[KisukE UraharA]

"...çocukken iki sorunum vardı. biri kemerli burnum diğeri çırpı bacaklarımdı. burnumu bacaklar kadar sorun yapmıyordum. çünkü sokağımızın yaramaz çocukları beni kızdırmak istediklerinde arkamdan "skoda" diye bağırırlardı..
çok üzülürdüm...
üzüntüme bir çare buldum bir gün.
eğer insanların gözünün içine bakarsam ve gözlerinden gözlerimi ayırmadan gülersem, aşağıya doğru bakıp bacağımın ne kadar çırpı ya da eğri olduğunu göremezlerdi!
işte o gün bugündür gülümsüyorum.
gözlerini gözlerimden ayırıp kusur aramasınlar diye..."

diyebilmiş kişidir.

Daha DetayLı Bir BiLgi buLabiLen ArkadaşLarın PayLaşımLarını BekLiyorum..


Ne Olacak Halim

Sen bu satırları okurken ben cok uzaklarda olacağım...
Böyle başlardı bütün bildiğimiz mektuplar,
Biliyormusun? Bu ikimizin hikayesi,
Şu anda nerdesin, ne yapmaktasın;
Bildiğim yerlerdemisin yoksa hiç görmediğim bir evin penceresinde mi,
Sevdiklerin özlemi sardımı nicedir kalbini,
Pişman mısın başlamadıkların için, iç cekiyorsundur şimdi
Düşünüpte yazmadığın yazıpta yollamadığın mektupları saklıyormusun hala,
Kafanda hep aynı cümle biliyorum ne olacak halim,
Ah, biriktirdiğimiz bütün hevesler nasılda hızla tükendiler.
En çok kimi özledin, en çok neyi bekledin?
Şimdi düşlediklerimin neresindesin...
Dedim ya.
Bu ikimizin hikayesi...
Islandımız bütün yağmurları, dudak kanatan kalpli sızı aşklarımızı,
Bizi buluşturan kaldırımları,
İşte bütün bunları bütün bunları yazıyorum.
Ben unutmadım diye
Hatırlıyormusun sonunu değiştirmediğimiz filmleri
Hayatın gerceğidir sandığımız kabullenilmiş yenikliği
Bir ağızdan söylediğimiz en kahraman cenkliği,
Büyürken vazgectiklerimizi yada vazgeçittirdikleri seyleri,
Ne Olacak Halim...
Çabuk mu büyüdük dersin
Biliyorum..
NE Olacak Halim...
Sen bu satırları okurken, ben nerde olacağım kim bilir.
Neleri bırakmış olacağım birde,
Ne aşkları
Ne başlangıçları
Ne ayrılıkları tıpkı senin gibi.
Biliyormusun...
Tek sorum var kendimle şimdi

Ahhh
Ne Olacak Şimdi Halim....


İclal AYDIN Hayatın İçinden "Sana güzel bir yaz günü gelmiştim.
Karlı bir sabahta gidiyorum.
Beş mevsim yaşamışız beraber
Beş mevsim bir "iç denizi" karartmaya yetti.
İşte böyle sevgili...
Biz artık seninle haritada iki küçük su lekesi...
Hiçbir nehir kavuşturamaz bizi."
İclal Aydın çok satan ve büyük bir beğeni kazanan kitabı Hayat Güzeldir'den sonra, ikinci kitabı Bitmiş Aşklar Emanetçisi'nde bu kez öyküleriyle sesleniyor okurlarına. Bu öykülerin kahramanları bazen bir şiire, bazen bir köşe yazısına, bazen de yazarın belleğine, yüreğine ya da hayal gücüne konuk oldular. Aşkları, yalnızlık ...

İclal AYDIN Hayatın İçinden ….Beklemediğim anda karşıma çıkan ayrılıkları,
Aniden bastıran kışı,
Aynaya her baktığımda değişen kadını,
Mevsimler içinde mutlaka bir sevinç getiren yaz'ı,
Gülünce yüzleri bayram yeri olanları,
“Geçecek” diyerek yaraya üfleyenleri,
Okuduğunu anlayanları,
Anlayıp da susanları,
Cesur olanları,
Yeniden başlayanları
Ve
Hayatın mutlak coşkusunu,
Sizi,
Seni,
Her şeye rağmen üstelik
“Gördüğüme sevindim!”

İclal AYDIN Hayatın İçinden Sanki hiç vedalaşmamışım herhangi biriyle...
Sanki artık hiç özlemiyorum... Kimseyi...
Yazlıklardan ayrılanlar güneşten solmuş tişörtlerinin omuzlarında getirirlerdi küçük yaz aşkının ayrılığını...
Mektuplarla, arada bir güçlükle açılan telefonlarla yaşatılırdı biraz daha...
Yaz bitimi, 20'li yaşlarım başlayana dek daha derin acıtırdı kalbimi ve o zamanlar daha çabuk onarabilirdi kalbim kendini. Bir ayrılığın, uzun bir yola çıkmanın, bir şehre son kez bakmanın burukluğu ile baş etmeyi öğrendim sonunda...

[Ebru_975]

Masallar

Daha uyanmamalıydık masallardan.Ne zaman bitti o eşsiz ormanlar, yollar? ne zaman ayrıldı yolları şehzade ile ipek kızın? ve ne zaman vazgeçti yakışıklı prens yüzyıl uyuyan güzeli uyandırmaktan? Ne zaman yoruldu aladdin lambasını ovmaktan? iyilik perileri, sevimli cinler şimdi neredeler? Daha uyanmamalıydık...Masallar hep o renkte ve aynı inandırıcılıkta kalmalıydı kalbimizde.Bir şey oldu, bir yerlerde.Büyüdük mü küstük mü birşeylere ne; inanmaz olduk masallara.Dinlemez olduk ve anlatmadık bir daha.Belki anlatılacak masalımız kalmadı, çabuk yordu hayat bizi.Oysa ne güzeldi küllerinden yeniden doğan Anka kuşu, Kaf dağının ardındaki o gizemli ülke, lal bir oba uşağı ile güzeller güzeli bey kızının başkaldıran sevdası.Nasıl özlüyoruz geçmişi...Neden özler ki insan? Hele birde mutsuz bir çocuksanız...Çocuktuk çünkü.İnanıyorduk.Köprüler geçmemiş, aldatmamış, aldatılmamış, bedeller ödememiş, ayrılık ve hasret mektupları okumamıştık.Ve dizlerimizi kanatmamıştı henüz hayat.İnanıyorduk, duruyduk, saftık, çocuktuk.Şimdi anlatacak bir masalımız bile yok, bir köşesine sığınacak...

[MaKaLeLe]

[MaKaLeLe]

Arith..daha detaylı bilgi istemişssin işte buldum..

Hayat Güzeldir

İclal Aydın

İclal Aydın, Hayat Güzeldir programıyla "televizyon izleyicilerinin" gönlünde yer edindi. Şimdi bu programın ve birçoğumuzun yakından
tanıdığı konuklarının ona yaşattıklarını, anımsattıklarını, tuttuğu günlükleri, aldığı notları, "okuyucularıyla" paylaşıyor.

İclal Aydın'ın "Her şeye rağmen hayat güzeldir!" diyen yazılarını okurken kalemindeki inceliği ve sihri fark edeceğinize inanıyoruz.

Aslında bu bir avuntuydu.
Çok canım yanıyordu...
Gördüklerimden ve göreceklerimden.
Yalan, ihanet, riya, çaresizlik...
Geçtiğim yollar ve ezdiğim kumlar
hala gölgemi taşıyorlar.
Benim kanayan dizlerim yoktu
hayatta bir tek, benim de
kanattıklarım vardı elbet.
Kendim avunurken baktım ki
avutuyorum. Ben aslında tüm
sözlerimi kendime yüksek sözle
söylüyorum.

Yazarın Biyografisi

14 Eylül 1971'de doğdu. Memur olan anne ve babası o tarihte Nevşehir'de görev yaptıkları için doğum yeri Nevşehir.

O bir yaşındayken yine tayin nedeniyle Ankara'ya taşındılar. Altı yaşına kadar Ankara'nın çeşitli sokaklarında pamuk helvacıları, macuncuları, eşekli dondurmacıyı takip etti, ağaçlara tırmandı ve düşüp dizlerini kanattı. Tabii bir de mahallenin çocuklarına uydurduğu masalları anlattı.

Yedi yaşındayken, çok sevgili ilkokul öğretmeni Semire Sertkaya onun bu masalları mektup yoluyla yazıya dökmesini sağladı.

İlkokuldan sonra bir süre Elazığ Anadolu Lisesi'nde yatılı okudu. Annesiyle babasının ayrılması üzerine yeniden Ankara'ya döndü. Ortaokul ve lise yıllarını yazarak ve tiyatro çalışmaları yaparak geçirdi. Orta üçüncü sınıftan itibaren bir yandan okuyup bir yandan çalışmaya başladı. 1989 yılında Ankara Üniversitesi Dil Tarih Coğrafya Fakültesi Tiyatro Bölümü'nü kazandı. 2. sınıfta okulu bırakıp Berlin'e yerleşti. Almanya'da altı yıl profesyonel tiyatro yaptı. Çeşitli sosyal çalışmalara, workshop'lara katıldı. 1996 yılında kesin bir kararla tiyatroyu bıraktı ve Türkiye'ye döndü. 1997 yılında televizyona geçti. Rol aldığı Sıcak Saatler dizisi çok sevildi. HBB'de gündüz kuşağında, 2'den 4'e adında kadınlara yönelik bir program sundu. Bir süre Kanal D'de, 1998-2000 yılları arasında da Radyo D, Radyo Cumhuriyet, Radyo Kent, BRT FM'de program yaptı. Çeşitli dizilerde oynadı. 1999'da Hayat Güzeldir programıyla BRT'ye geçti. Zirvedekiler 2000 En İyi Sabah Programı ödülünü aldı. Hayat Güzeldir programı için yazdığı günlükleri ve metinleri bir araya getirerek ilk kitabını oluşturdu.

[YESiLBONCUK]