|
SONU OLMAYAN BİR HAYATTA SONSUZ HÜZNE GİDEN TÜM YOLLARDA ÖLÜMÜ KOYDUM AVUCLARİNA............. SAR ÖLÜMÜ SİKICA SAKİN BİRAKMA CÜNKÜ SEN BİRAKSANDA O SENİ EN CARESİZ ANİNDA BULUR UNUTMA BELKİ ASK SEVGİ DEĞİL AMA HERAN ÖLÜM GİBİ AVUCLARİNDA KENDİNE AİT BİR HAYAT TASİRSİN TAKİ AYRİLİK ALNİNİN ORTASİNA KURSUNU SIKIP GİDENE KADAR SEN KENDİN VE UMUTLARİN İÇİN YASARSİN..... |
Bu dua şuan Haksız yere cana kıyanlara insanlara işkence edip eziyet edenlere, öldürenlere ve tüm kötülere ve zalimlere yazılmıştır. Bismillâhirrahmânirrahîm Zalim bu sana son sözümdür..! Bütün meleklerin ve yaratılmışların ve her yaratılmışın rabbi olan yüce ALLAH'ın laneti senin üzerine olsun ve sonunda inşaallah Cehennemin dibini bulursun AMiN. Yüce ALLAH cehennemde senin azabını kat, kat arttırsın ve seni ve senin gibileri destekleyenleri sonsuza kadar o korkunç alevli cehennemde tutsun AMİN. Yarabbi onları yeryüzünde de cezalandır bütün güçlerini bitir, her türlü soylarını kurut yeryüzünde de onlara azap üstüne, azap ver AMİN. HASAN BEYAN http://www.antoloji.com/siir/media/75/www_antoloji_com_504075_316.JPG |
BİTMİŞ BİR HİKAYENİN SONUNU YAZMAYA CALİŞİYORUM SATİRLARİ BİRLEŞTİRMEKTE ZORLANİYOR YÜREĞİM... HER NOKTASİNDA ÖYKÜNÜN ÖLÜMÜ ANİMSİYORUM. SONU NASİL OLMALİYDİ DİYORUM... NASİL BİTTİĞİNİ HATİRLAMİYORUM... BASİNDA NE YAPMİŞTİM? NELERE UMUT BAĞLAMİŞTİM? SONUNDA HANGİ UMUTLARİMİ YİKMİŞ HANGİLERİNİ YAKMİŞTİM? BİLMİYORUM... HATİRLAMİYORUM... ÖYKÜ DEVAM ETTİKÇE BEN BİTİYORUM... O UZADİKÇA BEN KİSALİYORUM HER SAYFADA BİRAZ DAHA TOPRAĞA YAKLAŞİYORUM AN VE AN YANLİZLİĞİMİ YAZİYORUM... VE YANLİZLİĞİMLA YOK OLUYORUM... SENSİZ... SESSİZ... ÜMİTSİZ... |
Sensizliğim Sensizlik yolumun üstü Akşamüstü yorgunluğumu attığım Görünmez limanlar bulup Gönlümce demir attığım Sonbahar gönlümün üstü Anılarımı sararttığım Unutmak için Unutmamak için İçime kapandığım Yüreğim diz üstü Duruyor kımıldamadan Kemiklerim yokolasıya Seni bekliyor Sevgim yalnızlığa sürgün Sevgim ağıtlarını yakıyor Ayakta ve yalınayak Limanlarım yağmalanıyor Dili damağı kuru bir aşk Molozlarından oluşamayan evim Sadece derim ki Sensizliğim,sensizliğim. |
Geceden Kalan Uyanıyor İstanbul, Bir sis perdesi altında Gün doğuyor yavaş, yavaş Kimine göre ışıltılı Kimine göre ışıksız Kimine eğlenceli, kimine hüzünlü Sıcak geceden, soğuk geceden Tok uykudan, aç uykudan Uyanıyor İstanbul… Güneş cömert, Herkese eşit sunuyor Işığını, sıcaklığını, Mutluya, mutsuza Umutluya, umutsuza Tok yatana, aç yatana Ekmek peşinde koşana Hırlıya, hırsıza Herkese yetiyor Müthiş adalet, Tanrı’nın adaleti… Uyanıyor koca şehir, Kimine hoş, kimine boş Uyusa boş, uyansa boş… Bir yandan da, Sobaalarında kuruu da meşe, ya-nı-yor efemm… |
Yaşadıklarımdan Öğrendiğim Birşey Var Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var: Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır Kopmaz kökler salmaktır oraya Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına İnsan balıklama dalmalı içine hayatın Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın Değişmemelisin hiç bir şeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var: Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe,bütün evrene karışırcasına Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana ... |
Barışa Davet Yak aşkınla yansa da mihrabım Hep hırpalandım sensiz viranım Az mı gittim uz mı gittim firarım Arpa boyu düşüncelerde kararım Gözümden akıyorsun aşk yüklü Barış güvercinlerim hasret ötüşlü Kan davası mı var sen de dönüşlü Şiirlerime baksana hep barış süslü İnan sana hala bin bir canla bağlıyım Bir gülümse rüyalara tekrar dalayım Sende doğayım sen gibi sende kalayım Yak kül et külünden bülbülün olayım. |
BEKLEYİŞLERİME Hayalimin bir seher vakti cama yansımasında sürünerek dizlerimin üstüne... Bir camın bakışlarına baktım ve en yorgun soluğumla cam buğulandı.... Ardından umut adına ne beklediysem... Ürkek bir ses yankılandı içimin kıvrımlarından ardından heyhatlara boğuldu gözlerim zamanın bir damla suda eridiği vakit... Ben çok uzaktım en kutsallarıma...'SANA' Düşlerimde bir heyelan başladı ansızın,kaçtım, zamanın bir damla suda eridiği vakit ben, çok uzaktım en yakınımdan bile...'SENDEN' Beklemek fiilinin, en olgun meyvaları çürüttüğü vakit... Direnmek siliniyordu lugatımdan,yeniliyordum... Akşamın ruhuma, bir zehir gibi karıştığı an ben, çok uzaklardan kendime yetişmenin kavgasında... Sen yoktun, zamanın benim için tükendiği yere kadar bile! sen yoktun yar, ben hırçın ırmak olup aşındırıyorum sabır taşlarımı sırrına bir sır basıp... Kendi sırrıma kadem bastım sanarak yine de, ruhların birbiriyle aşkı olacak ki bekleyişler üretiyorum en solgun yanlarımdan... Bilmiyorum, gelecekmiydin seni özlediğim anlara, gelecekmiydin sancılar çektiğim yere... Bu şiirin gözlerinde uyandığı vakit ben, bir kez daha affederek her şeyi unutmuş olacağım, 'İSMİN' dışında... |
Dostları Olmalı İnsanın Dostları olmalı insanın, Aynen gemilerin limanlari gibi Zaman zaman uğradığın Yükünü boşalttığın Dalgalar dininceye kadar beklediğin koynunda Sonra açık denizlere uğurlamalı seni, Geri döneceğin günü bekleme umuduyla Bazen rüzgara o açmalı yelkenini Yanağına konan bir öpücüğün coşkusuyla Halatlarını çözmeli Seni çok ama çok özlemeli Dostları olmalı insanın, Ermiş, bilge, hayatı ezbere okuyabilen Düşünmediklerini düşündüren Seni bir cambaz ipinde güvenle tutabilen Gerektiginde senin için ateşi yutabilen Yolunu ısıtan ustan olmalı, Şekillendirmeyi öğretmeli hayatın çömleğini Sana verebilmeli soğuk bir kış gününde Üzerindeki tek gömleğini. |
AĞLAYAN GECELERİM Yazarım da, üstü kısmen kapalı, Babasız evlatlar, ama babalı, İflah bulmaz yapanlar, yaptı yapalı, Ağlayan gecelerim, bir gelse dile.... Parsel istedi adi, ucuz insanlar, Yaşımla kan akan,o gizli anlar, Ama, anne liğimi alamadılar, Ağlayan gecelerim, bir gelse dile... Ana yım, gerekti baba da oldum, Eksik yanlarıyla sarardım, soldum, An geldi kahırla, saçımı yoldum, Ağlayan gecelerim, bir gelse dile... İttirmedim kimseye, ayakta tuttum, Hazmı zor olanı, gururla yuttum, Onlarla kendime, sade yol tuttum, Ağlayan gecelerim, bir gelse dile... Anaymış, kardeşmiş, sen düşmeye gör, Üç evlat ve beni, hadi bana sor, Utanmazsan, sende yüreğimi yor, Ağlayan gecelerim, bir gelse dile.... O dertler ki kaybetmedim kendimi, Öğrettim yaşamı, maneviyat, dinimi, Onlar için yıktım, kendi bendimi, Ağlayan gecelerim, bir gelse dile... Onlar büyüdü, ben eridim kar gibi, Kimse yoktu yanımda candan, yar gibi, Şimdi onlar hayatım da kar gibi, Ağlayan gecelerim, bir gelse dile.... |
| Saat: 14:53 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık