[Misafir]

Onlar savaşın çocukları

Çatlamış dudakları, mavi gökyüzü kadar bıkkın gözleri, yok olmuş umutları kadar
taptaze bedenleriyle öylece uzanırlar yollarda. Doldurur çığlıkları bir zamanlar
çelik çomak oynadıkları dar sokakları.

Onlar savaşın çocukları...
Dünyanın dört bir tarafında hep aynı gülüşle veda ederler bu yaşaması yasak dünyaya.
Ne olup bittiğini anlamadan, sevdalara salmadan yüreklerini, kahbece öldürülürler
biryerlerde.

Onlar savaşın çocukları..
Doğduklarında tanışırlar analarının kurumuş memelerindeki açlıkla. Asla tatmadıkları
yiyeceklerin resimlerine bakar kara gözleri.

ONlar savaşın çocukları...
Adını bilmeden, adını koymadan severler. Yaşatırlar o küçücük yüreklerinde bu koca
dünyaya sığdıramadıkları sevdalarını. Yayarken sımsıcacık bedenleri soğuk taşların
üzerinde, gökyüzünde güneş olur yüreklerinin ateşi.

Onlar savaşın çocukları...
Misketleri kovanlardan, saklanbaçları siperlerde, ilk bakışmaları camlarda, ilk
sevişmeleri yıkık harabeler arasında. Hiç bilmezler yeşil ormanları, baharlarda açan
binbir renkli çiçekleri.

Onlar savaşın çocukları...
Birbirlerine seslenirler yarınlar dolu ismleriyle. Barış, Umut, Güneş... oysa hiç
tanımazlar griden başka renk, siyahtan başka isim.

Onlar savaşın çocukları...
Filistinli, Iraklı, Türk, Kürt, Arap... hepsinin adı da aynı. Hepsi de aynı
gökyüzünü paylaşıyorlar, bir avuç toprağı paylaşamayanların inadına...

[NihLe]

ÇARESİZ KALANLAR

Geride çaresiz ve hiçsiz kalanlar
Vurgunu çoktan yemişlerdi yüreklerine
Unutulmuştu çoktan yaşamlar
Ses korkuturdu ürkek bedenleri

Hainlik varken insan içinde
Bir avuç toprak kar bilinirdi
Cahil kafalar ezerken masumları
Zalimlikmi iyi dost olan

Zerresi kalmazken ocaklarda
Sönüp yok olan biçareler
Dağılan parçalanan yuvaları geride bırakarak
Umut yolculuğuna çoktan çıkmışlardı alacakaranlıkta

[Misafir]

İndirip İzleyin Lütfen..

[Misafir]

[NihLe]