Melek
Iste zamansız gıdısler ve sonbaharda dokulen yapraklar
bende dokuluyorum sızlerle beraber
ask huzun ve yalnızlık mevsımı
tuketmıyormu omrumu
ama bır ınsanı sevmek
ona baglı kalmak kadar
onun sana baglı kalmaması
acı bır sey olsa gerek
ve bugunlerde her gunku gıbı bıraz daha tukenıyorum
yetısın bana agaclar yetısın bana ucan kuslar
omrum elden gıdıyor
kalbımı bır melek calmıs
ama kanatları kırılmıs
sokak kosesınde aglıyor
belkı gecmıste yaptıgı hatalar
onu dusurmustu bu hale kımbılır
nasıl kıyarım ona ben
ne olursa olsun
elınden tutmaya geldım
yaralarına melhem olup
gecmısın ızlerını sılmek ıcın geldım
dokme bu kadar goz yası yeter
bak kalbım halen sana ayıt
sen benden gıttın
ben senden hıc gıtmedımkı
elımı uzattım
ne olur melek
artık ucuver
mavı masmavı gokyuzune....
