Fotoğraf Makinesi ve Fotoğrafın Çekilmesi
Fotoğraf makinesi en basit biçimiyle, bir yüzünde mercek bulunan, ışık almayan bir kutuya benzetilebilir. Mercekten giren ışınlar karşı yüzdeki ışığa duyarlı film üzerine düşerek görüntüyü oluşturur.
"Bu ilk bilinen fotoğraf Joseph-Nicephore Niepce tarafından 1826'da bir pencereden çekilmişti."
Günümüzde fotoğraf makineleri, kaset film kullanan basit ve ucuz makinelerden, kullanıcının istediği gibi ayarlayabileceği yada elektronik olarak ayarlanabilen karmaşık denetim sistemlerine sahip olanlara kadar uzanan büyük bir çeşitlilik gösterir.
Ama hangi tür fotoğraf makinesi kullanılırsa kullanılsın fotoğrafçılığın ilkeleri aynıdır. Çok karmaşık bir makinede bile yalnızca üç noktaya dikkat edilmesi gerekir. Fotoğrafçı ilk önce, fotoğrafını çekmek istediği konunun makineye uzaklığını belirleyerek elde edilecek görüntünün netlik ayarını yapar.
Bu uzaklık doğru belirlenmediğinde fotoğraf bulanık çıkacaktır. Daha sonra, fotoğrafı çekilecek konunun aydınlık derecesine göre diyafram açıklığı ile diyaframın açık kalacağı süre belirlenir.
Konudan yansıyacak ışığın bir yada daha çok mercekten oluşan objektiften geçerek fotoğraf filmini etkileme süresi doğru saptanmadığında, yani filmin pozlandırılması doğru olarak yapılmadığında, elde edilecek fotoğraf ya çok karanlık ya da çok aydınlık olacaktır.
Işığın yetersiz olduğu durumlarda fotoğrafçı ya diyaframı daha fazla açar ya da diyaframın açık kalacağı süreyi artırır. Diyafram açıklığı, içinden ışık ışınlarının geçtiği mercek alanını gösterir. Bu açıklık artırıldığında daha fazla ışın filmi etkileyebilir. Filmin pozlandırılmasında filmin hızı, yani ışığa duyarlık derecesi de göz önünde bulundurulur.
Başlangıçta fotoğrafçılar doğru pozlandırma için kendi deneyimlerinden yararlanıyorlardı. Teknolojinin gelişimi ile birlikte, fotoğrafı çekilecek konudan yansıyan ışığın şiddetini ölçmeye yarayan pozometreler geliştirildi.
Günümüzde fotoğraf makinelerinin birçoğunda pozlandırma süresini otomatik olarak belirleyen, pozometreye dayalı elektronik düzenekler bulunur.
Fotoğrafçılıkta, daha iyi fotoğraflar elde etmek ya da güç koşullar altında fotoğraf çekebilmek amacıyla birçok başka yardımcı araçtan yararlanılır. Objektife takılan siperlik, yanlardan gelen ve istenmeyen ışınların filme ulaşmasını engeller.
Çok yakındaki nesnelerin fotoğrafını çekmek için geniş açılı objektifler, uzaktakiler için ise teleobjektifler kullanılır. Objektifin önüne, renklendirilmiş düz camdan yapılmış özel filtreler takılarak belirli renklerin fotoğrafta daha koyu ya da daha açık görünmesi sağlanır. Örneğin, mavi gökyüzünü koyulaştırarak bulutların daha belirgin biçimde görünmesi için sarı filtre kullanılır.
Flaş, fotoğrafı çekilecek konuyu belirli bir süre için çok parlak bir biçimde aydınlatarak ışığın yetersiz olduğu durumlarda da fotoğraf çekilmesine olanak sağlar. Işığın yetersiz, fotoğrafı çekilecek nesnenin de durağan olduğu durumlarda, poz süresini uzun tutarak da (örneğin birkaç saniye, hatta birkaç dakika) fotoğraf çekilebilir.
Kaynak: MsXLabs.org & Temel Britannica
