Serzeniş...
Çıkar üstüne kurmuşuz biz dünyamızı,
Hayatımızda hep karşılık bilmecesi,
İkiyüzlülük sarmış dört bir yanımızı,
‘Ben' olmuş hep aşklarımızın son hecesi.
Yollarımız kapanmış her yer çıkmaz sokak,
Takvim yaprakları insanlığın güzünde,
Dökülüyorken hayâ,ahlâk yaprak yaprak,
Bekliyoruz hala yokuşun düzünde.
Sevgi son yaprak elimizde kalan,
Geç kalmış bahara kavuşturacak bizi,
Çıkarsız ve beklentisiz sevdiğimiz an,
Çözülecek bu dünyanın en büyük gizi.
Azmedersen aşılır elbet tüm yokuşlar,
Ümitsizliğin mevsimi değil bu mevsim,
Sonbaharda beliren muzip kayboluşlar,
Sonunda olacak birgün bahara teslim.
Adem Yaprak
