliden gecebildik sevgilim ne kendimizden aglayamadım doyasıya sımsıcak gögsünde eski istanbulda gezdiremedim seni yemişte asmaaltında ne kaldırımlarımı gördün ne cayhanelerimi ne cocuklugumu bildin ne gencliğimi seninle hiç istanbulda olamadık saramadı istanbul hiç bizi cılgınlar gibi dolanamadık otobüslerle trenlere binemedik bırak bütününü bu koca kentin sadece bir tek semtin içinde bile olamadık istanbul hiç doymadı bize birtanem biz o'na doyamadık |
Beyaz Güllere Yazık Oldu kırık ezgileri birleştirdim benim en güzel türkümü söylüyorum, sevişirken yalnızken korkuyorken sen yokken ben hep ağlıyorum sana inat, en güzel ben ağlıyorum boğazımda hıçkırık en fazla üç beş gün sürerdi ayrılık mevsim bahardı, yaz oldu adın mihrabımdı, şimdi anmak azap oldu beyaz gülüm son demleri de beyaz güllere yazık oldu yaprakları zamansız sarardı soldu. |
VE SON Yaşamla ölüm arasında gidip gelmek her gün Her gün kararsızca sonunu getirmek saatlerin... Ya uyanırsam diye uyumak geceleri Ya da uyanılamazsıyı düşünmek sabahları. Benden önce ölmüyordun belki de hiç, Kimse düşünemezdi ölmeni en yaşanası çağında Herkes sonsuzdu senden önce,her şey amaçsız Yokken sen tereddütsüzdüm,ölüme ya da yaşama. Kararsızdım yaşamakta ...ya da geçirmekte günleri... Oysa şimdi yaşamalısın diyor bana sensiz geceler Belki bir sabah uyanınca her şey değişmişse eğer, Ve sen varsan...Ya da artık yanımdaysan Dokunabiliyorsam da artık sana sadece düşünmeden Ölümü silmişsem beynimden ve hala yaşıyorsam gerçekten Nefes alışverişinin tadını çıkarabiliyorsam belki, Ya da görebiliyorsam yıldızların en sönüğünü bile Uçurumun sonundan çıkmışsam yukarı ve sen.... Sen de anlayabiliyorsan beni ve hissedebiliyorsan ellerimi Anlatabilmişsem sana neden bu kadar çok sevdiğimi Ya da anlamışsan sensizliğin ve yalnızlığın zorluğunu .. Yaşamanın sadece nefes alıp vermek olmadığını Çözebilmişsem ve hüzün kelimesini silmişsen beynimden Ayaklarım gideceği yeri biliyorsa artık Dolaşmıyorsa sokakları amaçsızca En son ne zaman gözyaşı döküldüğünü hatırlamıyorsa beynim Ya da pınarları kurumuşsa artık gözlerimin,akmıyorsa yaşlar. İşte o zaman,kapat gözlerini ve düşün... Düşün ki ben hiç olmamışım ya da hep varmışım da Hiç seni bulamamışım yolun sonunda. Ve artık tükenen umutlarıma Son noktayı koymuşum.............. |
Gönlüm Sana Kilitli Geceler aynı acı Günler aynı keder Hala sana tutsak gözlerim Hala kilitli gönlüm sana Sanki dibindeyim bir okyanusun Sanki tam ortasındayım bir çölün Ruhsuz bir cisimim sanki Sanki yer kaplamak için varım Sanki seni yalnız yaşamak için hep Yalnızlık, canlılara mahsus Oysa ben sensiz yaşamıyorumki. Ruhsuz bir cisimim sanki Oysa bir cisim bile değiim sensiz |
|
Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,kendimi bulduğumda anladım, Herkesin mutlu olmak için bir yolu varmış,kendi yolumu çizdiğimde anladım, Birtek yaşayarak öğrenilirmiş hayat,okuyarak dinleyerek değil... Bildiklerini bana neden anlatmadığını,anladım.. Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış, Aşk peşinden neden yalın ayak koştuğunu anladım.. Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden, Neden hiç ağlamadığını anladım, Ağlayanı güldürebilme ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş, Gözyaşımı kahkaya çevirdiğinde anladım.. Bir insanı herhangi biri kırabilir,ama bir tek en sevdiği incitebilirmiş, ÇOK ACITTIĞINDA ANLADIM... Fakat hak edermiş sevilen onun için dökülen her damla göz yaşını, Gözyaşıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım Yalan söylememek değil,GERÇEĞİ GİZLEMEMEKMİŞ MARİFET Yüreğini elime koyduğumda anladım.. "Sana ihtiyacım var,gel!" diyebilmekmiş güçlü olmak , Sana "GİT" dediğimde anladım.. Biri sana "GİT" dediğinde "KALMAK İSTİYORUM" diyebilmekmiş sevmek GİT dediklerinde gittiğimde anladım.. Sana sevgim şimarık bir çocukmuş , Her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım ÖZÜR DİLEMEK DEĞİL "BENİ AFFET " diye haykırmak istemekmiş PİŞMAN OLMAK Gerçekten pişman olduğumda anladım.. Ve gurur kaybedenlerin acizlerin maskesiymiş, Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış, Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım.. Ölürcesine isteyen,beklemez sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi Beni affetmeni ölürcesine istediğimde anladım... Sevgi emekmiş, Emek ise vazgeçmeyecek kadar Ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş... Can YÜCEL |
Her an daha çok... Hep yüregimdesin, canımın en iç canısın sen... Yüreğim hep seninle... Her an yanımda, yanıbaşımdasın.. Her gece seninle uyur, uyanınca seni bulurum başucumda, ilk günaydın'ımı sana derim. Seninle otururum kahvaltı masasına, bi lokma da senin için yerim.. Çayımın ilk yudumunu senin için içerim.. Sen diye gülümserim insanlara.. Çiçekleri koklarım sen diye, kokunu içime çekerim, hiç bilmediğim kokunu... Başımı döndürür bu koku, tatlı bir gülümseme yayılır yüzüme.. Ve ben o an sana bir kez daha haykırırım sevgimi... sessizce... Bir sana duyurabilirim sesimi... Kıyıp da koparamam artık çiçekleri, dokunmaya bile korkarım Sen gelirsin aklıma.. Aslında hep aklımdasındır da O an bir başka düşlerim, düşünürüm seni... Her şey susar bir sen konuşursun... Söylediğin her kelimeyi ilk kez duymuş gibi olurum. Biliyor musun suskunluğunu da seviyorum artık Her nefes alıp verişinde bir kez daha şükrediyorum Çok şükür diyorum şükür ki varsın... Bazen de korkuyorum başımı yastığıma koyarken Ya diyorum yarın olmazsa, sen olmazsan, duyamazsam sesini.. Uyumak istemiyorum o an. Sanki uyumadığımda yarın olmayacakmış gibi, Korkuyorum uyumaya.. Bazen gidiyorsun ya hani sessiz sedasız Bir haber alamıyorum ulaşamıyorum ya hani İşte o an sol yanımın sızısı sen gelene kadar dinmiyor.. Biliyorum elinde olsa uçar kaçar gelirsin Mümkün olsa tüm kuşları seferber edersin haber versinler diye.. Ama sen gelince değişiyor her şey Gün bir başka doğuyor, gece bir başka güzel oluyor, güneş bir başka ısıtıyor yeryüzünü Günlerce uykusuz da olsam Gelişinle yeni uyanmış gibi dinç oluyorum Seni çok seviyorum,sessizliğini de seviyorum, suskunluğunu da.. Ama.. Sensizliği asla... Sensizlik dedim de Yanımda olman, yüzüme bakman, bana dokunman hiç önemli değil artık biliyor musun Senin yaşıyor olduğunu bilmek, sağlıklı olduğunu (!!) bilmek yetiyor inan. Ama istiyorum ki sen ağlarken yanı başında olayım, verdiğin yaşama mücadelesinde elinden sımsıkı tutayım. Canın yandığı zaman acını paylaşan ben olayım... Ama... Yokum işte... Yanında olamıyorum en zor anında... Ben seni çok seviyorum Ve kendimi de seviyorum... Seni seven bir yüreğim olduğu için daha çok seviyorum kendimi.. Seni sevdikçe büyüyorum ben... Ben büyüdükçe sen içime sığmaz oluyorsun... Sevgini sığdıramıyorum yüreğime, akıyor yeryüzüne; suya, toprağa, havaya karışıyor.. Ve artık her şey sen oluyorsun, her şeyde senden bir iz oluyor... Önce bakıyorum etrafıma, sendeki renkler yayılmış yeryüzüne, çiçekler büyümüş suyunla, daha bir güzel açmış.. Sonra derin bir nefes çekiyorum senden.. Ne güzelmiş diyorum nefes almak, senin nefes aldığın bu dünyada yaşamak ne güzelmiş.. Seni çok seviyorum bebişim Her geçen gün değil, her an daha çok seviyorum seni.. Her an daha çok... |
| Saat: 12:40 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık