Anlayana

İçli bir şiir gibi bakıyorsun.Yaşanmış ne varsa bilen, yaşanacak ne varsa kaygılanan. Gözlerinden bir nehir gibi akıyor hüzün.Yüzüme, ellerime bulaşıyor.
Konuşamıyorum.Her kelime ya asılı kalıyor.Yada ben vazgeçiyorum ne faydası var ki diyorum konuşmanın bilinenleri, bilinmek istemeyenleri tekrar tekrar anlatmanın Bir bıçağı batırıp ete kanatmaktan ne farkı olacak kelimelerin..Unutmaktan medet ummak lazım bir kaç nefes alış verişlik zamanlarda sonra yeniden aynı döngüye girilecek nasıl olsa hiç bilmemiş olmanın imkansızlığını özlüyorum.seni benden başka kimsenin sevmemiş olduğunu düşünmek istiyorum.

alıntı..

MsXLabs Üye Girişi