|
Ya Râb Belâyı Aşk İle Kıl Aşina Beni Ya râb belayı aşk ile kıl aşina beni Bir dem belâ-yı aşktan etme cüdâ beni Az eyleme inâyetini ehli derdden Yani ki çok belâlara kıl mübtelâ beni Oldukça ben götürme belâdan iradetim Ben isterim belâyı çü ister belâ beni Gittikçe hüsnün eyle ziyâde nigarımın Geldikçe derdine beter et müptelâ beni Öyle zaîf kıl tenimi firkatinde kim Vaslına mümkün ola getürmek saba beni Nahvet kılıp nasib fûzûlî gibi bana Ya râb mukayyed eyleme mutlak bana beni Fuzuli | |
İlkbahar gibi gözlerin Yemyeşil pırıl pırıl, Bakmaya korkuyorum inan. Solmasın diye, Acı çekip yaş dolmasın diye.. Gözlerini anlattım sana gözlerini, Aynada gördüğün, Görünce gurur duyduğun, Gözlerini anlattım... Bakmaya kıyamadığım, Korkudan bakamadığım, Bahar yeşili Gözlerini anlattım sana.. Doyasıya bakmak isterdim, Bahar yeşili gözlerine, Doyasıya bakmak isterdim inan, Gözlerinden, kalbine girmek isterdim inan.. Yılmaz BACACI |
uykusuz belleğimdeki fotoğraf salaş bir gülümsemeden bulutun suya düşüşü uz zamanların... akasya avuçlarında cayır güneşin gözlerini üfleyen rüzgâr söz diplerine izini bıraktığım geçmişim tarihsiz papatya yangını evler ve evlerin saçak altına sığınılmış çocukluğu içinde aynasu odalar yılan yumağına dönüşmeden önceki hali cümle iyiliğin pencerelerden taşan güzelliği ve sonralar... kim uzak kime birbirine yakın ne kim kime nerede neredeyiz kiminle nelerimiz gitmiş kalmışız nelere kimlere demir külçesi omuzlarımda, dizlerim ağrılı uyusam ! geçer mi bugün yarın gökyüzü yine öyle sıcacık masmavi tutar mı ellerimi üşümem sızım geçer mi söyle anne ? kül kül öksürüyor babam ağlamak toplamış sözleri avaz beste yapmış hederden keder tutmuş denizi ayın uyanası yok yatıyor nefessiz alabildiğine gece yeryüzü alabildiğine koyu evler, perdeli uçurumağzında semender bekleşiyor aç yırtıcılar uçuşuyor, uçuşuyorum düşsem yüreğimden bir an didikleyecekler anne uyuyamam geçmişimi deşecekler çocuk gözlerimi S.Sevinç YILDIZ |
Sevda Denizi Deryalara daldığım an, Seni gördüğüm zamandı. Beni en çok mutlu kılan, Bu deryada boğulmamdı. Zıpkın yemiş yunus gibi Gücüm takatim kalmadı. En güzeli yüreğimden, Senin için vurulmamdı. Her gece gezdiğin suda Öldüm haberin olmadı. O kıyıya vuran sular, Dalga değil ağlamamdı. İşte son çırpınışlarım, Hala sesim duyulmadı, Ben sana haykırdım ama Kulakların rüzgar sandı. Ölürken en son gördüğüm Gece kıyıda yatmandı. O,gökyüzünde gördüğün Ay değil,benim sevdamdı. Ömer Faruk Öztonga |
MELTEM KOKUSU... Bilseydin.. kasırgaların öfkesini alnından düşürdüğü hüznü savurduğunu... bilseydin... Onulmaz yerlerinde, kumsalda gıcırdayan teknelerin sesle ağladığını duysaydın dağılırdı mazgallara iç süzüşlerin görürdün kendinden kaçışını Bulutların gözyaşı düşürdüğü gün sana toprak kokusu taşıyacak göğsümün üstünde nice sancılar mavisine bulanan turkuaz düşlerle gök gürültüsü alkışını yapacak en bitti dediğin yerde... Şimdi git... düşer belki yanına meltem kokusu acını temizleyerek arkandan, sürülmüş tarlalarda kalmış son gidişine ellerimi sürerim avuçlarım bereketlenir. Yeniden gelecek yolların sinmişken kokun hazana zaman kırpıntıları kaldı yanımda hatıra kıyılarıma çekilecek menevişli halin epridikçe sevgindeki gerçekle düşeceksin hep tanıdık yanlarıma... Yalnızlığın bakışı değerse en bildik yerlerimle avun şimdi bende kalanlarınla sarıl kendine tangonun verdiği en asil haliyle bırakma belimdeki elini.. Şimdi Rodrigo zamanı ekim özlem biriktiriyor bir yaprağın sarısında sabırsızlanan zamana bir tutam gölge saklıyorum senden unutmayayım diye yarınlara... Nesli YAZICILAR |
Her Şey Sende Gizli Yerin seni çektiği kadar ağırsın, Kanatların çırpındığı kadar hafif... Kalbinin attığı kadar canlısın, Gözlerin uzağı gördüğü kadar genç... Sevdiklerin kadar iyisin, Nefret ettiklerin kadar kötü.. Ne renk olursa olsun kaşın,gözün, Karşındakinin gördüğüdür rengin.. Yaşadıklarını kar sayma: Yaşadığın kadar yakınsın sonuna;ne kadar yaşarsan yaşa Sevdiğin kadardır ömrün.. Gülebildiğin kadar mutlusun. Üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin sakın bitti sanma herşeyi, Sevdiğin kadar sevileceksin. Güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer Ve karşındakine değer verdiğin kadar insansın. Birgün yalan söyleyeceksen eğer; Bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın. Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret, Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın. Unutma yağmurun yağdığı kadar ıslaksın, Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak. Kendini yalnız hissettiğin kadar yalnızsın Ve güçlü hissettiğin güçlü Kendini güzel hissetiğin kadar güzelsin İşte budur hayat! İşte budur yaşamak, Bunu hatırladığın kadar yaşarsın Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün Ve karşındakini unttuğun kadar çabuk unutulursun Çiçek sulandığı kadar güzeldir, Kuşlar ötebildiği kadar sevimli, Bebek ağladığı kadar bebektir. Ve herşeyi öğrendiğin kadar bilirsin,bunuda öğren, SEVDİĞİN KADAR SEVİLİRSİN Can Yücel |
esleğen kokusuydun... Bir sızıyla giriyordun genizlerime Güzlü sandığım yürek Yenik düşüyordu eski bir şarkıya Fesleğen kokuyordun apansız.... Yaşamın uykulu bir yerinde Avuçlarımda yiten tenin Hayindi özleten nefesin Yılları acıtan hüzün ve sen Kış denizi olur üşürdüm kendimde... Sen şimdi, matem eskisi Solmuş yılların fi tarihi, Ne gece, ne deniz Zaman bahçesinin en tenha yerinde Korkulu düşlerden uyanılan Durgun gözlerimde, Bir rüyayı eskitiyor yalnızlık Bir fesleğen kokusu Ve... Sen kalıyorsun ellerimde... Saksısında bir fesleğen gözlerimi sürdüğüm, özlem kokusu...! Nesli YAZICILAR... |
Ya Râb Belâyı Aşk İle Kıl Aşina Beni Ya râb belayı aşk ile kıl aşina beni Bir dem belâ-yı aşktan etme cüdâ beni Az eyleme inâyetini ehli derdden Yani ki çok belâlara kıl mübtelâ beni Oldukça ben götürme belâdan iradetim Ben isterim belâyı çü ister belâ beni Gittikçe hüsnün eyle ziyâde nigarımın Geldikçe derdine beter et müptelâ beni Öyle zaîf kıl tenimi firkatinde kim Vaslına mümkün ola getürmek saba beni Nahvet kılıp nasib fûzûlî gibi bana Ya râb mukayyed eyleme mutlak bana beni Fuzuli |
ÖLÜMLÜ AKARSU Aktığı her yere, Kırgınlığını götüren bir akarsuyum… Ellerine saçıldım… Yüzüne çarpılmak için… Ayaklarının arasından geçerek, Su diyen çocuklarına yetişen akarsuyum… Nice denizlerde kendimi gizledim, Kızaran yüzümü saklamak için… Önündeki bentlerden aşamayan, Asırlık taşları eriten, Doğumundan çok denize öldüğü yer önemli olan, kıvrımlı bir coğrafyayım… Bir ders kitabında ölmeden önce, son isteğim tenine dolanmak, her bir hücrendeki acıyı yıkamak…
|
Ben Seni Sevdim Mi? Ben seni sevdim mi?Sevdim kime ne Tuttum,ta içimde oturttum seni Aldım,okşadım saçlarını,öptüm İçtim yudum yudum güzelliğini Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette Bendeydi özlemlerin en korkuncu Çıldırdım sen ne kadar uzaksan, Aşk değil,hiç doymayan birşeydi bu Ben seni sevdim mi?Sevdim doğrusu Sevdikçe tamamlandım,bütünlendim Biri vardı ağlayan gecelerde Biri vardı sana tutkun;o bendim Ben seni sevdim mi?Sevdim en büyük En solmayan güller açtı içimde Ömrümü değerli kılan bir şeydin Sen benim boz bulanık gençliğimde Ben seni sevdim mi?Sevdim,öyle ya Bir çizgiye vardım seninle beraber Ve birgün orada yitirdim seni Ben seni sevdim mi?Sevdim..... Ümit Yaşar Oğuzcan |
| Saat: 07:26 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık