MANDOLİN, küçük bir lavtaya benzeyen telli bir çalgıdır. Sol, re, la, mi notalarına akort edilen dört çift teli vardır. Bağa ya da plastikten yapılmış pena denen bir çeşit mız­rapla çalınır. Penayla eşsesli bir tel çiftine sürekli ve hızlı bir tempoyla vurulduğunda trémolo adı verilen mandoline özgü bir ses elde edilir. Mandolinin gövdesi lavta gibi ar­kada dışarıya doğru kavis yaparak armut biçi­mini alır. Portekiz mandolini gibi bazı model­lerin ise arkası yassıdır. Gövdenin alt ucun­dan çıkan teller göğüs tahtasından geçerek sa­pın ucundaki akort burgularına bağlanır.

Mandolinin sesi bançonunkinden daha yu­muşak, gitarınkinden daha peştir. Vivaldi, Händel, Mozart ve Beethoven gibi büyük bestecilerin yanı sıra birçok çağdaş besteci mandolin için besteler yazmıştır. Bununla birlikte mandolin, daha çok, halk müziğinde kullanılan bir çalgıdır.
Mandolin, 15. ve 16. yüzyıllarda İtalya'da, mandola adı verilen lavta benzeri bir çalgıdan geliştirildi. Çalgının bugünkü adı, İtalyanca' da küçük mandola anlamına gelen mandoli-«o'dan gelir.