[KisukE UraharA]

1922'de Samsun’da doğdu. İlk, orta öğrenimini Anadolu’nun çeşitli kentlerinde tamamladı. 1941'de Harbiye Mektebi'ni, 1957'de Ankara Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. Ticaret Bakanlığı'nda raportör, Karayolları Genel Müdürlüğü'nde hukuk müşaviri olarak çalıştı. Bir sendikanın danışmanlığını yürüttü. Emekliye ayrılıp yazarlıkla geçindi. 1950'de New York Herald Tribune gazetesi ile Yeni İstanbul gazetesinin birlikte düzenlediği öykü yarışmasında "Dost" isimli öyküsüyle üçüncülük kazandı. Bu başarı tanınmasını sağladı. Seçilmiş Hikayeler, Varlık, Yeditepe dergilerinde yayınlanan şiir ve öyküleriyle dikkat çekti. Şiirlerinden çok öyküleriyle bilinir. Ham gerçekliği edebi bir temele oturtarak ele alır. Gündelik olaylarla, bilinçaltında birikmiş yaşam parçalarını birleştirir. Sürekli yeni anlatım biçimleri arar. Bu yönüyle zaman zaman şematizme düşmekle, dış gerçekleri yanlış yerlere koymakla, hatta bozmakla eleştirildi. Kısa dizilerden oluşan, esprili ve şaşırtıcı şiirler yazdı.



ESERLERİ

ÖYKÜ:
Dost (1952)
Yaşamasız (1957)
Dost II (1977)
Dost III (1986)

OYUN:
Ihlamur Ağacı (1962)
İpin Ucu (1980)

ROMAN:
Buzul Çağının Virüsü (1984)
Bay Muannit Sahtegi’nin Notları (1991)
Siyah-Beyaz (1993)

ÖDÜLLERİ

1963 Türk Dil Kurumu Tiyatro Armağanı Ihlamur Ağacı ile
1980 Abdi pekçi Armağanı İpin Ucu oyunuyla (paylaştı)