Sevgilimi ayrılığın kollarına bıraktım
Ayrıldığımız kapının eşiği aşkınla doluydu
Tanrı büyüktür nasılsa kavuşacağız
Kavuşacağımız yerde ayrıldık bunu bil
.....şimdilik
Senden ayrıldım çünkü bana uygun gördüler
.....bu ayrılığı

.....................yukarda ki şiir El Mütenebbi- Çeviren: Metin Fındıkçı- Cumhuruyet Gazetesi Kitap Ekinden Şiir Atlası_ Cevat Çapan...

...
hiç biri öldüğümden emin değildi aşkım
hatta kendim bile
mücadelenin ortasında
yaşadığın şehrin göbeğinde
hatta sen bile
dalgaların kıyısında
gülümserken kayıp giden
senden uzaklaşan gözlerime

hiç birinin aşkım hiç birinin emin değildim yaşadığından
rüzgâr esiyordu üzerime serilmiş naylon bezimi uçuruyordu
üşüyordum
duyuyordum cesedimin çığlıklarını
ve şehrin delileri koşuyorlardı
ve şehrin ıslak kumsallarına
isimlerimizi aşkım
ışıklar içinde neşeyle kazıyorlardı

görüyordum aşkım onları görüyordum
tırnaklarıyla tutunuyorlardı
alçakların saçlarına sımsıkı
düşünüyorlardı yaslı analar
düşünüyorlardı ölen çocuklarını
öç istiyorlardı yürekleri bulutlar gibi sızlar
her nedense susuyorlardı
o çok bilmiş bilgili karanlıklar

bu saatten sonra
kime ne anlatacağım aşkım kime ne
yüreğim çöl kumları içindeyken
cesedim bile bıkmış namertlerden
cesedimi bile alıp gitmişim
piçlerin döneklerin kanlı pençelerinden

necmi dayan