Hayallerim

Benim hiç dilek ağacım olmadı
Hiç ağlamadım koca gövdesine yaslanarak
Umutlarımı sakladığım kurdelemi
bağlayamadım dallarına

Benim hiç dağlarım olmadı
çıkıp zirvesine, sesimi tutamadım sesimle
Duyamadım hıçkırıklarımı..
Oturamadım kayalıklarına

Ben hiç gelincik bahçelerinde koşmadim
serilmedim sere serpe kızıllarına
başım yerde kucaklamadım koca mavi goğü
sıkmadım gözlerimi güneşe

benim hiç bisikletim olmadı
yokuş asagı inerken ayaklarim havada
heycandan bağırmadım hiç
okşamadı bulutlar gülen çocuk sesimi

Benim hep hayallerim oldu
kurdalem cebimde
Hiçkırıklarım gırtlağımda
Gelincikler ellerimde
Bisikletim ise ..
çocukluğumda gördügüm
vitrinde kaldı

Nilgün Ezer