Yaşam kaynağımdın,hayatımın anlamıydın.Bir kız bir erkeği anca bu kadar sevebilirdi.O derece sevildn sen.Hergün eriyip biterdim , ben erirdim mahvolurdm seni yaşatırdım sadece.Bir başkası seni bu kadar seveblirmi ya da sen bir kızı benim seni sevdiğim kadar..sevemezsin, sevilmezsin..Sen sadece benim kalbimde öylesin.Öyle bi sen yarattımki kendimde sen bile tahmin edemezsin.İşte o kadar temiz,masum,saf ve bir o kadar güzelsin bnde.O sen değilsin, sadece benim görmek istediğim, olmasını istediğimsin.Ben seni değil bende yarattığım seni seviyorum.Sen başkasına aitsin, içimdeki sen bana ait...Yazık!!! Hep kendimi kandırıyorum.Gittiğini, dönmeyeceğini bir türlü kabullenemiyorum.O kızın varlığını seninle birleştiremiyorum.Bunları hiç bi zaman haykıramayacağım, ne sana ne bir başkasına.Rol yapmaya devam ; 'seni unuttum,sevmiyorum, zerre kadar tınlamıyorum, umrumda değilsin anlasana..'...........Yalannn..vallahi yalan.Her bakışın ok gibi saplanıyor yüreğime.Ben nasıl silerim seni sevgili.O geçmşi (geçmş değil o geçmiş benim geleceğimdi..) Ben kimseyi bu kadar sevmedim.Geleceğimdin sen benim.Ortada sıkştım kaldım.Ne geçmişi silip atabilrim ne de yaşanmamş geleceğimi sensiz yaşayabilirim..Nefret ediyorum senden!! Kendimden de...Beni bu hale soktuğun için, yaşama küstürdüğün için, beni yaşarken öldürdüğün için nefret ediyorum senden.Ve tüm bunlara rağmen hala seni sevdiğim için, içimdeki gerçek olmayan seni yaşatıp her gün daha fazla canım yanmasına rağmen o seni sevdiğim için kendimden nefret ediyorumm....Aşkla oyun oynanmazmış sevgili.Ben o oyunu oynadım.Şimdi kazandığımı sandığım o oyunun mağlubiyetini yaşıyorum...İsmin, sesin kalp ağrım artık.Sevemem kimseyi.Taş oldun yüreğime.Allahsız,kitapsız, vicdansız mahvettin beni.En büyük acıyı yaşattın bana.Sen hiç sevmedin bilemezsin bunları..Ben yaşadım ben bilirim.Yalncısın sen...Ama tüm bunlara rağmen vazgeçemiyorum senden..En çok koyan da bu zaten..!! ( AŞKIMA)
