hangi şekle koysan hayatı
sıcak günlerin ölgün tortusu
kuruyunca çiçekler otlar
çekilince sular
kim avutabilir deniz kuşlarını
kartallar uçuyor yeşili bitmeyen ormanlarda
ey kuytulara sığınan
dondur kederli siluetini
şifalar arama vurgun yemiş kalbine
dağların toprağı tuttuğu gibi, adını ağzında tutuyor ölüm
serzenişler binlerce
yüreğin o hızlı atışının durduğu yerde
yutkunup yutkunup durma
saklama yaşlarını göz kapaklarında
ne suçluluğun, ne de sindirimindir
yoksunluk
yoksunluk bir ömür boyu
ölümden daha sağır
daha dilsiz
damarlarında öfkeyle balçık
bir karmaşadır hayat
durma
yitikler ülkesine uçarcasına gir
yağarcasına
binlerce yanlışın sesini haykır
indiği gibi yağmurun yeryüzüne
kendini vedalara bağışla
koy bir nokta daha
ve ağla
ağla utanma
bir yaylım ateşi gibi
yumrukların sonradan gelişmeyecek ya
kır bütün aynaları
al yanına yalnızlığını
varsın mübarek kalsın
yaşamak
yaşamak, avuçlarında cam kırığı
Müsade Özdemir
