Öğüdü günahtan sızdırdı devran…
İnsanca yaşamdır asıl amacım,
Ruhumu hüsranla gezdirdi devran.
Yalan nefretimdir dürüstlük tacım,
Gururumu yıkıp, ezdirdi devran…
Elimi güvenle uzattım dosta,
Menfaat eyleyip koydular posta,
Şimdi inançlarım devasız hasta,
Acıları bir bir dizdirdi devran…
Yedimde ne isem kırkımda oyum,
Yetmişime gelsem değişmez huyum,
Çünkü asaletten gelmiştir soyum,
Sabır denizinde yüzdürdü devran…
Kimileri arsız ve hayırsızlar,
Kendilerince de sanki hafızlar,
Ne elleri titrer ne kalbi sızlar,
Art niyet ne imiş sezdirdi devran…
Hata kullar için af ulu Rab’dan,
Kendi gemisini yürüten kaptan,
Ders almak gerekir yanlış hesaptan,
Öğüdü günahtan sızdırdı devran…
Vicdanım rahattır itikadım pak,
Şükretmeyi nasip etmiş yüce hak,
Yoksa gönül diyor sil her şeyi yak,
Beni bu canımdan bezdirdi devran…
Alıntı
