|
Kaç sevdayla Kaç aşk arasında Kaç sevdayla baş başa Doldururken yüreklere Sevinçli esintileri Yem attık kuşlara Pembe, beyaz yalanları Adressiz sürgünlere Hediye ettik sevdaları. |
Bu Gece Ağlayacağım... Birazdan akşam olacak bitanem Yalnızlık aç kurtlar misali Üstüme çullanacak. Ben çaresizlik içinde Sana teslim olacağım Kör sağır gecelere tutsak Sana mahkum yaşayacağım Özlemin devleşecek içimde Yüreğim titreyecek Ellerim soğuyacak sensizlikten Dudaklarımdan, şarkımız dökülecek Yarım yamalak, bir kez daha Seni sensiz yaşayacağım... Bu gece ağlayacağım sevgilim Hangi saatte bilinmez Kendimi bir kenara çekip sorgulayacağım. Ne yapmak istiyorsun, böyle nereye gidiyorsun deyip, Biraz da çatacağım. Hatırladıkça seni Sevdan kokacak evimin her yanı. Sensizliğin çaresizliği çökecek Kan gibi yüreğime Kahredecek yokluğun beni milyon kere... Bu gece ağlayacağım sevgilim Sen de benimle ağlayacaksın Uzaklarda bir yerlerde Biliyorum, biliyorum ki Yüreğin yüreğime değecek. Aynaya baktığımda Hep ben yerine sen olacaksın. Adını bile bilmediğim bu duygular için Sen de, sen de benimle ağlayacaksın... |
SEVGI Merhaba gülen gözlü arkadasim, dudagindaki tebessümü kaybetmemissin daha. Ne güzel dünyaya gülen gözlerle bakabilmek ve insanlara tebessümler saçabilmek senin gibi. Biliyorum, üzülüyorsun donuk gözlerle karsilasinca. Ne yapalim arkadasim, herkes senin gibi olamaz . Duyabiliyorum " Hayir olmali" dedigini. Haklisin arkadasim, aslinda bütün insanlar senin gibi olmali. Bilseler bir tebessümle neler yapabileceklerini, bir çocugun gözlerindeki isiltiyi bir tebessümle nasil görebileceklerini, sikintilarla dolu bir insana nasil dünyalari vereceklerini bilseler ve gülen gözlerin buzlari nasil erittigini, kalpleri nasil birlestirdigini bilseler, eminim onlarda senin gibi olmak isterlerdi... Ve sevgi saçiyorsun gülen gözlerinle arkadasim. Saf ve hiç bir beklentisi olmayan bir çocuk gibi. Hayir arkadasim, sevgi, sadece sevgiliye duyulmaz . Sevgi evrensellikdir.. Hiç kimse altin yiginlari gibi kasasina kilitleyemez onu. Onun yeri kalplerdedir. Bir annenin kalbindedir, onun yeri çocuguna verebilmek için. Onun yeri bahçivanin ellerindedir, sevgi tohumlari saçabilmek için. Evet... Sevgi heryerdedir.. Yeter ki sen onu bulmak iste. Sevgiyi bulmak kolay... Zor olan onu elinde tutabilmekte. Unutma arkadasim, sevgiyi duyabilmlekle de is bitmiyor... Sevgiyi göstermek de gerekir. Hayat kisa arkadasim bugün olan yarin yok. Sevgiyi göstermek beklemeye gelmez, yarin çok geç olabilir. Elindekini kaybetmeden kiymetini bilmelisin. Biliyorum arkadasim, bana hak veriyorsun. Simdi kos sevdiginin yanina.. Önce, ona gülen gözlerle simsicak bir gülümse ve "Seni seviyorum" deyiver içinden gelen en sicak sesinle. Hayir bunlar komik seyler degil arkadasim.. Seni seviyorum anne, baba, kardesim, arkadasim vs. demek komik degil. Bu senin gibi bütün canlilara karsi sonsuz bir sevgi duyan bir insan için hiç de zor degil sadece biraz cesaret arkadasim. Bu, yalnizca yüreginin buz kapladigini, taslastigini zanneden insanlara biraz zor gelecektir ama onlar da senin gösterdigin cesareti gösterdiklerinde, kalplerinde sevgi kipirtilarini hissettiklerinde ve aglamayi ögrenebildiklerinde inan hersey onlar için ve bütün insanlar için daha güzel olacak. Evet arkadasim, gülmek varken surat asmak niye, güldürmek varken aglatmak niye, güzel sözler söylemek varken kalpleri kirmak niye? Hayat çok kisa arkadasim.. Ve bu dünyadaki hiçbirsey kirilan kalplere degmez . Simdilik hosçakal arkadasim yine gel. Yanina senin gibi gülen gözlü, yüregi sevgi dolu insanlari alip yine gel olur mu? Beni fazla bekletme... Çünkü yarin burada olamayabilirim. SEVDIKLERINE "SENI SEVIYORUM" DEMEK IÇIN GEÇ KALMA ! |
Ağustos Çıkmazı Beni koyup koyup gitme, n'olursun Durduğun yerde dur Kendini martılarla bir tutma Senin kanatların yok Düşersin yorulursun Beni koyup koyup gitme, n'olursun Bir deniz kıyısında otur Gemiler sensiz gitsin bırak Herkes gibi yaşasana sen İşine gücüne baksana Evlenirsin, çocuğun olur Beni koyup koyup gitme, n'olursun |
Sen beni bilmezsin.. Bilemezsin elbet.. O kadar güçlü, o kadar dirençli dururum ki yaşama, O kadar umursamaz görünürüm ki yokluklara karşı, İçimdeki kırılgan yok sanılır.. Bir başıma bir dünya olduğum bilinir.. Oysa içimdeki yaşamı canlı tutmak için; Güneşe gereksinimim var benim.. Güneşi az gördüğüm zamanlar kışım coşar, Donar akışkan arzularım sevinçlerim ve umutlarım.. Yaşam can sevdiklerimin ısısı ile sürer gider.. Bir rastlaşma ışığı ile aşkın cemresi düşüverirince topraklarıma, Isınmaya başlar yeryüzüm.. İçimin karıncaları hareketlenir, Midemin kelebekleri deler kozalarını, Uumut ağaçlarım çiçeklenir.. Bir güzellik gelip yerleşir üzerime.. Ama aynı anda görmüş geçirmiş dünyamın Derinlerindeki endişe magması da kıpırdanmaya başlar.. Yalancı baharlardan biri mi bu yeni ışık..? Sorusu korku volkanlarımı hareketlendirir.. Donan kurban verdiği meyve çiçeklerini anımsayan ağaçlarım hüzünlenir.. Bir ağlamak tuttururum sessizce ama çağlayanlarca.. Bak yeni vuran ışığım, Eğer hemen çekip gideceksen en iyisi hiç dokunma tenime.. Bir baharı başlatıp yaza erdiremeyeceksen git hemen.. Yazdan sonbahara akıp kışa geçmek de acıtır elbet, Ancak yaşanmışlıkların tadı yeni umut tohumlarını da bırakır içime.. Ama yalancı baharlar yıkar da geçer.. Ve inan yeni yıkıntılar yaşamak yorar yaşını almış yüreğimi.. Hangi baharsın söyle.. Yalancısı isen n'olur hiç gelme.. |
Akşamda Çocuk Sezgileri İyileşmez çocukluğum yüzündendir Bu dalgalar arasında gidip gelişim Bilge ve güngörmüş martılarla Benim işim sevinç, aşk bana göre Hele gün başladı mı sancılanmaya Başıma gelenlerin hemen hepsi İyileşmez çocukluğum yüzündendir İyileşmez çocukluğum yüzündendir Ölü resimleri gibi solgun yüzler karşısında Duyarsız kalışım, hatta inatla susuşum Boş tutkuların, anlamsız korkuların Kirli yağmur suları gibi biriktiği Akşamlardan güle oynaya geçişim İyileşmez çocukluğum yüzündendir İyileşmez çocukluğum yüzündendir Dağların ve denizlerin durmadan devinişi Beni çağırması bütün uzakların Birdenbire rüzgârlarla uzaylara açılışım Herşeyimin birden maviye kesmesi İyileşmez çocukluğum yüzündendir |
İdam Fermanı Güzel başlamıştık sonu gelmedi Sevgimi kalbimden kendin kopardın Sana bu cezayı kimse vermedi İdam fermanını kendin çıkardın Kalbime yıllarca tuzak kurdurup Tertemiz aşkıma hançer vurdurup Sonunda hakime kalem kırdırıp İdam fermanını kendin çıkardın Kaç kere işledin gönül suçunu Ne çıkar yolsan da şimdi saçını Geç kaldın dökmeye bu göz yaşını İdam fermanını kendin çıkardın |
Akşamla bak yine gül rengi buhurdan Bin bir hülyaya acık penceremin camında. Sukut örüp bu sıcak sonbahar akşamında Bir alem doğdu yine giden günün ardından. Sardı o her akşamki sessizlik yokuşları, Bir alem doğdu yine giden günle beraber; Geldi medar ellerinden beklediğim haber 'Baş cıvıltıya can evimin kuşları.' Gördüm giden günün ardından sulara dalan Gözlerin yeni bir dünyaya açıldığını, Bir ustura alemine yaklaşıldığını, Bu aksam kuşlarının ufuktan koptuğu an. Kuruldu bir alem her günkü dünyamdan uzak, Kaybolduğum düşünceye ve kendime yakın. Kuşlar... dizi dizi kuşlar.. kuşlar akın akın.. Rüyam benden bu aksam ve ben rüyamdan uzak... |
Sen hiç sabahın altısında sevdin mi?.. Bir kaç saat önce soytarılık yaparken; eğlenceden, neşeden edindiğin maskeyi, aylar sonra göz yaşlarınla düşürdün mü?.. Utandın mı kendinden? Meteoroloji illa ki kar beklerken doğan günde, hiç durmaksızın yağan yağmurdan çekindin mi?.. Ve merak ettin mi, nereye gidiyor bunca göz yaşı, bunca yağmur?.. Yaşanılan ne varsa sıraya giriyordu sanki... Söküp atsam... Her neredeyse deşip çıkarsam... Yoook... Yoook kalsın orda!.. Unutmadan bu telaşı... Yağan yağmuru... Birikmiş anıları... Eve koşmalı... Sen hiç sabahın altısında kaleme kağıda sarılıp yazdın mı?.. Uykunun en sıcak yerindeyken bir çoğu, belgeledin mi yalnızlığını... Yürümek geçti mi aklından Fethiye Caddesi boyunca?.. Yağmur olmak istedin mi?.. Kimse duymayacak nasıl olsa... Bağıra bağıra ağlamak düştü mü usuna?.. Sen hiç sevdandan tiksindin mi?.. Hayasızca umutlandğın için... Bittiğini kabullenemediğin için... Ve lanet ettin mi böylesine bir bahta?.. Sen hiç şükretmenin keyfini ıska geçtin mi?.. Uykuların zehir zıkkım oldu mu?.. Sen hiç............. Hiç! |
Alaca Karanlık Dayan bakalım, Dağları delen Ferhat! Dizboyu çamurdasın. Bütün gün parkta uyuyan insanların, Resmini çizen Ömer, Aslan Ömer! Haklısın... Yaprağın yeşili, Vay anam vay! İçimi dağlar göğün mavisi. Dayan bakalım, Dağları delen Ferhat! Vakit alacakaranlıktır şimdi. |
| Saat: 08:50 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık