[Daisy-BT]

Zerrin Taşpınar

Zerrin Taşpınar:
Doğumu: 1947, Ankara
Türk şair, yazar.

Şiirlerini yayınlamaya lise yıllarında başladı. Evlendikten sonra şiire bir süre ara verdi. 3 çocuk büyüttü. 1980'de tekrar yazmaya başladı. Yarın, Varlık, Damar, Evrensel Kültür, Pir Sultan Abdal, Emekçi Kadınlar, Pencere gibi dergilerde şiir, öykü ve denemeler yayınlandı. Pir Sultan Abdal, İnsan Hakları, Cumhuriyetçi Kadınlar (Kurucu üyesi) dernekleri ve Türkiye Yazarlar Sendikası'nın
(TYS) üyesi. TYS'nin 1999-2000 döneminde Ankara Temsilcisi olarak da görev yaptı. 1995-1998 yılları arasında, Edebiyatçılar Derneği'nde Genel Sekreter Yardımcılığı ve Genel Sekreterlik görevlerinde bulundu
Emekçi Kadınlar Derneği onur üyesi olan şair, halen TRT'de danışman ve metin yazarı olarak çalışmaktadır. TYS'de Ankara Temsilcisi iken, Marmara depremini yaşayan çocuklara ücretsiz dağıtılan "Kuş Kanadından Masallar" ve "Kuş Kanadından Öyküler" adını verdiği iki kitap hazırladı.
2 Temmuz 1993'te Sivas Madımak Oteli olayında'nda otelde o da bulunmaktaydı. Kurtulan 35 kişiden biridir.

Yapıtları:

• Bir Ardıç Kuşuyum Ben (1992)
• Anılarda Şimdi (1994)
• Tavra (1995)
• Kuş Kanadından Masallar
• Kuş Kanadından Öyküler

Kaynak: Vikipedi

Susması Toprağın Yarılıp

Esmer akşamların boyutlarında
yağmurdur çağrışmalarla yaklaşan
toprağın yarılıp kuruduğu zaman
yırtıp gökyüzünü
ürkütüp düş pazarlarını reklamların
uzun yangınların ardından patlayan
yağmurdur.

Kan damarlarında bir kentin
her anda ince vuruşlarla varolan
uyanık-gergin
ateşli bir bebeğin ağlamasıyla duyulan
-ilaçsız ve yorgun bir bebeğin ağlamasıyla-
yağmurdur.

Sıcak yaz günlerinin sararttığı otlardan
kanallardan, azalan barajlardan
eksilmiş santrallerden yansıyan
öfkesiyle bilge insanların
katıp önüne –ne varsa toprağa gevşek basan-
yüzeysel ne varsa önüne katıp
geniş sağrılı kısrakların nal sesleriyle yarışan
yağmurdur.

Zerrin Taşpınar

[Daisy-BT]

Anfora

Bir kadın sevdim, ilkyaz yoksulu
fırtına habercisi bir albatros
kuğu boyunlu testi
doldursam sızmaz
eğsem akıtmaz... bir kadın sevdim.

Hırçın bir öfkenin ardından
keşke ölmese dedim
kanasa bin yıl
öpsem gözlerini
bir yıldız düşürsem
gülümser mi...?

Kırmızı toprak oluşur mu bedeninden
yumuşar mı avuçlarımda ıslak
uzayıp genişler mi...?

Kocaman şehre bakan
sıcacık bir balkondan sarkıtıp dallarını
bir saksı karbeyazı açelya
suskun bir güvercin.

***

Döndür çarkını çömlekçi
büyüsün içindeki çocuk
kurulsun o müthiş denge

- güzelle çirkin
doğumla ölüm
akılla duygu -

Su ve kil karışınca erdemle
tuz, güneş ve sabır
denizler dolusu anfora
çağlar boyu ateş ve sır.

Söyle bana çömlekçi
hamurun harcındaki nem uçunca
incinince benim kadınlığım
güveçler dolusu ağıt yazılmaz mı...?

***

Bir ayağım çarkı döndürür
öteki gitmeye hazır
ellerimde önce bir top çamur
sonra ekmek
sonrası gül
sıra yavaş yavaş aşka gelmekte.

Gün olur orman durur gürültüyle
gün olur ırmak bırakır yatağını
ben kil kararım
şişman bir gövdeye minicik tutak
narin bir vazoya yüklü bir kervan
sence haksızlık
bence bilge bir merak
yapıp yakıştırdığım bu denge.

***

Bütün sınırlarını aştık da dağların
bütün okyanusların kapılarını
düşle gerçek kucak kucağa
köpükle dalgakıran
ve yalnızlığın deniz feneri...

Biz ki asırlardır sesiydik aşkın
bir kuş azatlamadık
bir boncuk geçirmedik
incecik bilekteki son boğuma.

Çömlekçi söyle bana
nasıl bulunur gizli bir liman
insan kendine bunca korkaksa...?

***

Bir kadın sevdim şaştı hünerim
özledim elbette, kim özlemez ki
yağmur bulutundaki gökkuşağını...

Bir ayağım çarkı döndürür hâlâ
öteki gitmeye hazır
bir ışık hızı
küçük bir adım.

Uykulara küskün o kızı avutmadı dünya
ne benim ellerimdeki denge
ne senin zincirlenmiş sevdan
soluk soluğa Pan ve flüt.

Çığlıkla kesilmiş o bahar şenliğini
- bir kanlı gelincik
bir içli şarkı -
ne benim saçlarımdaki isyan
ne senin sezilmemiş güzelliğin
avutmadı dünya.

Çağlar boyu ateş ve sır
denizler dolusu anfora.

Zerrin Taşpınar

[Daisy-BT]

Sivas

Ölümün hasatıydı Sivas ve bol oldu ürün
bir tırpanın ucunda savruldu sesimiz
sesimiz Yasemin,Gül,Hasret
ince ve uzun kanatları kırlangıçların
sesimiz sabah serinliğinin çiğ damlaları.

Unutsun bütün şarkılarını bu şehir
unutsun ipeksi dönüşlerini turnaların
unut beni sevgilim
yarısı kül bir kadınım artık.

Hep böyle ıssızmı olur katliam sonrası kentler
ırmak bile susarmı,rüzgar korkar mı sokalardan
bitermi çığlık ateş ve dumanla..?

Sevgilim insanla kulun çalıştığı yerdeyim
inançsızım,iğretiyim,küskünüm
yine de özlüyorum yaşamı.

Ölü çocuklar da doğurgandır ölü aşklar gibi
kesilmiş kavaklarda ıslık çalar
dilini yitirmişse de şiir
bir deniz feneri çizmenin tam zamanıdır.



Zerrin Taşpınar


Temmuz 1993
(Anılarda Şimdi'den)