Ömrümün bir akşam vaktidir
Şimdi saatler.
Biraz sonra çöker,
Zehir gibi bir karanlık,
Başlar yine dökülmeye,
Yüreğimdeki yaranın kabukları.
İçimde uyuttuğum çocuk uyanır.
Uyanır,
İçimde sana ait yaşayan ne varsa...
Bir türkü tuttururum usuldan,
Sen gelirsin.
Bir ben söylerim,
Sonra sen...
Sen devam edersin kaldığım yerden.
Ilık bir rüzgar eşlik eder sesine,
Omzuma yaslanır başın,
Ellerin tutar yine ellerimi...
Susarsın sonra,
Acı bir yalnızlık çöker şehre.
Ben susarım,
İçimdeki çocuk susar,
Düşer başın omzumdan,
Ellerin çekilir ellerimden
Susar,dudaklarımızdaki türkümüz
Sen gidersin yıldızların en uzağına,
Zehir gibi bir gece başlar…
irfan özcan
