Afacan cocugun dogum gunudur ve annesinden bi kirmizi bisiklet ister. annesi ona bisikleti hakketmedigini ve tanriya suclarini itiraf ettigi bir mektup yazmasini soyler.
cocuk odasina gider ve baslar yazmaya,
-tanrim beni hep yalan soyledigim icin affedin. soz veriyorum bi daha olmicak.bugun benim dogumgunum ve sizden kirmizi bi bisikler istiyorum...
cocuk mektubu yirtar atar cunku gunahlari o kadarcik degildir.
ikinci mektubu yazmaya karar verir,
- tanrim beni hep yalan soyledigim icin ve annemi hic dinlemedigim icin affedin. bi daha olmicak soz veriyorum. bugun benim dogumgunum sizden kirmizi bi bisiklet istiyorum...
ve bu mektubuda yirtar cunku bunlarda isledigi butun gunahlar degildir. ve baslar ucuncu mektuba.yine olmaz ve afacan cocuk
baska bi yol denemek icin annesinden izin alir ve kiliseye gider. bunu goren annesi cok sevinir ve yaramaz oglunun akillandigini sanır. kucuk cocuk kilisede gider meryem annenin heykelinin yanina ve saga sola baktiktan sonra onu cantasina koyar ve eve goturur.
Evde odasina cikar ve tanriya son mektubunu yazar,
- bana kirmizi bisikleti al, annen elimde rehin, onu bir daha goremeyebilirsin..
