AYNI YOLUN YOLCUSU
Tüm saraylar çökecek
Her yükselişin sonu yuvarlanış
Ayrılık vuslatın gölgesi , baharın kış
Hepimiz toprağa karışacağız
Dallardan dökülen meyveler gibi
Ve zaman...mermeri kemiren ağız
Neden ayrılık için yas tutmak
Talihine ağla ağlayacaksan
Hayat bir su gibi akıp gidecek
Korkuyla yumulan avuçlarından
Güneş doğar sevinirsin
Sevinirsin güneş battı diye
Şaşkın!...
Doğan güneş değil ...acılar
Batan güneş değil...hayatın
Kar yağar içine,su serpilir
Kanında aşk tomurcukalanır her bahar
Her yaz ümitle ürperir için
Senden bir parçadır her geçen mevsim
Düşünemezsin
dallar gibiyiz
Okyanusta yüzen sallar gibi
Dalgalar karıştırır bizi,dalgalar ayırır
Hayat bir ırmağa benzer kardeşim
Meçhul ırmağa
Nerede kahramanlar,nerede alimler?
Bütün kervanarın geçtiği yol tek
Bizde aynı yolun yolcularıyız
Neden canan ayrı diye düşünmek
Yılmaz BOYUNAĞA
