Sonsuz Aşk

İçimden Söylüyorum...

Seni seviyorum diyorum sürekli, ama artık içimden..
Sessiz sessiz yapıyorum konuşmalarımı, ne sen duy ne ben duyabileyim..
Kimse bakmasın gözlerime.. Kimse konuşmasın hatta benimle çünkü kendimden çok sendeyim son günlerde.. Sessizliğim bundan..
İçinde huzursuzluk çıkartmayayım diye çabalıyorum.. Söylediğim tek cümle var, nakarat oldu; seni seviyorum.
Sen, huysuz bir ev sahibi gibisin aslında.Sürekli atmaya çalışıyorsun beni yüreğinden.
Ya da kendine bile yabancı biri.İnsan bunca zaman emin olduğu şeylerde yanılır mı?
Bu kadar uzak, kayıtsız nasıl davranabilir ki.Anlamadım ben seni.. Anlayamadım..
Hatta seninle göz göze gelmek kabusum son günlerde, nedendir ki savunduklarımı görmek istemiyorum senin gözlerinden akan..
Şimdi ben gidiyorum.. Daha doğrusu uzaklığım seni kaybetmek istemediğimden aslında..
Ama misinalar var elimde fark etmediğini sanarak yakın olmaya çalışıyorum çoğu zaman ve bu o kadar rasyonalize halde oluyor ki kendime inkarım kolaylaşıyor.. Kızıyorum sana..
Neydik ne olduk diyorum sonrasında.. Başlıyor durduramadığım göz yaşlarım ve hıçkırıklarla adını anıyorum.. Yine aynı cümle sessizliğimde aklımdan geçen ve yüreğimde avazı çıktığı kadar bağıran; seni seviyorum.
Zamansızım aslında.. İlerleyen hayat beni içine alıyor gibiyim.. Rutinler devam ediyor, biraz sen varsın aralarında o kadar..
Zaman sızım oluyor bir anlamda da.. Senden uzaklaşıyorum ve bunu kabul etmek zorluyor.. Canımı acıtan şarkılarda güçleniyorum şimdi.. Giderim diyorum..
Denedim diyorum.. Sevda yerine dokunmadım onun diyorum.. Ve ne var biliyor musun..
Değersizliği görüyorum en çok, senin duvarlarına çarptığım yerlerime bakıyorum o değersizlikle.. Sonrası boşluk..
Sonrası yalnızlık biraz.. Ve sonrası yine her şeye rağmen sessiz sedasız bir seni seviyorum.İçimdekileri bildiğini sanırdım.. Gülümsediğinde sıcacık olurdum..
Anladıklarımı anlattığım yerde vardın diye düşünmüştüm.. Ama yoksun.. Şans mı şanssızlık mı bu yaşantılar..
Biz demeye çalışmak şimdi zor.. Senin sessizliğin benden de öte..
Duyamıyorum.. Sadece içimden düşüşünü fark ediyorum.. Sıyıra sıyıra geçiyorsun yüreğimin sen yerlerinden..
Kanıyorum.. Ve biliyor musun bu yaralar kapanmayacak.. Kendime ulaşamıyorum artık sende var olan.. Yaşatıyor musun bilmiyorum beni iç dünyanda..
Var olmasam bile son cümlelerim yine sitemle karışık; seni seviyorum.Anlamıyorsun beni diyorsun ya hep, evet anlamıyorum.. Anlamayacağım da..Çünkü senin aşk demeye çalıştığın, ömrü en çok bir günlük kelebek.. Sen beni anlamayı denesen birbirimizi sevmek için elde olan nedenlerin sonu yok, göreceksin..
Nefes aldığım her saniyede çünkü ile bağladığım seni seviyorumlar var içimde.
Baktığın yer neresi şimdi duygulara bilmiyorum.. Her görüş ve her uzaklık eski yakınlıklarla yan yana duracak hep.. Üzüleceğim ben.. Sen ne yaşıyorsun artık bilmiyorum..
Evet yaralıyor bu da.. Gülümsemeye mecalim yok, biraz senin yüzünden aslında..
Bende kalanları istediğin zaman alabilirsin diyeceğim ama sen bana hangi duygunu bırakmıştın ki..
Sana verdiklerimi almayacağım merak etme çünkü onlar gibisi olmayacak bundan sonra sana sunulan sevgilerde.. Sakla.. Göz yaşların ıslatır bir gün.. Korkma sessiz sessiz söyleyerek cümlemi, kendine bırakıyorum kiracısı olduğum yüreğini.. Zarar ziyan yok..
Hissettiklerin için mücadele edersin sanmıştım, yanıldım..
Kendinle kal şimdi..
Avuntu sevdalarda yalnızlığınla kal...

*alıntı*

MsXLabs Üye Girişi