Işıksızım
Işıksızım karanlığın ortasında
Sarmış dört bir yanımı aman vermez
Işıksızım yalnızlığın ortasında
Ne bir ses nede bir nefes yok
Kararsızım iki yolun ortasında
Gidemem git desede yüreğim birinden
Kararsızım gözyaşlaımın ortasında
Ne bir düş nede bir gülüş yok
Işıksızım yağmurların ortasında
İncinmiş ruhum gözlerinin aynasında
Işıksızım sabahın her körunde
Ne bir selam ne de bir kelam yok
Katıksızım sevdaların ortasında
Yansın bu yürek senin aşkınla
Katıksızım baharların ortasında
Bana bu ömür sensiz bahar yok...
Işıksızım sensizliğin ortasında
Titrer yüreğim sesinle irkilir
Işıksızım sensizliğin ortasında
Her yüz karanlık olduğunda senden başka ışığım yok...
Mete Özkan
