Hâkim
sıfat (ha:kim) Arapça §¥kim
1 . Egemenliğini yürüten, buyruğunu yürüten, sözünü geçiren, egemen:
"Arkasında yavaş fakat çok hâkim bir ses işitmişti."- A. Gündüz.
2 . Başta gelen, başta olan, baskın çıkan.
3 . Duygu, davranış vb.ni iradesiyle denetleyebilen (kimse):
"Bir kere sinirlerine bu kadar hâkim oyuncu görmedim."- H. Taner.
4 . Yüksekten bir yeri bütün olarak gören:
"Denize hâkim bir köşk."- .
5 . (isim, hukuk) Yargıç:
"Bir hâkimin çok ciddi, bir satıcının çok mültefit, bir askerin çok otoriter olması meslekleri icabıdır."- M. Kaplan.
6 . Baskın.
Atasözü, deyim ve birleşik fiiller
Birleşik Sözler
- hâkim rüzgâr
- hâkimevi
- reddihâkim
- sorgu hâkimi
