|
Her Aşk Bir İnsan sonunda sen üfledin üfledikçe susamların peşine takıldım gittim ben de istiridye mevsimlerine her aşk bir insan her insan bir aşktan artakalan yaşam, iki susam tanesi nefesinden gelen fırtınayla yuvarlanıp uçan uçup kaybolan bitti bir gece de gitti her yarına herkes kalan sen yerindesin biliyorum ama sormuyorum kimliğini artık; artık "kimselik" in kimlik demek ki, her aşk bir insan her insan bir aşktan arta kalan |
Bir Martı Çığlığı Bir çocuktan aldık gülücüğü biz, Bir sokak şarkıcısından ağlamayı. Hiçbir zaman kocaman bağıramadık. Geceyi yırtan sesimiz olmadı bizim. Kırılmadı ellerimizde gül dalları mor menekşeler. Nergisler de solmadı ellerimizde. Sadece kuşların kanadına aşk yazıp kaçıyordu ellerimiz. Ellerim ellerini değiyordu susarken. Nafile bir kaderin esiri değildi yüreğimiz, Esmer bir gecenin umudu. Umuttan yana unuttuğumuz bir dünyanın ortasındaydık ikimiz. İkimiz vardık, sadece ikimiz. Ne esen rüzgardan medet umardık, Ne de ay ışığından. Bir şiirlerimiz vardı avuçlarımızda. Bir de dualarımız dudaklarımızda. Gözünde baharın kokusu, ellerinde yüreğim. Yüzündeki tatlı pembelik, alıyor gözlerini benden. Ellerim ellerini değiyordu susarken. Hüzünlenince zor bir akşamın sabahı, Gözlerimiz kayardı ufuktan. Şarkılar söyleriz; hiç eskimez yüzümüz. Bir bahar solar şarkılarda, Bir deli rüzgar öper yüzümüzü, Çatlak dudaklarımızı bir biz. Hiç sevmedik ölümü biz. Hiç böyle yalnız da kalmadık. Solunca başka bir akşam hiç ağlamadık. Kor alev düşse de yanmadık. Ayaz vurmazdı yüzümüze. Biz güçlüydük. Güneşi anlat bana. Kanadına aşk yazıp kaçtığımız kuşları. Kırılan gül dallarını, Açmadan solan son geceyi. Esmer bir gece olsun avuçlarımızda. Serin bir seher vakti, Bir çay içimi dudaklarımızda yine aynı dua, Yüreklerimizde yine aynı umut. Şarkılar söyleriz aşktan yana, Ellerin avuçlarımda. Dudaklarımızda demli bir öpücük. Koca bir geceden beklediğimiz bir demet yıldız çiçeğiyse, Koca bir sabahtan beklediğimiz bir tutam umuttu. Hiç sevmedik ölümü biz, Hiç böyle yalnız da kalmadık. Ne esen rüzgardan medet umardık, Ne de ay ışığından. Bir şiirlerimiz vardı avuçlarımızda, Bir de dualarımız dudaklarımızda. Bir bahar solar gözlerinde, Bir gün batımı ufuktan, Bir martı çığlığı kopar yüreklerimizden Ve sonra yıkılışı hayatın umarsız. Aklımız almıyordu ölümü. Çok küçüktü aklımız ama, Koskocamandı yüreğimiz. Yumruk kadar da olsa koskocaman. Bir çocuktan aldık gülücüğü biz, Bir sokak şarkıcısından ağlamayı. Ağlasam sen de ağlar mısın bebeğim? Anlatsam bir daha dinler misin aşkımı? Dinlesem anlatır mısın aşktan? İstesem bir parça da bana vermez misin kara topraktan? Bir yürek kadardık ikimiz, bir dünya kadardı yüreğimiz. Bir çocuğun üşüyen yanaklarının pembeliğinden sor beni. |
Hazan Bahçeleri Kalbim yine üzgün, seni andımda derinden Geçtim yine dün eski hazan bahçelerinden Yorgun ve kırılmış gibi en ince yerinden Geçtim yine dün eski hazan behçelerinden Senden boşalan bağrıma gözyaşları dolmuş Gördüm ki yazın bastığımız otları solmuş Son demde bu mevsim gibi benzimde kül olmuş Geçtim yine dün eski hazan bahçelerinden |
Kadıköy Martıları Seninle yakalar oldum Kaybolan umutları, Müjdeledi sanki Kadıköy martıları... Rıhtımda seyrederiz Renkli manzaraları, Elçisidir maviliğin Kadıköy martıları Ufku sarmış mavilik Bin bir güzellik, Ne güzellikler doğar seninle, El ele koşarız sevinçle Kim onaylamaz bu umutları; Alkışlar oldu Kadıköy martıları... |
Nefes Almanın Tadını Alamıyorum Artık Nefes almanın tadını alamıyorum artık, İçime çektiğimde,hangi duyguları hissettiğimi bilemezsin. Ya artık her şeyin sonundayım, Ya da bu sonların başlangıcında. Sonların başlangıcındayım sanırım, Ağır geliyor artık hayat. Acı çekiyorum artık, Dilediğim gibi sevilmiyorum galiba. Artık yavaşlamaya başladım, Koşmayı unuttum gitgide, Yürümeyi unuttum. Anla artık geçen zamanı. Hiç gördün mü sensiz halimi, Baktın mı hiç sensizlikte,gözlerime. Mutlu olmak isterdim, Yanlışlarla dolu hayatımda. Bir yanlışta sen misin yoksa. Hatamı yaptım seni sevmekle, Kötümü yaptım gözlerine bakmakla. Bir ömür taşımak isterdim omzumda. Sevgimi hissetmeni isterdim, Aşkım olmanı isterdim şu hayatta... Yutkunma,üzülmede dinle sadece. Seviyorum seni anla. Gülmeyi unutma benim gibi, Acıyı hisset benim gibi, Umutlu ol hissettiğin gibi, Anla artık seni sevdiğimi. Türkü tadında yaşamak isterdim, Şu hayatı. Gülmek isterdim sensizliğimde, Bulamam,bu mutluluğu kendimde, Seviyorum seni anla. Ben sana mecburum demiştim, Anlatmak istedim şiirimde mecburiyetimi. Adımı da değiştirdim artık. Umudun yerini hüzün aldı bu günden sonra.. Seviyorum seni anla, Anla artık sana olan aşkımı... |
Hiç olur mu bu? "Ölürsen affetmem," deyip yüreğimi dağlıyorsun, Beni de ağlatıp göz yaşlarına boğuyorsun, Neden sen kendi Allahına bunu sormuyorsun ? Ona inanmıyorum, diye niye bana kızıyorsun ? Gelecek yıl kızının gidişini düşünürsün, Beni de tâa 30 yıl evvellere götürürsün. Ne yapacaksın, kızın büyüyünce kötürümsün, Ama gene de boynunu büküp onu düşünürsün. Bana,"Galiba yine sen haklısın," diyorsun, Bunu kaç kez söyleyip hep aksini yaparsın, Durup durup babanın yüreğini hep dağlarsın. Sonra da "ne haltettim ben," diye ağlarsın. Yo yo Ayşeciğiğm, manasız olan hayat değildir, Onu manasız yapan, senin aptal ahmak eşindir, Beni dinlemeyip ağlatmak da senin işindir, Sen ne dersen de, seni sevmek benim işimdir. Yoo Yo; inanın kat'iyen olmaz, İnan, Necdet Ayşeyle Fatoş'suz olamaz, Olsa da zaten onun hayatı olmaz, Sen ne dersen de, o, sizsiz olamaz. Onun için üzülme nasıl olsa görüşeceğiz, Ama bilmem şu hasreti biz nasıl gidereceğiz ? Ya sonra nasıl boynu bükük buraya döneceğiz ? Dönüpte bizi sizlerden edenlere söyleneceğiz . |
Nefesimsin Sen bir çiçek değilsin ki ; sonbahar geldiğinde dal dal kuruyacaksın sen bir gün değilsin ki ; gece olunca karanlığa karışacaksın sen bir şiir değilsin ki ; son satırında sonra noktayla sonlanasın sen nesin biliyor musun? Yasadıkça seninle devam edip seninle biten içimdeki nefessin sen.. Ve biliyorsun ki ben nefessiz yaşayamam. |
Bilmiyorum seni özlediğimden mi böyle pembe battı gün yoksa günbatımı mı neden oldu bu hüzün söyleyemediğimden mi seni özledğimi veya çok özlediğimden mi söyleyemiyorum, bilmem ki bu çetrefil bu kördüğüm bu girift sevda tıpkı dar kapı yıkık köprü karanlık oda ne anlatılabildi ne anlaşılabildi ve ne de bitti belki korkuttu seni öyle büyük ki bu sevgi itti. |
Nefesini Özledim Öyle yalnızımki su kalabalığın arasında Beni ben olmayan anlayamaz Hersey yazılamıyor bu satırlara Gözler bile kalbim kadar ağlayamaz... Nerede sığınaklar o taştan duvarlar Savasmı yıktı o kuytuları Hatırla bırakıpta habersiz gidenleri Rüyalar vardır ki kaçırır uykuları... Ben dogdum doğalı böyle acı çekmedim Dost bildiklerimden *****lik görmedim Gelmeyecekmi sandın verdiğin süre Seninle arama duvar örmedim... Bekledim seni hergün göreyim diye Bana söz verdiğin o eski yerde Kaybediyorum sabrımı artık Varsa söyle aramızda bir perde.... Doğan büyüyor, günler geçiyor Aklarmı düşmedi ipek saçına Gelsen diye dualar ediyorum Ölsen ben, ölsem sen kalacaksın bir başına.. |
Hesap Ver Hele bir düşün ki gözümün nuru Bu kadar parayı sana kim verdi Bazı fukaraya bulma kusuru Mesti kundurayı sana kim verdi Anadan doğunca kürkün var mıydı Uryan gelmedin de borcun var mıydı Torba torba mecidiyen var mıydı Tükenmez parayı sana kim verdi Kuş tüyü döşekte yattın uzandın Haftada bir çeşit geydin özendin Aferin aklına sen mi kazandın Şu tompu tarlayı sana kim verdi Dinle Ruhsati'yi ne deyem sana Sana bir öğüttür sanma ki çene Çalışmayla verse verirdi bana Bu köşkü sarayı sana kim verdi |
| Saat: 20:37 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık