Yar hic sordumu seni neden sevdim...
Öyle mutluyumki mutluyum.. yorumsuz degil sebesiz degil..
cünki Seni seyiorum...
Seni ilk gördügümde ilk okudugumda hircindin yaramaz..
Belkide simarik.. Ama anladimiki..
Simarikliginla icindeki kizi sakliyordun..
Bense onu sevdim o kücük kizi...
Hatirliyormusun ilk selamami ilk yazimi.
Korkak ve acemice yaziyordum sana sakli olan hisslerimi.
seneler sonra...
Damarimla kalbim arasndaki akan kan.
Günesin mavi denizin üzerindeki silueti
Sevgindi ruhuma dokunan.
Bedenim anlamsizdi, sen ruhum oldun.
Gözlerim kördü sen isigim oldun.
Senin adinla carpan kalbim
bir bulutu sevgisini kuru cöllere tasiyan.
taze gülün dalinda durmasi bana dokunan dudakalrin.
Bana bakislarin, bülbülün güle konması gibi... hosdu
mutluluk icimizdeydi cocuklar gibi gülerken.
Engin denizlerde ucan martilardi ask mektuplarim sana
denizin dalgalanmasi gibi... bana her sarilisin...
ve
bende ilk günesin dogmasini beklerim hic uyumadan..
mutlu uyanis icin..
uyandiginda ilkbeni görsün gözlerin.
Vezir
HASAN DEMİRCİ
