Caddelere kan kusardı bulutlar
Ağaçlar ölümün rengini dökerdi kaldırımlara
Perdeler bir bir açılırdı geceye
Ve rüzgar sessizliği doğururdu ansızın.
Saatler bir sonsuzluk girdabında sersefil
Zaman bu yüzden yavaş ve durgun akardı
Duvarda eski bir hayal vardı
Beynimde bir umudu yakardı
Kabuslar çoğalırdı gölgeler rıhtımında
Beni karanlığa gömen
Bir mehtap batardı ruhumda
Sorgusuz ve sualsiz
Nice tayfalar asılırdı
Bir intiharın yamacında.
Düşlerimin kan kırmızı atlasında
Bana ruhumu kusardı sefil bir ayna.
