![]() |
Öyle Bir Gel Ki Ben, Yağmuru dileyen kuru toprağım Sen gözyaşına bulutları sığdır da gel Öyle bir gel ki; Alev alev düşsende dudaklarıma Kana kana içeyim seni Öyle bir gel ki : Çocuğun ******* emdiği gibi Toprağım nemli bulutları delicesine emsin Ben, Güneşini yitirmiş son kardelenim Sen avuçlarına güneşi al da gel Öyle gel ki ; Tenimde asırlık buzlar erisin Öyle gel ki ; Dallarım hep gülüşlerinde filizlensin Ben, Baharını yitirmiş tomurcuğum Sen gülüşlerine baharı giydir de gel Öyle bir gel ki; Üşüyen dallarım mutluluklara saçılsın Öyle gel ki ; Adın hep baharlarla anılsın Ben, Gözyaşını yüreğine hapsetmiş çocuğum Sen gökkuşagını gözlerine giydir de gel Öyle gel ki ; Suskun gökyüzüm gülüşlerinle şenlensin Öyle gel ki ; Kurumuş gülüm sevdanla renklensin Ben, Yıldızlarını kaybetmiş geceyim Sen saçlarına ısıkları taçlandır da gel Öyle gel ki ; Karanlığım gülüşlerinle hep aydınlansın Öyle gel ki ; Acılarım hep sevdanda parçalansın Ben, Çile hamurunda yoğrulmuş yorgun adamım Sen yüreğine ölümsüz sevdanı al da gel Öyle gel ki ; Her nefesini kendime ömür bileyim Öyle gel ki ; Avuçlarından mutluluğun şerbetini içeyim |
Özledim Özledim seni... Güzel ve anlamlı ismin gibi. Özlem duymak sana, Sevgine ve aşkına.. Seni içimde hissetmek, Seni ben, beni sen gibi görmek.. Düşünmek, her saniye her dakika... Aklımın aldığınca seni.. Seni, kendimi ve bana Özlem'i vereni.. Sevmek içini, kalbini ve benliğini, Gidene kadar, gittikten sonra da belki... Birkan Sucaklı |
Keşke Onu düşündüğümü bilse diyorum, Bilse, düşünmese... Sevdiğimi bilse yeter diyorum, Bilse, sevmese... Hem düşünmemek elde değil, Hem düşününce sevmemek, Sevgi sadece dilde değil, Keşke kalbindekini söylesene |
--HAYAT YOLUNDA--- Seyrine dalmışken sevda gülünün Sönmeden alevin, dağıldı külün İsmi bile soğuk gelir ölümün Ürpertir insanı hayat yolunda Sonu meçhul olan yolun başında Ağlamaya başlar dünya hanında Birkaç damla gözyaşı vardır yanında Yazılır defterin hayat yolunda Dönülmez yollara götürür canı Kırılır ömrünün sarsılmaz dalı Silermiş her şeyi ölümün adı Yaralar insanı hayat yolunda Bir zamanlar adı bile olmazken Sonsuza yönelik ümitler varken Bir yanda ölümün seni süzerken Savurur insanı hayat yolunda Son demi hayatın, bitti imtihan Sona erdi bitmez sanılan zaman Musalla taşında yatan şu insan Sonsuza yürüyüşün ilk adımında... |
Öyle bir özlemdin içimde Öyle bir özlemdin içimde, Nice saatler uykusuz, Küf tutan yokluğun efkarlı, Oturup en uzun gecelerde, Suskun bekledi sarhoşluğum seni, Gelirsin diye sabaha belki de, Ellerinde elma şekerleri, Çocuklar yürüdü şafaktan, Uçurtmalarında gökyüzü nefes, Sonu gelmez bir alışkanlıktı, Dağıldı buluşmadan aşkta, Aşkı yaşamayan herkes, Öncesi yok, Sonrasına gündüz bile karanlıktı, Yağmur getirdi akşamlarım, Büyüdümü ne çabuk, Hayatta kalan yanlarım, Düşündürdün beni, Oysa, Ben seni düşlerimde saklardım, Öyle bir özlemdin içimde işte, Bitti mi ne yazık, Öpemediğim zaman gözlerini, Ben aynada yansırdım, Aynalarda ağlardım, Yani, Umurunda mı meselesi, Yollara düştü hüznün cazibesi, Kıyılarında emanet avcısı, Yitik bakışlar donuklaştı, Sonsuzluk mu dersin buna, Aşk bir yalanmış ey sevdalı, Denizlerim tükendi, İçimdeki çöplüğe kaldı martılar, Yüreğim boğuk,yüreğim senden saklı, Öyle bir özlemdin içimde, Günahsız, İçimden bana yasaklı... |
Özledim Geceleri uykumu bölmedin sen. Bu bir itiraftır. Ben böldüm seninkini istemeden. Ansızın uyandığımda, kendiliğimden Gözlerinden öptüm seni. Bilerek değdirdim gözyaşlarımı yanaklarına. Açtın gözlerini, göremedin beni. O bomboş odada hissettiysen eğer, Sakın yanlış anlama beni. Kötü bir niyetim yok benim Sadece gözlerini özledim. Şarkı söyledim bağıra bağıra. Duyup da sesimi katıl diye bana. Nasıl kıydım bilmem uykusuzluğuna Ama kötü bir niyetim yoktu benim Sadece sesini özledim. Kalp atışlarını dinledim elimle. Saçlarını sevdim. Öptüm ellerinden. Hatta biraz da silkeledim. Ama kötü bir niyetim yoktu ki benim, Sadece tenini özledim. Bazı gecelerde Konuştum kendi kendime. Eskilerden söz ettim. Soru sordum, cevap verdim. Kızma ama seninle kavga da ettim. Kötü bir niyetim yoktu ki benim, İnan ilgini, inan sevgini Bil ki aşkını çook özledim. Tünay Özcan |
Gövdemdeki Kurt Sen benim minare boyunda çam gövdeme, yumuşak beyaz bir kurt gibi girdin, kemirdin! Ben barsaklarında solucan Makdonaldı besleyen İngiliz amelesi gibi taşıyorum seni içimde! Biliyorum kabahat kimde! Ey ruhu lordlar kamarası kadın! Ey uzun entarili tüysüz Puankare! Karşımda: demirleri kıpkızıl bir şimendifer ocağı gibi yanmak senin en basit hünerin; yine en basit hünerin senin buzun üstünde bir paten gibi kıvranmak! Soğuk! Sıcak! Kaltak! dur! Yumuşak beyaz kıvrılışlarınla beynime giriyorsun kemiriyorsun! Oraya giremezsin! Onu kemiremezsin! Yumuşak beyaz kıvrılışlarıyla beynime giren kurdu çürük bir diş çeker gibi söktüm! Epeyce ter döktüm! Bu sonuncuydu bir daha olmayacak! |
Kestim kara saçlarımı Uzaktı dön yakındı dön çevreyi dön Yasaktı yasaydı töreydi dön İçinde dışında yanında değilim İçim ayıp dışım geçim sol yanım sevgi Bu nasıl yaşamaydı dön. Onlarsız olmazdı taşımam gerekti kullanmam gerekti Tutsak ve kibirli -ne gülünç öfke be- Gözleri gittikce iri gittikçe çekilmez İçimde gittikce bunaltı gittikce bunaltı Gittim geldim kara saçlarımı öyle buldum. Kestim kara saçlarımı -n'olacak şimdi- Bir şeycik olmadı deneyin lütfen Aydınlığım deliyim rüzgarlıyım Günaydın kaysıyı sallayan yele Kurtulan dirilen kişiye günaydın Şimdi şaşıyorum bir toplu iğneyi Bir yaşantı ile karşılayanlara Gittim geldi kara saçlarımdan kurtuldum |
Öyle Bir Parantez Açtın ki Bende Kalbe hükmediyor varlığın. Yanında olmadan, hiç geçmiyor sanki zaman. Karanlık gönüllerde tüketmişim. Çoktan o dediğimi, uzun zaman olmuş, böylesi mutlu olmayalı, sevmeyeli, göz göze gelip öpmeyeli birini, insan taş kesiliyor yalnızken. Unutuyor hiç olmadık yerlerde kendini, kırıyor anlamadan da olsa herkesi.. Meğer ne kadar da yakınmışsın. Ruhum çıktı seninle, girdiği çıkmazdan. Yollarımda tuzak kalmadı sen varsın diye varım şimdi, yaşamaya sebebim var artık. Gülüyor düşümün gül yüzü. Hüzünleri tek tek attım içimden. Artık ağlamak yok sevgisizlikten seni sevmek var artık. Bırakmak ölüm ellerini, gidersen bitişimi imzalarsın gözlerinle, bir bakışın kırar kalemimi, sen anlamasanda. Öyle bir parantez açtın ki bende, kapamaya yürek ister. Gücün yeterse al, senin bütün (/ / ) taksimler...' |
<B><I><FONT face="Comic Sans MS"> BİR TÜRKÜDÜR YAŞAMAK<FONT face="Comic Sans MS"> |
| Saat: 17:40 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık