Neyse… Neyse diye diye neyseler bitti
Tükendi içimdeki keşkeler bitti.,
En zoru da beni dinleyecek kadar bile değer vermemendi.
Kalmamıştı artık mücadele etmenin bir nedeni
Ama olsun, sen anlayamasanda,
Ya da ben anlatamamış olsam da
Benim sevgim öyle doğal, öyle saftı.
Belki fazla geldim üzerine,
Eksiklerim ve bencilliklerim içinde affet beni.
Ne kadar da mutlu çaresizlikler
Yüreğimin gergefinden cımbızlarla çekiyor
Renklerini siliyor tuvalim
Karası bana gecelerin, cefası sana
Bu sabah başlamalıyım seni unutmaya
Kırdığım dost gönüllerini onarmaya
Gözlerinin mavisinde saklanan
Ayrı diyarlarda dolaştıran;
Ömrümün gördüğü en güzel gözleri unutabilmeliyim…
Aslında yazılacak o kadar çok şey var ki
Ama biliyorum kısa kesmeliyim
Seni, bunları okumakla bile meşgul etmemeliyim
Ömrün boyunca gülesin isterim…
